Welkom, gast
Je dient je te registreren voordat je berichten kunt plaatsen op dit discussiebord.

Gebruikersnaam
  

Wachtwoord
  





Forums doorzoeken

(Geavanceerd zoeken)

Statistieken
» Leden: 3.250
» Meest recente lid: ronavi
» Aantal discussies: 5.675
» Aantal berichten: 58.791

Volledige statistieken

Gebruikers online
Er zijn momenteel 78 gebruikers online.
» 22 leden | 56 gasten
Aad van Dop, capricorn27, Co vd Graft, dashboot2005, De Haarlemse mug., Frits, Ger, Harma, jerichrome, jjohn, Karel, Kosta, Lejo, Mape, metaxa, odeprinsjes, Pekker53, Priocura, ronavi, yiayia

aankomende tips
Elen... - 29 June 2017 -
Curs... - 13 August 2017 (me...
Curs... - 20 August 2017 (me...
Conv... - 27 August 2017 (me...
Rebe... - 06 October 2017 -
Ochi... - 28 October 2017 -
2nd ... - 14 December 2017 (...
Mari... - 16 April 2018 -

Meest recente discussies
Weg uit Nidri
Forum: Lefkada
Laatste bericht door Patrick
13 minuten geleden
» Reacties: 0
» Weergaven: 3
Even voorstellen
Forum: Yassas! Ti Kanis? - Mag ik me even voorstellen?
Laatste bericht door Ger
1 uur geleden
» Reacties: 26
» Weergaven: 758
Vluchtelingen van een car...
Forum: Maritiem Griekenland (Patrick's blog)
Laatste bericht door Patrick
1 uur geleden
» Reacties: 7
» Weergaven: 553
Waar ben ik nu weer?
Forum: Het raad- en puzzelhoekje
Laatste bericht door Cor Nieuw Vennep
1 uur geleden
» Reacties: 2.895
» Weergaven: 336.247
Woensdag
Forum: Kythira
Laatste bericht door Japio
5 uren geleden
» Reacties: 0
» Weergaven: 49
Dinsdag
Forum: Kythira
Laatste bericht door Japio
5 uren geleden
» Reacties: 0
» Weergaven: 41
Maandag
Forum: Kythira
Laatste bericht door Japio
5 uren geleden
» Reacties: 0
» Weergaven: 39
Dochter Will Smith geeft ...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door jjohn
8 uren geleden
» Reacties: 6
» Weergaven: 234
Nieuwe noord-zuid snelweg...
Forum: Parga & Epirus
Laatste bericht door Ger
8 uren geleden
» Reacties: 0
» Weergaven: 54
Zondag
Forum: Kythira
Laatste bericht door Japio
Vandaag, 09:04
» Reacties: 5
» Weergaven: 323
Aegean Airlines
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Patrick
23 June 2017, 21:50
» Reacties: 57
» Weergaven: 17.606
Nieuwe veerboot voor Samo...
Forum: Maritiem Griekenland (Patrick's blog)
Laatste bericht door Wim M
23 June 2017, 16:13
» Reacties: 1
» Weergaven: 97
Levkas
Forum: Lefkada
Laatste bericht door Kareltje
21 June 2017, 19:36
» Reacties: 16
» Weergaven: 448
Mamma Mia! krijgt volgend...
Forum: Griekse films / series / TV-programma's / tips
Laatste bericht door chris
21 June 2017, 15:45
» Reacties: 5
» Weergaven: 389
mogelijk dankzij EU subsi...
Forum: Flora, Fauna, Natuur en Milieu
Laatste bericht door Lyonesse
21 June 2017, 09:49
» Reacties: 0
» Weergaven: 182
Griekenland Magazine zome...
Forum: Boeken - tijdschriften - reisgidsen - websites - blogs (recensies / te koop / te ruil / gezocht)
Laatste bericht door Ger
21 June 2017, 07:51
» Reacties: 3
» Weergaven: 408
lange termijn huren KRETA
Forum: Wonen in / emigreren naar Griekenland
Laatste bericht door Mevr. Ron
20 June 2017, 20:04
» Reacties: 37
» Weergaven: 24.606
Zaterdag
Forum: Kythira
Laatste bericht door Japio
20 June 2017, 18:49
» Reacties: 0
» Weergaven: 209
Forse aardbeving (6.4) re...
Forum: Nieuws - Stakingen
Laatste bericht door -Rob-
20 June 2017, 16:37
» Reacties: 17
» Weergaven: 1.052
Vrijdag ....
Forum: Kythira
Laatste bericht door Marianne
20 June 2017, 16:31
» Reacties: 1
» Weergaven: 236
Geocaching in Griekenland
Forum: Navigatie- en GPS-systemen gebruiken in Griekenland
Laatste bericht door Ger
20 June 2017, 15:42
» Reacties: 13
» Weergaven: 2.004
Mikis Theodorakis geëerd ...
Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan
Laatste bericht door Patrick
20 June 2017, 14:40
» Reacties: 0
» Weergaven: 96
5 aparte maar traditionel...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Nanny
20 June 2017, 08:59
» Reacties: 10
» Weergaven: 1.634
Donderdag ......vuurtoren
Forum: Kythira
Laatste bericht door Japio
20 June 2017, 07:52
» Reacties: 0
» Weergaven: 120
Wie kan me meer vertellen...
Forum: Lefkada
Laatste bericht door metaxa
20 June 2017, 07:09
» Reacties: 92
» Weergaven: 5.853
Lemonáda
Forum: De Griekse keuken thuis (JohanV's blog)
Laatste bericht door Kosta
19 June 2017, 19:37
» Reacties: 26
» Weergaven: 498
Mobiel bellen vanaf 15 ju...
Forum: Alles over telefonie in / naar / vanuit Griekenland
Laatste bericht door Arthur
19 June 2017, 15:34
» Reacties: 6
» Weergaven: 726
Thema vd maand sep 2011: ...
Forum: Foto van de week - In de spotlights - Thema van de maand
Laatste bericht door Arthur
19 June 2017, 13:51
» Reacties: 66
» Weergaven: 37.286
'Street Art' avant la let...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Arthur
19 June 2017, 13:45
» Reacties: 15
» Weergaven: 2.466
Nieuwe rubriek: Mijn alle...
Forum: Mijn mooiste foto's
Laatste bericht door metaxa
19 June 2017, 13:01
» Reacties: 87
» Weergaven: 22.147

 
  Weg uit Nidri
Geplaatst door Patrick - 13 minuten geleden - Forum: Lefkada - Geen reacties

Een vertrouwd gezicht aan de kade in Nidri is blijkbaar verdwenen. Ik vernam dat de EPTANISOS op 5 juli openbaar zal verkocht worden. Dit is het gevolg van schulden aan de scheepswerf voor het jaarlijkse onderhoud. Blijkbaar werden deze al een tijdje niet betaald en werd, op vraag van de scheepswerf, het vaartuig in beslag genomen.

De EPTANISOS was 1 van de schepen waarmee vanuit Nidri dagcruises naar stranden en nabijgelegen eilanden georganiseerd werden.

[Afbeelding: 2pqm2j6.jpg]

Dit onderdeel afdrukken

  Woensdag
Geplaatst door Japio - 5 uren geleden - Forum: Kythira - Geen reacties

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Woensdag
Code donkerrood, nou dat zegt genoeg.
We doen rustig aan, een kleine aanpassing i.v.m het weer.
Vandaag een kleine wandeling, even naar het vliegveld, een late lunch en thuis wat ouzo, t lijkt me een uitstekend plan voor de  woensdag. 
Gisteravond het laatste avondmaal met onze sportieve medelanders die mee waren met de canyoning door de kloof van Paleochora en de kayaktocht.
Vanmiddag vertrekken ze weer naar huis, dus wel zo netjes om ze even uitgeleide te doen op het immense vliegveld van het eiland.
Daarvoor dus een kleine wandeling naar het zelfde gebied waar de geiten en maar vooral de bokken heer en meester zijn.
Dit keer beklimmen wij de heuvel waarop het kerkje gelegen is wat over het vliegveld heen kijkt.
Dat hij, Kolokotronis naast, volksheld ook nog een verzamelpunt zou worden van diverse wandelingen........
Goed ik plant de huurauto naast de omheining van het standbeeld van de eerder besprokene, er gaat slechts een rugzak mee, inhoud..........water, veel water.
Net als ik de deuren dichtgooi komt een tweede huurautootje aanrijden.
De man stapt uit, pakt zijn rugzak en ik zeg goodmorning.
Als de gegoede burger niet reageert doe ik het wat harder.
Een Zwitser, hij gaat wandelen naar Diakofti en denkt binnen een uur daar te zijn, ik denk knap......vooral met dit klimaat.
Ik wijs hem de weg en vertel hem tevens dat er nog meer mooie paden zijn in de omgeving, hij luistert wel maar of hij het allemaal begrijpt...ik betwijfel het.
Wij gaan op stap, de Zwitser komt wat later, van enig tempo bij de vriendelijke toerist is geen sprake, dus dat wordt een uurtje of 2 a 3 voordat hij beneden is.
Wij slaan links het eerst brede pad in dat voor de heuvelrug langs gaat, ik kijk achterom hoe het met de Zwitser gaat en ja hoor hij loopt op een tweehonderd meter keurig achter ons aan.
Wij gaan alleen vandaag niet naar Diakofti maar richting noorden en niet naar de kust maar bergop.
Dus ik loop 400 meter extra en wijs hem nogmaals in de goede richting.
Het mooie brede pad wat wij lopen stijgt langzaam en is tweesporig straks zal het stoppen en moeten we zoeken naar een pad wat naar boven gaat, ik weet dit uit eerdere wandelingen waarvan er twee geslaagd en de eerste mislukt was doordat we te snel en te vroeg omhoog klommen.
We lopen nu echt op de geitenpaadjes en dat betekend mond houden, niet zozeer om te genieten van alle mooie geluiden van de natuur maar meer om het feit dat er van alles aan en onder je neus voorbij schiet.
Vliegen, wespen, bijen en sprinkhanen vliegen of springen tegen je op, ik heb er al diverse tegen mijn bril en gezicht gehad  heb je dan je mond open dan is het kauwen en doorslikken, mond dicht dus.
Ook is het blijkbaar spinnentijd en deze nuttige insecten spannen hun web altijd op ooghoogte en dan zijn ze ineens wel heel groot.
Eindelijk zie ik het kerkje weer en ik weet, nu moeten we recht omhoog, stijl ook, dus ik gesp de rugzak stevig om de reeds bezwete corpus.
Lopen met een rugzak is voor mij een gewenning, de rugzak dwingt mij namelijk om rechtop te lopen een houding die ik niet gewend ben, hij trekt namelijk je schouders naar achteren en corrigeert zo mijn houding,  de eerste paar dagen koste dat spierpijn, nu ben ik gewend.
Het is windstil en de klim doen we in drie etappes, bovenaan ben ik toch wel een beetje aan het einde van mijn latijn, gaat er een oer Hollandse vloek naar buiten en geniet ik wederom van een geweldig uitzicht.
Ik ken het nog van de foto's maar in het echt is het toch wel allemaal veel mooier.
De kerk is dicht, ik zoek de sleutel op de gebruikelijke plekken maar helaas de kerk blijft gesloten.
Dit is echter niet het doel van onze tocht, ik wil zien of ik het pad en het verlaten dorpje zie liggen van de vorige keer.
Via een grote hoogvlakte bedekt met grillige stenen en rotsformaties lopen we naar de andere kant van de berg en inderdaad in de diepte zie ik het pad, de verlaten huisjes.
Ook is nu de twee meter dikke muur van gestapelde stenen zichtbaar, iets van een oude vesting of een boer die er vroeger olifanten hield, laten we het maar op het eerste houden.
En ja het wordt vervelend maar ook dit keer staat mijn goede familievriend met zijn complete schare mij aan te staren.
Maakt weer het rare bluuuuuuuuuur geluid en loopt over een stijle rotspartij van ons weg.......uitslover!
"Hee we moeten terug anders halen we het niet" 
Inderdaad we moeten nog naar beneden en dan het veld erna oversteken om vervolgens via een ander breder en mooier pad weer terug naar de asfaltweg te gaan  richting het motorisch vervoer.
Het is vloeken in de kerk, op kythira lopen op asfalt, het is even niet anders en bovendien de drukke verkeersweg waar we langslopen is helemaal niet zo druk, in de 19 minuten dat we er lopen hebben we geen hond gezien.
De auto van de man uit het land van Wilhelm Tell staat er nog steeds te wachten op zijn baas, zou hij al in diakofti aangekomen zijn en hoe zou hij teruggegaan zijn?
Ik mag toch niet hopen via het zelfde pad...ach waar bemoei ik me mee, ik ben wandelaar, ik heb hier geen Toeristenbureau!
Als ik terug rij langs het vliegveld zijn we ruim op tijd, tijd om nog ergens wat te drinken.
Het wordt het Kafenion in de S bocht in Aroniadika, op het balkon aan de achterzijde kunnen we onder het genot van wat vocht kijken wanneer de veroordeelden langs rijden.
Want zo is het eigenlijk wel, het is een verdienste om hier je vakantie te houden en een straf om weer huiswaarts te moeten keren.
Het blijft bij een Fix als ik het bekende witte huurautootje voorbij zie rijden, afrekenen en die kant maar eens op.
Het gemoedelijke vliegveldje van Kythira is rustig, Grieken komen meestal op het laatste moment aankakken, we nemen afscheid van Jacques en Willemijn en hopen op een tot ziens. Aardige, vriendelijke mensen uit Den Helder.
Ik heb honger, sinds het onbijt wat inmiddels wel weer verbrand zal zijn hebben wij niets meer binnen gekregen.
We gaan maar even buurten bij het ons zo bekende restaurantje aan de boulevard.
Het is rond de klok van 4 maar er zit een grote groep gemêleerde personen, Fransen, Engelsen Amerikanen en een Syriër.
Niet dat ik dat allemaal kan onderscheiden maar dat wordt me haarfijn uitgelegd door de eigenaresse die bij ons aan tafel aanschuift.
"Sjaap Sjent, tell me wath do you wanna eath"
Ik neem een burger en mijn wederhelft een kippenpoot met heerlijke gemarineerde aardappelen.
Inmiddels vertrekken een voor een de personen van de grote groep, 18 personen.
We hebben het eten op, het was weer heerlijk.
Wat het uitzicht is zijn 4 aaneen geschoven tafels met ontelbare glazen borden en restanten van voedsel.
Aangezien het ouderpaar wat de tent runt maar met ze tweeen is en er inmiddels weer nieuwe gasten zijn ruimen wij de boel maar even op, gelijk krijg ik een contract aangeboden........
Als we klaar zijn is er in de keuken nauwelijks plaats, alles staat vol en wordt met de hand gewassen, ze sluiten om zeven, om 9 zullen ze klaar zijn.
Moe maar voldaan val ik op bed...op naar weer een volgende morgen.

Dit onderdeel afdrukken

  Dinsdag
Geplaatst door Japio - 5 uren geleden - Forum: Kythira - Geen reacties

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Dinsdag beleven we alweer en belofte maakt schuld.
Vanwege de warmte waar ik t eigelijk niet over hebben wil wordt ons wandelprogramma aangepast, wandelen, zwemmen en weer wandelen.
Een perfect plan in plaats van code oranje of rood in het hysterische Nederland.
Eerst maar brood halen, de kade muur is klaar, compleet witgekalkt met een schrobber en een ton witte muurverf, watervast, dat dan weer wel.
De achterlijke toren in Aghia Pelaghia blijkt volgens een van onze meelezers een klimtoren te worden, ach wat zal ik er van zeggen, over het hele eiland vind je diepe ravijnen met klimmogelijkheden, je hoeft alleen je tuigje, je achtje en je karabijnhaak mee te nemen en natuurlijk touw.
Het is goed bedoeld maar doe gewoon mee aan de canyoningtocht georganiseerd door Pyrgos House, de instructeur legt je duidelijk uit hoe het een en ander werkt met de touwen en leert je zelfs, zelfstandig af te dalen.
Conclusie........zonde van het hout en het uitzicht. 
Facebook is ook op kythira een bekend fenomeen, dit merk ik als de oude Kapsanis van de gelijknamige supermarkt mij meld dat ik met touwen door de duivelskloof ben geweest.
Hij zal het niet zelf gelezen hebben maar van zijn zoon hebben vernomen.
Hij vindt het prachtig en doet ook zijn verhaal, aan het einde haalt hij twee flesjes water uit de vitrine en zegt....."for your next walk".
We gaan weer terug naar het appartement, vers broodje mee, vandaan maar even ontbijten op het balkon met fantastisch uitzicht.
Tassen pakken, zwaar, want de zwemspullen moeten mee, duikbrillen, waterschoentjes en handdoeken, we fungeren als ezels vandaag.
De rit naar Chora, waar we vandaag aan de wandel gaan, verloopt eigenlijk zonder noemenswaardige voorvallen.
Even denk ik een oude taxichauffeur te herkennen maar dat kan eigenlijk niet want die zou dit jaar met pensioen gaan. 
Chora zelf blijkt wel drukker dan normaal, het parkeerplein staat vol met auto's en een bus en ook in de dorpsstraat staan allemaal auto's.
We hangen de valies om en lopen de kleine smalle straatjes van de hoofdstad door.
Op het centrale plein is het druk, de terrassen zitten vol, echter niet met toeristen maar met mensen die ik herken uit het lokale straatbeeld van Aghia Pelaghia en Potamos.
In een van de cafés staat Maria te bellen.
Maria? "Welke Maria?" Ik denk dat 75 procent van de vrouwen Maria heet.
O wacht even Maria uit Logothetianika, voormalig restauranteigenaar in het dorp tussen Potamos en Aroniadika.
Een leuk pittig grieks vrouwtje dat als ze ons ziet altijd begint te huilen, ik heb het vrouwspersoon nooit met een vinger aangeraakt maar het zal te maken hebben met het feit dat haar restaurant nu door de wet gesloten is.
Een vete met een ander restaurant in het dorp.....tja Grieken he. 
Wat er nu eigenlijk aan de hand is weet ik niet maar daar kom ik aan het einde van de dag wel achter.
We lopen de straat af richting het kastro, het kasteel van Chora, of eigenlijk wat er van over is, slaan rechts een dalende weg in en lopen langs het kerkhof een pad omhoog richting de zuidelijkste punt van het eiland, genaamd "Trachilos"
Dit is echter niet de bestemming waar ik heen wil, ik wil gewoon even kijken bij de Duitse nederzetting of eigenlijk het oude verdedigingswerk van de Duitse bezetter tijdens de tweede wereldoorlog.
De oude gebouwen zijn verwoest vlak na de bevrijding door de Engelsen, sommige beweren door de Kythirianen anderen hebben het over de Duitsers die bij verlaten van de gebouwen gewoon wat handgranaten naar binnen hebben gegooid.
Het is een bijzondere plek en als je wat verder kijkt zoals wij gedaan hebben, wat naar boven geklommen etc etc, dan vind je nog veel meer overblijfselen, er liggen zelfs oude hulzen van het luchtafweergeschut.
Diverse schuttersputten en nog meer schuilkelders, het zal de grieken niet veel interesseren maar mij des te meer.
Een verdere klim hogerop laten we even achterwege, het mooie weer nodigt namelijk enorm uit voor een frisse duik en de kleurige blauwe zee.
Terug naar Chora, de hoofdstraat door en vlak voor het kastro rechts door de nauwe steegjes het pad rond het Kastro volgen.
Het begin van het pad is slecht, gedumpt afval ontsiert dit pad en dat is jammer, allerlei bouwafval versperd de doorgang.
Beneden hebben we zicht op de eerste blauwe baai van Kapsali, een groot jacht ontstemd de stilte, de motor van dit drijvende buitenverblijf produceert een irritante dreun die van veraf te horen is.   
Via een privé huis gaan we heel brutaal door de tuin en volgen een pad dat op het einde via trappen uitkomt op een verlaten breed strand.
Ik ontdoe mij van de bezwete kleding, het natte t shirt blijft hierdoor hangen en onder tussen staan mijn voeten gaar te worden op een grill plaat, de keitjes zijn warm of liever gezegd heet.
De zee brengt verkoeling, is eerst even koud maar nodigt na een korte zonperiode opnieuw uit voor herstel van het lichaam.
Door na de mondaine badplaats Kapsali, tenminste dat is het voor de grieken, voor mij gewoon een simpele badplaats, niet te vergelijken met Zandvoort of o.i.d maar dat hoeft ook niet.
De meeste van de badgasten staan tot hun middel in het water, een ander staat net als ik eerder, te vechten om zijn kleding uit te krijgen met dit verschil dat ik geen hoed en zonnebril ophield.
Dan verschijnt er een zwarte hond op het strand, de viervoeter is mij bekend, de vriendelijke vriend is namelijk tijdens eerdere wandelingen van ons hele stukken meegelopen.
Nu ken ik het woord Spiti, ik weet niet wat het betekend maar als ik het maar hard genoeg schreeuw verdwijnt de hond in een andere richting.
Nu zoekt hij verkoeling en zwemt heerlijk in zee, met enige fantasie geeft het beeld die als van een zeehond maar voordat ik mijn camera kan pakken is hij er al weer uit, weg verhaal.
Een snelle lunch met sandwiches en een liter FIX maakt de namiddag wel zo gemoedelijk.
Even kijk ik naar boven, Chora ligt hoog boven Kapsali mij toe te lachen.......kom maar jongen.
De beste manier op alcohol uit het lichaam te krijgen is zweten, het is warm, de inspanning van het klauteren groot dus dat gaat goed komen. 
Ineens in een van mijn ooghoeken zie ik een fiets voorbij rijden, een gewone fiets maar wel met zo een snelheid dat ik denk.....wat is dit?
Het is Panayotis de autoverhuurder, als hij ons herkent stopt hij en vraagt of we tijd hebben voor koffie, helaas nu even niet we hebben het druk.
Als ik Panayotis vraag wat hij in godsnaam met een elektrische fiets moet en hem vertel dat deze alleen voor oude of luie mensen zijn moet hij lachen. 
Hij heeft er een paar gekocht voor in de verhuur..........ik schiet in de lach en vraag hem of hij een geintje maakt maar nee de tweeduizend euro per stuk kostende tweewielers gaan echt in de verhuur.
Dus na de Drakakis huurautootjes die je elke morgen bij de supermarkt ziet staan om brood te halen, binnenkort ook de elektrische fiets.
Het moet niet gekker worden.
De klim naar Chora is inderdaad zwaar, het is tegen de klok van vijf maar het had net zo goed drie uur kunnen zijn.
Een snelle blik op mijn horloge laat mij zien dat de hartslag hoger zit dan normaal bij zo een inspanning, de alcohol heeft het bloed dunner gemaakt waardoor het hart nu op een verhoogd tempo het plasma door het lichaam jaagt.
Chora is om even over vijf een spookstad, geen levende ziel te bekennen, ja hier en daar een kat en wat kippen die het straatbeeld domineren.
Bij aankomst op het grote parkeerplein is de alcohol eruit en reageerd alles weer normaal.
Tijd om aan de grote terugreis naar het noorden te beginnen.

Tot morgen.

Dit onderdeel afdrukken

  Maandag
Geplaatst door Japio - 5 uren geleden - Forum: Kythira - Geen reacties

We zijn er alweer een paar dagen en de verveling slaat weer toe.
Ik heb het inmiddels allemaal wel gezien op het te kleine eilandje.
Kloosters, kerken, kastelen en oude ruïnes.
De te kleine dorpjes en de stille stranden, geen idee waarom er mensen zijn die jaar, jaar uit naar deze uithoek komen om hier hun vakantie te beleven!

Het is maandag, de eerste dag van een nieuwe week.
Terwijl de bewolking van gisteren volledig vertrokken is doet de zon zijn uiterste best om de schade in te halen.
Een verkoelende wind waait vanuit het oosten over het eiland en dat komt goed uit want aan deze kant van het eiland gaan we vandaag op stap.
Na een stevig ontbijt in het dorp pakken we de tassen en gaan op stap, zwemkleding mee want de wandeling stelt niet zo veel voor......althans.
Als ik door het dorp Aghia Pelaghia rijdt staat er links van de weg een oudere man te zwaaien, ik ken m niet, hoe hard mijn raderwerk onder het witte Kythira petje ook draait, het gezicht blijft onherkenbaar.
"Potamo" roept hij.
Ik kijk in de spiegel, trap op mijn rem en zeg tegen mijn wandelmaatje, zullen we die ouwe maar meenemen?
De vriendelijk vriend bedankt ons hartelijk en begint gelijk met zijn interview, wij geven antwoord.
"Ahhh Olandia.......Rotterdam" ik denk ik stop, hij mag er weer uit.
Maar om die man helemaal uit te gaan leggen waarom ik als geboren Amsterdammer een aangeboren hekel heb aan van alles wat uit de Maasstad komt, laat maar, dat ga ik niet uitleggen.
We doen een rondje plein Potamos en rijden verder in de richting van Diakofti, de bestemming van vandaag.
Wat ik wil is het pad langs de kust verder aflopen in zuidelijke richting, kijken tot hoever het team van Kythira Hiking gekomen is met schoonmaken en daarna misschien nog even kijken of we  de afslag in kunnen lopen van gisteren, trouwe lezers weten wel waar het over gaat.
Net voor het vliegveld slaan we rechts af over de brede asfaltweg, loopt daar nou iemand?
Als we dichterbij komen loopt daar inderdaad een fleurige dame met een tas, ik denk wat moet die daar nou, er is geen dorp in de omgeving te bekennen.
Zou ze de weg kwijt zijn, ik kijk weer in mijn spiegel, trap op de rem en kies de juiste versnelling om het huurauto achteruit te doen rijden.
Ik vraag waar de dame heen wil en ze verteld dat ze met de boot mee moet, ik zeg stap maar in, we gaan in die richting.
Het is een uur of 12, de boot gaat om vier uur en ik denk serieus dat ze de resterende tijd hard nodig had gehad om bij de ferry te geraken.
Het engels van de dame is net zo goed als ons Grieks dus ik ben blij dat het interview dit keer achterwege blijft.
We droppen haar bij het havenkantoor en ze bedankt ons vriendelijk.
Zo twee goede daden gedaan vandaag......kijken wat onze lieve heer tegenover stelt.
Diakofti is iets drukker dan de voorgaande keer dat we er waren maar het restaurant bij de pier is niet meer bevolkt en lijkt leeg te staan, ik parkeer de auto in een van de straatjes en gadegeslagen door een oude man in een invalidestoel hang ik mijn tuig om.
Zou hij net zoveel gezien hebben van het eiland als wij, ik ben blij dat wij nog gezond zijn en in staat zijn om van dit mooie eiland te genieten, keer op keer.
Bij de kust slaan we het onverharde pad in dat in noordwaarts richting loopt, een bekend pad voor ons.
De vorige keer kwamen we een eind maar konden op een gegeven moment niet verder omdat er toen geklommen moest worden tussen de scherpe struiken door.
Ik ben nog wel een eind omhoog geklommen maar dat was gekkenwerk.
Nu dus kijken hoe het verder gaat.
We stijgen en dalen, klimmen door een kleine kloof, lopen langs grillige rotswanden, passeren zoutbekkens en komen tenslotte uit op de plek waar we de vorige keer niet verder konden.
Mijn bloed begint echter harder te stromen als ik in de verte een pas schoongemaakt pad zie, hoog tegen een heuvel, het pad loopt erg steil en ligt vanaf dit punt zeker een kleine kilometer verder en zeker 100 meter hoger.
We gaan verder, het pad is verder schoongemaakt en als ik denk wat ik denk dan kan dit wel eens een nieuwe rondwandeling worden, voorlopig hou ik nog even mijn mond.
Het pad gaat omhoog langs een hoge afgrond, waar een familie geiten in de schaduw ligt te slapen.
Jeesus, t zal toch niet, jawel hoor ik herken vrijwel onmiddellijk de zwarte grote bok van gisteren.
Ja het is hetzelfde gebied en ik zou toch zweren dat het hem is.
Als hij me ziet maakt hij een raar geluid, staat op en gaat er met zijn familie vandoor.
Wij lopen verder omhoog, het pad slingert zich naar boven totdat ik het steile pad ontdek wat ik beneden gezien had.
Pfffff dat wordt zweten, tempootje terug en rustig naar boven.
Er lijkt geen einde aan te komen maar als we boven zijn ontdek ik wat verlaten stallen en komt mijn gedachte uit.
We komen uiteindelijk uit op het pad waar ik gisteren in wilde gaan maar omdat de natuurlijke dreiging van regen en onweer er was, dit uitgesteld had tot een latere datum.
Dat hoeft dus niet, we komen er vandaag, dan wel uit de andere richting, maar toch.
Als we aan het einde van dit pad rechts gaan kunnen we via het pad dat loopt vanaf de Kolokotronis  zo terug lopen naar Diakofti.
En inderdaad we nemen het dalende pad richting Diakofti.
Diakofti, de havenplaats waar de veerboot ligt verscholen tussen de diverse kleuren blauw die de zee kleurt, als je hetzelf niet gezien hebt kun je er geen voorstelling bij maken.
Werderom komen we dezelfde familie geiten voor de tweede keer deze dag tegen, ze lopen een tijdje met ons mee, links van het pad, een kleine 25 meter van ons vandaan, ik denk dat ze vriendjes willen worden, we hebben per slot van rekening bijna dezelfde hobby.
Het is kwart over drie als we Diakofti in lopen, tijd voor de lunch.
Aan de zee nemen we plaats, ik een Griekse burger en mijn vriendin twee gegrilde armen die eens deel uitmaakten van een beste inktvis, biertje en een fris erbij en de middag tikt langzaam voorbij.
Een mooie tocht, een hele mooie tocht, inspannend maar de prachtige vergezichten lonen de inspanning.
Een pad wat uiteindelijk zal moeten leiden tot Aghia Pelaghia, ze zijn er nog niet maar wel een heel eind op weg.
[Afbeelding: 6F85CB7E-0E82-43F1-B8CB-9CEC9F89D1CE.jpg]

Dit onderdeel afdrukken

  Nieuwe noord-zuid snelweg Epirus
Geplaatst door Ger - 8 uren geleden - Forum: Parga & Epirus - Geen reacties

Dit filmpje met een impressie van de nieuwe Noord-Zuid verbinding dwars door Epirus kwam ik zojuist tegen.
Misschien interessant voor degenen die er binnenkort overheen willen rijden?

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






(Je hoeft geen lid te zijn van facebook om het filmpje te kunnen zien)

Dit onderdeel afdrukken

  Dochter Will Smith geeft goede voorbeeld op Antipaxos
Geplaatst door Ger - Gisteren, 11:36 - Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje - Reacties (6)

Greek Gateway schreef:Award-winning actor Will Smith and his family paused their vacation when 17-year-old daughter Willow insisted on cleaning beaches on the island of Antipaxos.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Leuke geste, toch?

Dit onderdeel afdrukken

  Nieuwe veerboot voor Samothraki ?
Geplaatst door Patrick - 23 June 2017, 14:17 - Forum: Maritiem Griekenland (Patrick's blog) - Reacties (1)

Er was natuurlijk SAOS Ferries met de verbinding naar Alexandroupolis maar afhankelijk van het seizoen niet elke dag. Maar gisteren is een nieuw gebouwde boot de Samothraki 1 aangekomen die, wellicht binnenkort, zal ingezet worden tussen Alexandroupolis en Samothraki. Althans dat is de bedoeling van de nieuwe rederij CS FERRIES, een privé-initiatief van een (rijke?) lokale zakenman Gavrili Chatzigavrili .
De SAMOTHRAKI 1 biedt plaats aan 200 passagiers maar geen voertuigen. De overtocht zou, naargelang de weersomstandigheden 60 tot 70 minuten duren.

[Afbeelding: Webp.net-resizeimage-84.jpg?resize=1000%2C500]

Dit onderdeel afdrukken

  Zondag
Geplaatst door Japio - 23 June 2017, 08:12 - Forum: Kythira - Reacties (5)

De kanotocht van gisteren leverde desondanks de gedane inspanning totaal geen spierpijn op, wel twee verbrande benen.
Alles zorgvuldig ingesmeerd behalve die, dus gloeien ze nog lekker na.
Het is alweer zondag en als ik de gordijnen opzij schuif ziet het er niet al te florisant uit buiten.
Diverse bewolking drijft boven het eiland in het rond en er is zelfs regen voorspelt.
Vandaag dus maar even rustig aan, misschien aan het einde van de dag een relaxed wandelingetje.
Eerst maar even langs de bakker in Karavas voor zijn Paksimadia, eilands bekende droge beschuiten in allerlei smaken.
De bakkerij lijkt verlaten, de deur is echter gewoon open dus brutaal als we zijn stappen we naar binnen maar er is niemand te vinden.
Dus weer een deur door en ik sta in de bakkerij zelf en daar herken ik de kleine bakker.
Als ik vraag of hij open is zeg hij " i am coming, but no bread today" als ik hem uitleg dat we voor zijn specialiteit komen lacht hij breed uit.
Automatisch en ietwat ongegeneerd lach ik hard met hem mee.
Ik weet niet wat er gebeurd is, of hij tegen een deur opgelopen is of dat hij een flinke ruzie heeft gehad maar als de bakker lacht wordt zijn gezicht getransformeerd naar die van een oude heks.
De bakker mist om en om een paar voortanden en dat maakt zijn lach er aanstekelijk, gelukkig ben ik zo wijs om maar niet te vragen hoe het gekomen is.
Drie zaken van de droge beschuiten moeten ons de resterende twee weken in leven houden, ik ben er niet echt gek van maar met een flinke lik Nutella krijg ik ze wel naar binnen.
Het marktplein van Potamos is een bonte verzameling van kraampjes met diverse prularia, van groeten en fruit, van olijfolie tot en met honing.
Aan een tafeltje zitten gebroederlijk onze twee gidsen van de afgelopen twee avonturen.
Alexis verkoop zelfgemaakte wandelstokken, fraai beschilderde stenen en oude foto's uit het verleden van Potamos.
Het is tijd voor koffie en we schuiven aan bij het gezelschap waar ook twee andere gasten van de kanotocht zijn aangeschoven.
We aanschouwen de schuifelde toeristen die de kraampjes passeren, het wordt drukker en drukker, ik denk dat er bussen zijn losgelaten.
Een snelle blik op de klok leert ons 10.30 uur en ja dan is het toch echt tijd voor de ouzo!
 Dan komt er een bekende van ons voorbij, althans dat wilde ze maar ik hield haar even stand.
Een oude dame, Française die we eerder ontmoet hadden bij de groepswandelingen aan het einde van het vorige jaar.
"Hello hows are sjou are sjou swalking" het is het bekende engels van de tv serie "allo allo" .
De dame verteld over een pas schoongemaakt pad bij het monument van de Griekse volksheld Kolokotronis .
Als ik haar vraag of ze het pad naar diakofti bedoeld schut ze nee.
Het pad gaat de andere kant op!
De radertjes in mijn hersenen draaien op volle kracht en zoeken naar een antwoord en dan bingo, ik weet t.
Ik heb de track voorbij zien komen en weet waar ze het over heeft, vanmiddag na de lunch maar even op onderzoek uit.
Terwijl boven het westen van het eiland de wolken donkereder worden blijft het zonnetje boven het plein nog schijnen.
Net na de middag nemen we afscheid om te gaan lunchen bij Skandeia, het restaurant nabij Paliopoli.  
Het is redelijk druk en wij bestellen vis, salade en griekse worstjes.
Nu is het zo dat als je vis eet in Griekenland je er ook altijd ouzo bij moet drinken, niet zo zeer voor de smaak maar meer om de kleine graatjes die je inslikt, die kunnen namelijk blijven hangen in je keel en de ouzo zorgt ervoor dat dit niet gebeurd, dus 2 ouzo erbij!
Vanuit het westen worden de bewolking dichter en het gaat hard waaien, het wordt zelfs koud.
Nu is Kythira een prachtig eiland om te wandelen maar als moeder natuur de touwtjes in handen neemt dan kan het behoorlijk spoken boven het eiland.
Schitterende wolkenpartijen kunnen plots laag over het eiland jagen.
Het zicht kan je ineens ontnomen worden doordat je er midden in staat, echt heel mooi.
We parkeren de auto bij het monument van de Griekse volksheld en lopen in de richting van Diakofti over het bekende onverharde pad, daar waar ik denk waar de afslag moet zijn is hij niet, nog even verder dan maar richting de havenplaats.
Net als de stijgende weg aan het dalen slaagt is er links inderdaad een rood pad.
Rood vanwege de rood gekleurde aarde, een prachtig pad wat tot in de verte verder slingert.
De pas aangeharkte voetweg gaat door het gebergte in noordelijk richting, gebied voor ons tot nu toe onbekend.[Afbeelding: 9FCE7528-CF1B-4230-8600-F864690204A5.jpg]
Spannend! Een nieuw pad.
Wat mij echter niet  bevalt zijn de vele geiten die ons aan lopen te staren, 40, 50 misschien wel honderd, het stikt hier van de families.
Allemaal met jong!
Dat betekend oppassen, niet zozeer voor de moeders met de kleintjes maar wel voor de mannelijk exemplaren die hun gezin willen beschermen.
Van Nikos hoorde ik dat je op je vingeres moet fluiten of in je handen moet klappen, dan lopen ze meestal wel weg, doet zo een bok dat niet dan is het t beste dat jij dat wel doet.
Voorlopig lijkt het goed te gaan totdat tegenover ons op het pad  een gitzwart exemplaar blijft staan, de rest van de familie maakt zich uit de hoeven maar vaderlief wijkt van geen kant, ik kan fluiten en me handen blauw klappen, hij wijkt van geen kant.
Teruggaan is voor ons geen optie want ik wil toch echt kijken waar het pad eindigt.
Voorlopig dus even een patstelling hoe grappig de omschrijving ook is, de situatie is voor mij toch wel iets beangstigend, zeker als het beest met het enorme gewei aanstalten maakt om onze
kant op te komen.
Ik pak 3 stenen, er liggen er genoeg, en vraag mijn vriendin er ook een paar te rapen.
Ik doe t liever niet maar als de bok nog een paar stappen doet vliegt toch de eerste steen naast hem neer, nauwelijks geschrokken houdt hij toch stil, als een twee steen door de lucht vliegt doet hij een stap opzij en pas bij de derde loopt hij arrogant rustig van het pad weg.
We kunnen er voorlopig door maar voor de zekerheid raap ik toch maar drie nieuwe stenen.
Het pad is mooi, hier en daar komen we oude stallen tegen en klimt het pad omhoog en weer naar beneden, soms is de zee zichtbaar dan weer de heuvels.
Diverse waterputten zijn zichtbaar in de grond en er is zelfs een grote drinkplaats voor het gedierte wat hier eigenlijk de baas is.
Het pad eindigt bij een oude nederzetting, wat vervallen huizen en een groot stallencomplex, eindigen is eigenlijk niet het juiste woord want je kunt duidelijk zien dat het oude pad nog verder gaat, echter sterk overgroeit met van alles wat steekt en prikt.
De heuvel naast ons is gehuld in een dikke mist en laag over de grond komt ook donkere bewolking opzetten, we moeten terug, het wordt nu wel erg spooky.
Ik klim nog even een veld in en zie verderop Pelaghia liggen, niet eens zo gek ver weg, zouden ze het pad ooit nog verder gaan schoonmaken, ik hoop het toch wel!
We draaien om in de richting van het zuiden en ondanks het feit dat het in de namiddag is lijkt het wel bijna eind dag, het is donker, de bewolking is dik en de kans op regen is wel degelijk aanwezig.
Nee he, daar staat ie weer!
Hier heb ik dus echt geen zin in!
Ik raap gauw drie stenen maar van gooien komt niets hij geeft zich al gauw gewonnen en maakt zich uit de voeten.[Afbeelding: 091EE774-75A4-4F4D-8583-466508BCF80E.jpg]
We slaan nog even een pad richting de kust in maar omdat de dreiging van regen en onweer nu toch echt serieus wordt besluiten we dit avontuur maar uit te stellen voor een volgende keer.
Het begint zachtjes te regenen en als we op de asfaltweg lopen gaat het harder en we moeten zelfs een sprintje trekken naar de auto om niet helemaal doorweekt aan te komen.
Het gehele eiland ligt nu onder een donkere deken van bewolking.....ik vindt t prachtig.
Uitkijken is het nu wel want tijdens en na een regenbui kan het spiegelglad zijn.
Dit laatste merk ik als er in de bocht bij Aroniadika een auto is geslipt die ik nog maar net kan ontwijken pfffffff sukkel!
De regen blijft aan maar net voordat we Pelaghia in rijden wordt het droger.
Het is vroeg donker, de dikke bewolking is nog steeds aanwezig.
Kijken wat de dag van morgen ons brengt!
Kalinichta!

Dit onderdeel afdrukken

  Even voorstellen
Geplaatst door MiriamDix - 21 June 2017, 11:38 - Forum: Yassas! Ti Kanis? - Mag ik me even voorstellen? - Reacties (26)

Hoi allemaal, 

mijn naam is Miriam en samen met mijn vriend Ron heb ik vorig jaar in Griekenland (omgeving Parga) een huis gekocht. Wij willen hier over een paar jaar echt gaan wonen maar hoe we dat precies gaan doen (qua werk) is nog niet helemaal duidelijk. Voorlopig zijn we het huis aan het aanpassen naar onze wensen. We hebben gelukkig veel mensen om ons heen die ons daar een handje bij helpen. Het meest bijzondere daarin zijn onze Nederlandse buren die letterlijk met raad en daad voor ons klaar staan. Wil je meer weten? Ik houd een blog bij over onze 'reis' en onze vorderingen met het huis op 

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




dus neem daar rustig een kijkje!

Dit onderdeel afdrukken

  mogelijk dankzij EU subsidie, mooi!
Geplaatst door Lyonesse - 21 June 2017, 09:49 - Forum: Flora, Fauna, Natuur en Milieu - Geen reacties

Tilos binnenkort geheel self supporting m.b.t. energievoorziening:

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Zaterdag
Geplaatst door Japio - 20 June 2017, 18:49 - Forum: Kythira - Geen reacties

Het was al weer de volgende morgen, zaterdag dus, voordat ik contact maakte met de lakens in ons verblijf.
Ook deze nacht zal weer kort zijn, om 8.00 uur willen we aan de boulevard aan het ontbijt want om 10.00 zijn we deelnemers aan een kayaktocht die start op het mooie strand van komponada.
Kunnen we tussen het ontbijt en de peddeltocht nog even zwemmen en verder rusten op het strand.
Helaas...........na 7,5 uur slapen worden we te laat wakker, geen ontbijt dus.
Nog maar even blijven liggen en dan op naar Komponade.
In Karvounades langs de bakker!
Zo gezegd zo gedaan.
Aangekomen op het strand zitten dezelfde mensen als van de Canyoing tocht inmiddels al te wachten.
Sjaak en Willemijn zitten rustig van de zon te genieten.
Het is tien uur als de vraag gesteld wordt.....waar blijft ie?
Ik zeg o rustig aan hoor, die komt wel, grieken zijn altijd wat later.
Niet veel later verschijnt er eerst een matzwarte sportmodel mercedes waarvan ik denk wat is dit?
"O" zegt Sjaak " dat is die chinees van de strandtent"
Een Chinees?
En inderdaad er stapt een oosters type uit de bolide maar zeker geen chinees, hij spreekt overigens vloeiend Grieks en die combinatie brengt mij even in verwarring.
Niet veel later verschijnt ook een oud vrachtwagentje.......Alexis.
De gids en kayak begeleider van Pyrgos House.
Met naast hem Samarra, de Canadese die ook met ons aan de touwen hing de dag ervoor, gezellig.
Alexis komt breedlachend op me af, we kennen elkaar van eerdere ontmoetingen, wandelingen etc etc.
"Hello Sjaap" how are you?
Nadat hij zich keurig heeft voorgesteld aan de rest van de deelnemers help ik hem de zwaarste en grootste kano van de truck te tillen, de rest wil hij zelf doen.
Als hij klaar is liggen er twee tweepersoons en twee eenpersoons kano's klaar om de tocht te beginnen.
Waterdichte zakken zorgen ervoor dat de spullen droog blijven.
We gaan te water, de kano's zijn uiterst stabiel, van omslaan kan geen sprake zijn en bovendien is een ieder voorzien van een zwemvest.
Voor sommige is het even wennen om de boot de goede richting in te krijgen en peddelen in een tweepersoons vereist goede communicatie en synchronisatie.
De stuurman zit achterin, hij of zij bepaald de richting maar dient zich aan te passen aan de slag van diegene die voor hem zit.
Het gaat goed met allemaal en weldra varen we onder mooi uitgesleten rotsen door, varen we dicht langs de kust die zeer ruig, hoog en mooi is.
Diverse vogelsoorten worden opgeschrikt door het bonte gezelschap wat voorbij vaart.
De ene grot is nog mooier dan de ander, wil je niet gevonden worden, dan zijn dit uitstekende plekken om je schuil te houden, werkelijk prachtig.
Het keerpunt en tevens lunch lokatie is een strand vlak voor een plek die kaoplakia wordt genoemd.
Een mooie vlakte even ten oosten van Kalamos.
Het strand komt mij desondanks dat ik er nooit ben geweest bekent voor en als ik omhoog kijk wordt mijn vermoeden bevestigd.
Het is een van eerder gemaakte voettochten die mij hier bovenaan de berg heeft gebracht, het was een tocht vanuit Kalamos om tot dit strand te geraken.
Toen eenmaal aangekomen op die plek was er geen pad richting dit mooie en stille verlaten strand.
Het strand ligt buiten de stroming van de zee dus je vind er geen flessen of blikjes....helemaal schoon.
Het water is er kraak helder en ik heb wederom spijt dat mijn duikbril elders uithangt.
We trekken de kano's op de kant en het is tijd voor een verkoelende duik.
Hierna wordt door de gids de lunch uitgedeeld en na nog een zwemsessie en uitleg over het gebied gaan we weer richting het noorden, het strand van Komponada.
De wind die er een tweetal uur geleden nog niet was is nu toch aardig aanwezig en vergt toch wel enige inspanning.
Onderweg duiken we nog wat grotten in die we op de heenreis hebben overgeslagen en korte tijd later komen we iets vermoeid aan op t keienstrand, gadegeslagen door een handjevol zonaanbidders.
De Kantina van de oosterling is inmiddels open en de man heeft Mexicaans bier in de koeling.
Schijfje citroen in t flesje en het koude vocht stroomt in t warme lichaam.
We bespreken de tocht nog even en nieuwsgierig en brutaal als ik ben vraag ik de kantinebaas met de te grote zonnebril waar hij oorspronkelijk zijn roots heeft.
Mijn vriendin noemde hem al PSY de zanger van het beroemde liedje Gangnam Style en inderdaad hij lijkt erop.[Afbeelding: 504E7A81-652E-45EE-94CA-08119FC1FD5F.jpg]
Hij is Koreaan, tenminste zijn moeder.
We rekenen af met Alexis en vertrekken langzaam voor een restaurant onderweg.
Het wordt Familia in Fratsia waar we heerlijk eten.
Vervolgens vroeg naar bed en morgen uitslapen.
O dat vroeg naar bed wordt ook weer niets, het is inmiddels half twaalf........pfffff morgen zondag, dan is alles verboden!
18-01-2017

Dit onderdeel afdrukken

  Mikis Theodorakis geëerd in Athene
Geplaatst door Patrick - 20 June 2017, 14:40 - Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan - Geen reacties

Gisterenavond werd Mikis Theodorakis geëerd met een concert in het Panathenaic stadion dat bijgewoond werd door 50.000 toeschouwers. Het volledige concert is te bekijken via de Facebook pagina van Greekreporter.com

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Vrijdag ....
Geplaatst door Japio - 20 June 2017, 09:17 - Forum: Kythira - Reacties (1)

We hebben t druk, van enige vorm van ontspanning is de laatste dagen geen sprake, tijd om te slapen heb ik bijna nog niet gehad.
Daar tegenover is het allemaal weer even mooi als anders.
Zeuren over het weer ga ik mee stoppen, het is gewoon goed en mooi weer en dat een ander ons voor gek verklaard om in deze omstandigheden te gaan wandelen....so be it.
Eerst maar brood halen voor het ontbijt, langs de boulevard is men de muur aan het wit kalken en even verderop staat er iets wat ik nog niet eerder heb ontdekt.
Ik heb geen idee wat het houten bouwsel moet voorstellen, het lijkt iets van een houten toren met trappen erin.
Dichterbij gekomen houden wij het op een soort wachttoren voor een aan te schaffen badmeester.
Mooi is anders.
Ook ontdek ik een heuse pinautomaat voor de ingang van het kleine supermarktje.
Als ik de eigenaar er naar vraag verteld deze mij dat hij in de verloren avonduurtjes zelf het geld drukt.
"Tottemmorgen" en een "gegoeiendag" we keren terug langs de kust, de schilder schiet niet op met zijn schilderwerk.
Vandaag hebben we de afspraak voor de klooftocht door de kloof van Paleochora, niet mijn idee maar die van mijn vrouwelijke wandelmaatje, ik ga natuurlijk graag mee.
De tocht start om 15.00 uur in Potamos, een iets later tijdstip om aan de martelingen van de schijnende zon te ontkomen.
Dus vanaf 9.00 uur moeten we de dag zien in te vullen, nou bedenk maar weer wat.
Het is een 1.5 uur lopen naar Potamos, doe daar een half uurtje warmte compensatie bij dan wordt dat twee uur lopen.
Dan nog eventjes lunchen en een biertje.
Als we rond de klok van 12 op stap gaan moet t met t strakke schema allemaal gaan lukken.
Hebben we na het ontbijt nog even de tijd om te gaan zwemmen in de zee, douchen en dan richting Potamos.
Zo gezegd, zo gedaan.
Na de verkoeling in zee vertrekken we exact om 12.00 uur richting het hoger gelegen Potamos, een binnendoor pad wat alleen maar stijgt en de nodige zweetdruppels links en rechts van het gezicht doet verschijnen.........niet gek met 34 graden.
Na twee korte stops en begeleid door diverse insecten die maar al te graag even het Hollandse bloed willen consumeren is Potamos met een koude FIX bier en wat voedsel ineens een paradijs.
Er verschijnt een derde slachtoffer voor de kloofwandeling en later nog twee vakantiegangers die wij reeds op eerdere wandelingen hebben ontmoet.
De laatste twee hadden zichzelf opgegeven, Danielle hebben we meegevraagd omdat wij het zo leuk vonden.
Om even over 15.00 uur verschijnt er een groen toyotabusje, pas opnieuw geschilderd en klaar voor het personenvervoer richting de oude hoofdstad Paleochora. 
Nikos, zoon van de bakker hadden wij al eerder ontmoet.
Een vriendelijk atletische gebouwde griek vol met humor verteld ons wat wij die dag gaan doen.
Voor vertrek wordt een ieder in een tuigje gehesen, dit om ons te laten zakken op die plekken in de kloof die net even te hoog zijn om er zonder botbreuken van af te springen.
Dan gaat het  gezelschap richting de spookstad.
Aldaar sluit een 6e deelneemster zich bij ons aan, incluis de leider maakt dit het gezelschap tot 7.
1 griek, 5 Hollanders en een vriendelijk en goedlachse Canadese.
Bij het kerkje van de heilige Barbara dalen we slingerend de diepe kloof in, het laatste stuk gaat via het dikke zwarte touw wat er al jaren hangt.
Het begin stuk is klimmen en klauteren over diverse rotsen en stenen maar even later houden we halt bij de eerste hindernis.
"Who wants to go first, maybe you Sjaap" 
Het maakt mij niet uit, de eerste keer dat wij deze kloof deden stond ik naar beneden te kijken terwijl mijn hartslag richting de tweehonderd ging maar nu wist ik dat het allemaal wel mee viel, als je was afgezakt met t touw viel de hoogte reuze mee en was het afdalen een leuk spelletje geworden.
Dat verhaal was dus op mij gebaseerd, hoe de rest er over dacht......geen idee.
Ik was dus beneden en kon zo de overige afdalers duidelijk aanwijzingen geven over het plaatsen van hun voeten en het afdalen.
Halverwege had iedereen het spelletje door en binnen no time roken we de zeelucht.
Sjaak was de oudste van het stel maar zeker niet bang voor het avontuur, hij deed het op zijn eigen manier en terwijl een ieder wachtte om aangesnoerd te worden, stond onze vriendelijke vriend al beneden klaar met zijn ipad in zijn handen.
Het laatste obstakel was overwonnen en gadegeslagen door diverse tweehoevige hoog boven ons naderde wij het meertje van Limni, daar waar de kloof in zee eindigt.
Een stel toeristen die naakt van de zon lagen te genieten hadden niet gedacht dat uit deze richting mensen zouden komen en ietwat onwennig staarden ze in onze richting.
Het laatste stukje ging langs de oever van de steile wand van het meertje.
Iets over zevenen die avond zat de tocht erop.
Het busje was inmiddels ook weer verschenen, doch wij gingen liever te voet.
Namen afscheid van het gezelschap van die dag en liepen rustig verder richting Pelaghia.
20.00 uur even wat eten en drinken daarna het verkoelend water van een verfrissende douche en op naar Potamos.
Ja met gemotoriseerd vervoer natuurlijk!
Muziek op het plein maakte de gezelligheid van dit authentieke Griekse plaatsje compleet.
Nog wat biertjes en voordat we het bed in doken was de nieuwe dag alweer begonnen
Tot morgen.....

[Afbeelding: 2EA64DE7-EDFC-43AD-950F-15A1958A589E.jpg]



[Afbeelding: 0E0ED062-CED7-49CE-ABD4-BE2E06901B02.jpg]

Dit onderdeel afdrukken

  Donderdag ......vuurtoren
Geplaatst door Japio - 20 June 2017, 07:52 - Forum: Kythira - Geen reacties

Nog slaapdronken wordt ik wakker, het is doodstil.
Een snelle blik op mijn horloge verteld mij dat het nog te vroeg is om op te staan en mijn loodzware hoofd is het er mee eens om de ouzo van gisteravond er nog maar even uit te slapen.
Het waren er 5 en niet van de formaten die je in Nederland in de restaurants krijg ter begroeting, deze waren iets groter.
Het dorpje aan de kust was stiller dan normaal, afgezien van de paar toeristen die er normaal met de bekende touroperator komen, alleen de plaatselijke bevolking.
Het is rond de klok van 18.00 uur in de avond als ik ergens in een restaurantje met de eigenaren in gesprek ga.
Grote fles ouzo op tafel en de gesprekken gaan over van alles en nog wat, politiek, het weer en de lokale gebeurtenissen.
Anna en Dimitris runnen een klein restaurantje aan de rustiger boulevard van Aghia Pelaghia.
Het restaurant is open tot 19.00 uur.
Na dit gezellige wederzien lopen we ietwat onder invloed bij Kaleris binnen, een van de restaurantjes waar wat volk zit.
Het is er druk en de reden waarom wordt mij al gauw duidelijk als de live muziek me ten gehore komt.
Een klarinet en een gitaar volgens mij.
Het begin van de klarinet steek onder een volle licht grijze snor de mond in van een bekende muzikant.
Het is Jan de Hollandse muziekleraar. Jan lacht als hij me ziet.
Jan lacht eigenlijk altijd, heeft blijkbaar plezier in zijn werk en zijn muziek.
Het is prachtig om te horen hoe hij de lucht uit zijn longen via een instrument zo mooi kan vervormen dat ik elke keer weer de rillingen krijg als er muziek uit zijn klarinet komt.
Omdat we bij het vorige restaurant al wat kleine hapjes hebben gekregen besluiten we hier maar iets kleins te nemen.
Onder het genot van weer wat ouzo slijt langzaam de avond richting de morgen.
Brengt mij weer terug naar het begin van het verhaal.
Eerst maar even naar beneden voor een ontbijt, het leuke wandelingetje brengt ons naar het cafe van Sempreviva.
De breedlachende uitbater komt ons al te gemoet........Wellllllcome how are you.
We genieten van onze koffie en het ontbijt.
Het mijne is stevig de ander wat luchtiger, om de caloriieen voor vandaag wat omhoog te jagen plaatst de eigenaar twee stukken chocolade notentaart op tafel..........for you.
Ik krijg t ontbijt er net in maar vindt t onbeleefd om het geschenk te laten staan.
"We lopen het er wel weer af vandaag".
Dat mag ik dan wel hopen, voor de vakantie ben ik 10 kilo verloren en dat wil ik graag zo houden.
Ook in het supermarkt winkeltje van meneer Kapsanis worden de handen geschud en verruilen wij een pak stroopwafels en keelpastilles voor twee flesjes ouzo en water.
Die traditie leeft al jaren.
Als ook de eigenaresse van de Negen Musses lachend binnenkomt is het feest compleet.
Kom we gaan.
Het is warm, het lichte briesje brengt nauwelijks verkoeling dus de wandeling zal zwaar worden.
Spullen pakken, zonnebrand mee en gaan.
We zetten de auto in het verlaten Platia Amos, na al die keren Kythira blijft het nog steeds onbegrijpelijk dat het hier zo stil is.
We gaan richting vuurtoren, niet over de bekende paden maar volgen een eerder gelopen pad langs de kust.
Wandelen op Kythira wat was dat ook alweer?
Zweten, kijken, turen en genieten van de natuur en de weidse vergezichten.
Het is alweer wat jaartjes geleden toen we voor het eerst dit avontuur maakten.
Eerst langs de kust in noordelijke richting, een mooi pad, is deels schoongemaakt.
Ik weet nog dat we een kloof over moeten steken maar het duurt even om te zien waar dit ook al weer was.
Oké de kloof loopt er maar de wanden zijn te steil om af te dalen en omhoog te klimmen.
De Gps brengt uitkomst en laat ons het vorige spoor zien dat we gelopen hebben.
In de kloof rusten we even van de klauterpartij naar beneden om vervolgens aan de ander kant weer omhoog te klimmen.
Van een echt pad is nu even geen sprake meer maar ik weet de richting waar heen we moeten.
Even verderop is het pad omhoog duidelijk zichtbaar, dat wordt zweten.
We klimmen rustig het steile pad omhoog, zo nu en dan even stoppen om ons te verbazen van het mooie uitzicht.
Boven is het simpel, gewoon de oude telegraaf palen volgen richting de vuurtoren.
Het grote witte Amsterdammertje staat verderop voor ons, de vuurtoren.
Ook hier rusten we even om straks verder af te dalen naar het strand van Agios Nikolaos.
Het pad is duidelijk schoongemaakt, breder en mooier dan voorheen.
Het strand maar meer de zee brengt heerlijke verkoeling en doet het lichaam goed.
Is dit het einde van de wereld? In ieder geval wel het einde van het eiland! Een mooie plek.
Na de zwempartij klim ik nog even een berg op om te kijken wat er achter is, wel mooi maar verder geen doorgang.
Pakken dus maar weer, met nieuwe energie beginnen we aan de klim naar boven, het is nu op t warmst van de dag, pet op en gaan, een rustig tempo brengt ons 121 klimmeters hoger.
Het viel allemaal wel mee, gewoon even aanpassen aan de omstandigheden, we zijn op vakantie en hebben de tijd.
Dat laatste gegeven van de tijd nemen is voor de grieken vanzelf sprekend maar voor ons als gestreste Hollanders duurt t altijd wel even om de knop om te zetten maar het gaat steeds beter en ......sneller.
We zijn er net twee dagen, ik heb t gevoel dat we er al een week zijn.........en dat betekend dan weer dat je het naar je zin hebt.
Voordat we de dalende weg richting Platia Ammos vervolgen slaan we nog even een voor ons onbekend pad in.
Het is er zo een uit het wandelboekje van Kythira, met de beschrijving " u vervolgt de doorgaande weg, afslagen negeren" alleen dit keer gaan we op aandringen van diezelfde schrijver wel een negerende afslag in.[Afbeelding: 38A11116-5578-4E1C-9B58-46FA239340A3.jpg]
Het brengt ons bij twee mooie kleine grotten, aan de rand van wederom een mooie doch volledig dichtbegroeide kloof die zich door het ruige landschap richting kust snijd.
De laatste loodjes blijken het zwaarst en ik ben blij als ik de kustplaats van vertrek weer volop in de zon zie liggen.
Moe maar voldaan komen we bij de auto aan, de inktvis van gisteravond en het gebak van vanmorgen zijn al verbrand.........dus tijd voor een Mythos
[Afbeelding: D8570B7B-BD94-4B2F-98DE-B42B1A369994.jpg]

Dit onderdeel afdrukken

  Levkas
Geplaatst door Karel - 18 June 2017, 18:21 - Forum: Lefkada - Reacties (16)

Komende week gaan we "even weg in eigen land" ,  5 dagen Levkas. Cool
Gaan in de buurt van Nydri iets zoeken.
Wie van de Levkas deskundigen heeft tips voor een paar leuke restaurants in die buurt?
Hou me aanbevolen.

Dit onderdeel afdrukken

  Sigarettensmokkel Zuid-Kreta
Geplaatst door Patrick - 17 June 2017, 20:53 - Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje - Reacties (5)

Smokkelaars betrapt op heterdaad door de Hellenic Coast Guard nabij Sfakia.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Noodweer in Griekenland: man (62) overleden
Geplaatst door Ger - 17 June 2017, 20:19 - Forum: Nieuws - Stakingen - Reacties (1)

Noodweer in Griekenland: één dode

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Lemonáda
Geplaatst door JohanV - 17 June 2017, 17:27 - Forum: De Griekse keuken thuis (JohanV's blog) - Reacties (26)

Ik zit momenteel op een terras met een heerlijk ijskoud drankje: Lemonáda! Helaas niet in Griekenland, maar gewoon in mijn eigen tuintje. Wel met Griekse temperaturen! Smile
Mijn vrouw houdt van de Frappé's in alle soorten en maten, maar ik vind dat koffie warm moet zijn Sleepy , dus drink ik meestal op een terras een lemonáda. (Als het ergens op de wereld tenminste nog geen 17.00 uur is! Hypocrite ). Gewoon, ik vind het echt heerlijk. We kopen voor in het appartement ook altijd de lokale lemonáda.

Vandaag weer wat citroenen gekocht en hem zelf gemaakt, heerlijk om met deze zomerse temperaturen van te genieten!
In het recept ga ik uit van 250 ml citroensap en evenveel suiker. Je kan die hoeveelheid aanpassen, als je maar steeds voor beiden dezelfde hoeveelheid gebruikt. Met 250 ml citroensap maak je later zo'n 1,5 liter lemonáda.

Ik schenk me er nog één in Tongue  Yamas!

Dit onderdeel afdrukken

  studio52 dicht?
Geplaatst door Frits - 17 June 2017, 14:57 - Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan - Reacties (2)

Hallo,
Weet iemand of de online music shop Studio 52 dicht is? De site is iig niet te bereiken

Dit onderdeel afdrukken

  canal digitaal
Geplaatst door hpkuipers - 17 June 2017, 05:54 - Forum: Nederlandse / Vlaamse TV per satelliet in Griekenland ontvangen? - Reacties (12)

Zitten op Kreta hebben canal digitaal en vragen ons af of er ook andere mogelijkheden zin dan een kaart van canal digitaal en zo ja goede ontvangst.

Hoen graag Hans Kuipers

Dit onderdeel afdrukken