Welkom, gast
Je dient je te registreren voordat je berichten kunt plaatsen op dit discussiebord.

Gebruikersnaam
  

Wachtwoord
  





Forums doorzoeken

(Geavanceerd zoeken)

Statistieken
» Leden: 3.871
» Meest recente lid: cnabuurs@ziggo.nl
» Aantal discussies: 6.872
» Aantal berichten: 71.781

Volledige statistieken

Gebruikers online
Er zijn momenteel 44 gebruikers online.
» 8 leden | 34 gasten
Applebot, Google, Debs, Frederique, Ger, Kornelia, louispia, Marit, Natalie66, Trudy

Aankomende evenementen
Kate... - Vandaag
Kate... - 20 October 2019
Kate... - 21 October 2019
Alki... - 21 October 2019
Alki... - 24 October 2019
Kosm... - 26 October 2019
Psar... - 26 October 2019
Psar... - 26 October 2019
Psar... - 27 October 2019
Ochi... - 28 October 2019
Yian... - 30 December 2019
Yann... - 08 May 2020
Yann... - 10 May 2020
Yann... - 14 May 2020
Grie... - 01 June 2020
Grie... - 30 October 2020
Grie... - 31 October 2020

Meest recente discussies
Een lied: Σαββατόβραδο
Forum: De Griekse Taal
Laatste bericht door chris
Gisteren, 20:43
» Reacties: 1
» Weergaven: 147
Promotie Aegean
Forum: Op weg naar/in Griekenland - over land - over zee - door de lucht
Laatste bericht door Patrick
Gisteren, 16:08
» Reacties: 20
» Weergaven: 3.215
Courgetteballetjes
Forum: De Griekse keuken thuis (JohanV's blog)
Laatste bericht door JohanV
16 October 2019, 08:43
» Reacties: 15
» Weergaven: 1.989
Spoorloos : Sandra zoekt ...
Forum: Griekse films / series / TV-programma's / tips
Laatste bericht door Wilma
15 October 2019, 01:04
» Reacties: 1
» Weergaven: 317
Treintje Pilion: Brochure...
Forum: Pilion
Laatste bericht door A en A
14 October 2019, 14:04
» Reacties: 5
» Weergaven: 956
TV tip: Grenzeloos verlie...
Forum: Griekse films / series / TV-programma's / tips
Laatste bericht door Ger
14 October 2019, 11:24
» Reacties: 1
» Weergaven: 242
Exit Thomas Cook: 50000 t...
Forum: Nieuws - Stakingen
Laatste bericht door metaxa
14 October 2019, 07:29
» Reacties: 63
» Weergaven: 3.255
De beste stuurlui staan n...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Patrick
13 October 2019, 16:11
» Reacties: 2
» Weergaven: 298
Turkse chantage
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Ernst
12 October 2019, 08:43
» Reacties: 11
» Weergaven: 1.577
Een fijn weekend allemaal
Forum: Kreta
Laatste bericht door Wim M
12 October 2019, 07:11
» Reacties: 3
» Weergaven: 289
het vasteland van grieken...
Forum: Het Griekse vasteland
Laatste bericht door Nanny
11 October 2019, 18:57
» Reacties: 2
» Weergaven: 232
Alhaal/bezorg Griek in De...
Forum: Culinair Griekenland in Nederland en Vlaanderen
Laatste bericht door Tzimis Bazoukas
11 October 2019, 16:52
» Reacties: 2
» Weergaven: 326
Grieks bier
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door El Greco
10 October 2019, 18:25
» Reacties: 146
» Weergaven: 70.199
wegenbelasting
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Geni
10 October 2019, 14:23
» Reacties: 9
» Weergaven: 486
Korting voor eilandbewone...
Forum: Wonen in / emigreren naar Griekenland
Laatste bericht door Nanny
10 October 2019, 10:34
» Reacties: 6
» Weergaven: 1.149
Sky Express
Forum: Op weg naar/in Griekenland - over land - over zee - door de lucht
Laatste bericht door hpkuipers
10 October 2019, 06:08
» Reacties: 16
» Weergaven: 2.245
Yannis Kotsiras: European...
Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan
Laatste bericht door vlagreco
09 October 2019, 21:20
» Reacties: 0
» Weergaven: 165
Griekenland 2020
Forum: Op weg naar/in Griekenland - over land - over zee - door de lucht
Laatste bericht door Frederique
09 October 2019, 12:51
» Reacties: 14
» Weergaven: 1.026
Geiten eten Samothraki op
Forum: Egeïsche eilanden
Laatste bericht door Patrick
08 October 2019, 19:06
» Reacties: 5
» Weergaven: 322
'Street Art' avant la let...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door metaxa
08 October 2019, 13:07
» Reacties: 35
» Weergaven: 9.684
Gelukkig in Griekenland
Forum: Wonen in / emigreren naar Griekenland
Laatste bericht door moraitika
08 October 2019, 13:05
» Reacties: 2
» Weergaven: 387
Shutters
Forum: Ik ben op zoek naar.........
Laatste bericht door Lex Sengers
07 October 2019, 12:49
» Reacties: 3
» Weergaven: 227
Topdrukte haven Naxos
Forum: Naxos
Laatste bericht door metaxa
07 October 2019, 11:19
» Reacties: 6
» Weergaven: 832
Oxi dag in Thessaloniki
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Patrick
05 October 2019, 20:23
» Reacties: 3
» Weergaven: 376
Informatie over Sithonia
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Patrick
05 October 2019, 20:16
» Reacties: 12
» Weergaven: 836
Yoga workshop op Rhodos
Forum: Rhodos
Laatste bericht door Jeanette1977
05 October 2019, 17:09
» Reacties: 1
» Weergaven: 2.199
Terugloop Toeristen 2019
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Nanny
05 October 2019, 16:12
» Reacties: 78
» Weergaven: 4.272
Courgette-omelet met yogh...
Forum: De Griekse keuken thuis (JohanV's blog)
Laatste bericht door JohanV
03 October 2019, 00:00
» Reacties: 6
» Weergaven: 501
staking24 sept
Forum: Nieuws - Stakingen
Laatste bericht door metaxa
02 October 2019, 10:44
» Reacties: 14
» Weergaven: 1.605
Kythira over en sluiten
Forum: Kythira
Laatste bericht door Martino
01 October 2019, 13:21
» Reacties: 10
» Weergaven: 852

 
  September 2019 Zaterdag
Geplaatst door Japio - 14 September 2019, 19:26 - Forum: Kythira - Reacties (5)

Als ik om 8.00 uur de deuren van het balkon open gooi en even mijn adem inhou vanwege het mooie uitzicht, waai het enorm.
De zee beukt met hoge golven op het kleine kustplaatsje en het water staat tot aan de kademuur en slaat er op sommige plekken over.
“Harde wind uit het noorden 43 km per uur” lees ik op mijn tablet en ik denk heerlijk dan kunnen wij lekker aan de wandel.
Ik heb al wat leuks in gedachten.
Maar eerst een bak thee met een dikke plak cake van moeder Baveas.
Het is niet druk in het gebouw, naast ons zit een man alleen en schuin onder ons nog een stel, voor de rest is het gebouw leeg, lekker rustig dus.
En ik denk dat alles nog slaapt om deze tijd.
Na de thee maar even naar de locale supermarkt, vaste lezers kennen de grote buurtsuper van Kapsanis natuurlijk wel.
De oude Kapsanis heeft een enorme talenknobbel en heeft zich nu ook het tjechisch aangeleerd.
Als hij ons ziet kijkt hij op zoals hij naar een ieder kijkt, vervolgens gaat hij weer terug naar zijn klanten bij de kassa, het duurt een tel als hij ons herkent, ze klanten gewoon ik de steek laat en met ons  begint te  praten.
Maar we komen eigenlijk voor brood, brood ligt er zat maar wat ik zoek is een bruine papieren zak die er vet uitziet.
Als ik vraag aan George of hij nog olijfbrood heeft  schud hij zijn hoofd, doch een collega van hem hoort mij en wijst ons op de vette zak achter de kassa... olijfbrood.
Heerlijk dus toch!
We nemen afscheid en hij zegt tot morgen.
Ik zei al dat het waaide maar het waait zo erg dat het water bijna de restaurants inkomt en de strandbedjes van het strand zijn verdwenen.
De vaste parasols staan deels onderwater en je bent een held als je nu gaat zwemmen
We lopen terug en af en toe komt er heerlijk een wolk zeevocht onze kant op.
Ontbijt op het balkon, rugzakken pakken en gaan op naar Platia Ammos.
Ik Wilde naar Amoutsi, het verlaten strand in het noorden maar ineens schoot mij te binnen dat de dames dansles hebben vanavond.
Op zaterdag zult u zeggen......ja nee de “normale” dansles in op vrijdag maar verschillende dames die tegenwoordig gewoon het boventouw nemen als er ergens op een plein moet worden gedanst hebben de simpele stapjes nu wel onder de knie en hebben “speciale lessen aangevraagd”.
Hij was niet mijn idee maar ik moest het wel effe regelen bij de burgemeester van Potamos... ene Frank.
Dus nu op zaterdag dansles voor gevorderde of dit zo blijft....ik hou u op de hoogte.
Goed verder, dus geen Amoutsie maar gewoon de vuurtoren
Gewoon is natuurlijk onzin het blijft een mooie tocht zeker nu alsof het lijkt dat het eiland gekookt wordt door de immense golven rondom.
We zetten de huurauto aan de doodlopende straat richting het dorp en wandelen richting het strand, een strand gelijk die als in Pelaghia, bedjes opgeruimd en geen volk te bekennen.
Overigens lijkt het mij dat het uitstekend windsurf weer is maar nee geen plankje te bekennen.
We lopen langs de kust en passeren de oude boot uit het bekende verhalenboek over het eiland, de boot is hevig in verval en ik denk nog een paar jaar en dan is dit monument voorgoed verdwenen.
De golven beuken op de kust en slaan over de pier en ook hier worden we regelmatig getrakteerd op een koele zeebries, alsof er iemand met een plantenspuit staat te sproeien.
Overigens lopen we de tocht tegen de wijzers van de klok in, dus via de kust naar de vuurtoren daar naar beneden, over het strand en dan weer omhoog.
Het waait lekker dus zweten zullen we best wel doen maar zonder enige zichtbaarheid, we worden gelijk droog geföhnd.
Naar boven is het even zwaar zeker als de wind wegvalt achter een rots en we ook merken dat het gewoon heet is.
Even rust onder een oude olijfboom, een korte lunch met wat gedroogd fruit, noten en het restant van het olijvenbrood.
Dit laatste is bestrooit met zeezout dus goed voor het zweten en de levensverlenging.
We zijn boven en lopen nu door het kale gebied even verderop staat naast een auto een griek heerlijk te plassen en probeert de slurf weer terug te plaatsen wat niet helemaal lukt, de oude griek heeft ons niet opgemerkt en schrikt zich lam als hij ons ziet.......Kalimera.
Bij de vuurtoren dalen we af naar de oude vlaggenpost, zo vanaf de vuurtoren een klein gebouw maar eenmaal tussen de dikke muren zou je er toch een mooie woning van kunnen makken.
We doen het niet, de bakker en de melkboer zijn net effe te ver weg van dit alles.
Op naar het strand bij het kerkje van de heilige Nicolaos.
Hier blaast de wind volop en mijn idee om even een duik te nemen verdwijnt vrijwel onmiddellijk.
De golven zijn krachtig en enorm hoog, de kans dat je tegen een laag rotsblok wordt gekwakt wat je even niet gezien hebt is wel erg groot.
We gaan achter het kerkje zitten en genieten van de strijd tussen het water en de wind.
Ook hier drinken en eten we wat uit de meegebrachte foerage, het klimmetje wat we zo gaan doen is pittig dus wat extra energie is geen overbodige luxe.
“Hee daar hangen een paar sleutels” en inderdaad aan de klink van de kerkdeur hangt een bos sleutels met wel 15 baarden.
Ik voel aan de deur maar die is dicht en ook het gebouw ernaast is gesloten, voor de zekerheid klop ik nog even op de deur maar nergens een krimp.
Wat moet ik nou, de sleutels laten liggen of meenemen.
O wacht effe iedereen kent Frank maar andersom is dat natuurlijk ook zo.
Ik stuur een sms en wacht af, hij zit volgens mij weer in de wandeling bij de watermolens en ik weet dat het ontvangst daar niet je van het is.
Na vijf minuten besluit ik de sleutels te laten liggen en we beginnen aan de pittige klim.
En ja u raad het al als we boven zijn geeft de vriendelijke kalende gids antwoord.
“Neem ze maar mee en geef ze effe af bij het restaurant in Karavas “
Ik vloek binnensmonds maar had dit wel een beetje ingecalculeerd.
Ik zeg tegen mij vriendin blijf jij hier maar zitten ren ik even naar beneden.
Ze wil mee, niet zozeer dat ze bang is maar meer om het feit dat ik dan meer stappen maak op die dag dan zij.
Ik zeg blijf nou maar, als er iemand langskomt vraag dan of ie ze sleutels kwijt is en terwijl ik dit meld moet ik er zelf om lachen.
Ik gooi mijn rugzak af en huppel naar beneden, breek mijn strot bijna over wat bramenstruiken graai vervolgens de sleutels mee en begin ietwat overmoedig aan de klim.
Bovengekomen lijk ik wel een oude diesel waarvan een van de injectoren geen zin heeft om mee te doen.
Op het beton loop ik rustig verder omhoog waar mijn vriendin heerlijk in de wind van de zon zit te genieten.
“Heeft Frank nog meer gesmst?” Nee.
We lopen verder als twee minuten later ons een wandelaar tegemoet komt, doordat hij de zon achter zich heeft herken ik hem niet maar hij mij des te meer.
“Ha eindelijk daar ben je, ik herken je gelijk aan je rode schoenen” verteld de Duitse stem mij.
Als hij uit de zon tevoorschijn komt en ik het bebaarde gezicht herken schud ik Jürgen stevige de hand.
Ik heb met Jürgen vaak contact over het wandelen en over het eiland maar heb hem eigenlijk nog nooit in levende lijve ontmoet.
Nu is mijn Duits beter dan mijn engels dus de Germaan blijft maar praten tegen ons.
We gaan verder, op naar het restaurant om de sleutels af te geven.
Er komt ons nog een griek op de scooter te gemoet en even maak ik aanstalten om te vragen of hij ze sleutels mist maar hij kijkt strak voor zich uit.....geen boe of bah.
De uiteindelijke tocht telde iets van 10 kilometer als we de rugzakken achter in de rode Suzuki gooien.
We rijden even langs het restaurant waar ik de sleutels afgeef, ze begrijpen eerst niet welke kerk ik bedoel...... de klemtoon ligt weer verkeerd en dan verder naar huis.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Het leven hangt aan een zijden draad….
Geplaatst door petra mens-omtzigt - 13 September 2019, 09:09 - Forum: De Griekse Taal - Geen reacties

Schikgodinnen zijn godinnen die het levenslot bepalen. De Griekse naam voor de schikgodinnen is οι Μοίρες (van het enkelvoud η μοίρα – het (nood)lot). Deze waren in de Griekse mythologie:
η Κλωθώ – Klotho, zij spint de levensdraad van de mens
η Λάχεση – Lachesis, zij die toebedeelt, zij bepaalt de lengte
η Άτροπος – Atropos, zij die de levensdraad doorknipt

De naam Κλωθώ komt van het werkwoord κλώθω – “spinnen” en η κλωστή – “de draad, het garen” en deze woorden bestaan nog steeds in die betekenis in het Nieuwgrieks. Λάχεση komt van het werkwoord λαχαίνω dat “ten deel vallen” betekent en ook dit werkwoord bestaat nog steeds. Nu kom je van dit werkwoord vooral de “het” vorm tegen en zoals je zult zien is het een onregelmatig werkwoord in de vormen die ik hier laat zien, namelijk: μου έλαχε – “mij viel ten deel”, dat we gewoonlijk vertalen met “mij trof…..” of όπου λάχει dat “zomaar ergens” betekent. Άτροπος komt van α- dat “niet, on-“ betekent en het werkwoord τρέπω dat “wenden” of “keren” betekent. Haar naam betekent dus “onafwendbaar, onveranderlijk”.
Maar nu de naam zelf of beter gezegd het zelfstandig naamwoord, η μοίρα.
Η μοίρα betekent in de oude betekenis “het stuk/deel dat aan een ieder toebehoort”. Dit woord heeft een positieve en een negatieve kant. In die negatieve richting ontstond het woord μόρος – “slecht lot”, waarvan volgens Babiniotis het Latijnse “mors” –“dood” (nee, niet ons morsdood....) is gekomen en woorden zoals het Franse “mourir”, het Engelse "murder", het Duitse “Mord” en dan ongetwijfeld ook het Nederlandse “moord”. Het woord μοίρα heeft dezelfde “grootouders” als de woorden το μέρος dat "deel/gedeelte” maar ook “plek” of “plaats” betekent en het woordje η μερίδα – “portie” en hoewel de porties in Griekse restaurants “moorddadig” groot zijn, houd ik het erop dat dit in die positieve richting wijst.



Voor de Griekse taal en meer ga je naar Dàt is Grieks voor mij!

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 donderdag
Geplaatst door Japio - 13 September 2019, 07:17 - Forum: Kythira - Reacties (5)

Hoe groot kan het contrast zijn, ik zit bijna een week in de bekendste en ook de grootste badplaats van dit eiland en ben de zee hier nog niet in geweest, daar gaan we vanmiddag maar eens verandering in brengen.
En dan gelijk  maar eens wat kleur op de ledematen erbij laten schilderen als we er toch liggen.
In de ochtend een klein piep wandelingetje om afscheid te nemen van dit gebied waar we vandaag voor het laatst zijn, morgen verkassen naar het noorden.
Ik zat gisteravond zo vol van de burger die ik s middags had genuttigd dat er geen plaats meer was voor het avondeten.
Dus in de avonduren maar weg van de boulevard want daar is alles wat de klok slaat eten en als de aroma je zintuigen prikkelt ga je toch zitten.
Op naar Chora ik weet daar een klein banketbakkertje waar ze echte hete koffie schenken met een keuze uit tientallen gebakjes waar nog wel een plekje voor te vinden is in de maag.
Chora toont weer gezellig, op het plein zijn wat stoeltjes bezet en worden er flinke gesprekken gevoerd.
Onderweg komen we weer Takis tegen, nee niet de taxichauffeur maar de bekendste kat van Chora.
In de hoofdstraat die eindigd bij het Kastro lopen we naar binnen bij Maria Sweets and More.
Een van de secundaire vestigen die allen dezelfde naam dragen en waarvan de bakkerij in Kalikerones zit, naast de windmolen, juist ja.
Heerlijke zoete taartjes bakt die volgens de 1.55 lange zeer vriendelijke serveerster niet machtig zijn.
Eerst maar twee Fraphe en een taartje en terwijl de koffie wordt bereid ontstaat er voor ons een opvallend ritueel.
Ik ga er over schrijven voor u, niet omdat het grappig of lachwekkend is ik vind het zelf enigsinds triest maar wil dat wel met u delen.
Voor de zaak staat een jonge man, hij ziet er al een beetje vreemd uit, beweegt raar en heeft bij de geboorte niet alles mee gekregen wat een normaal mens wel meekrijgt in zijn bovenkamer.
Doch de jongen voelt zich zichtbaar gelukkig en iedereen kent hem ook en maakt een praatje met hem of zegt hem gedag, volgens mij heb ik opgevangen dat hij Nikos heet.
Nikos doet bepaalde bewegingen, loopt een stukje en herhaalt ze, dit gebeurt de hele avond, dus mocht u Nikos tegen komen in de hoofdstraat, ga niet raar staan te kijken maar zeg hem vriendelijk gedag.
Na de Fraphe nog twee cappuccino, hete koffie en dat is hoogst uitzonderlijk op het eiland want meestal is het lauwe koffie die je gauw moet opdrinken.
Een bekende familie uit Logothetianika loopt voorbij en wenst ons Kalo vradi.
Ik knik maar heb geen flauw benul wat t betekend.
Kalo is goed maar wie of wat is vradi.
De telefoon brengt uitkomst.... goedenavond.
Als ze later weer terug komen hetzelfde ritueel alleen nu schiet ik ingehouden in de lach.
De kleine kinderen lopen met ballonnen die ze ergens gekregen hebben.
Het zijn dezelfde kinderen van wie je de foto’s op Facebook ziet en waarvan dan de gezichten zijn afgeschermd door rode balonnetjes.
Ik zeg tegen mij vriendin, de kinderen staan straks weer op Facebook, kijk maar ze hebben al balonnetjes
Als we teruglopen is de magnetische kracht van een Souvlakitent wel heel groot, we doen het niet, morgen maar.
Goed, ontbijten en op pad maar, zal geen groot verhaal worden want volgens mij valt er op de route van deze morgen weinig spannends te beschrijven.
Vanuit het appartement gaan we op pad, we gooien de twee rugzakken voorzien van strandspullen in de auto, die halen we straks wel weer op.
We steken de asfaltweg over en kruipen omhoog het bos in, het warme naaldbomen bos waar het ruikt naar hars,  een sterke indringende geur.
Het smalle pad kronkelt zich door het bos, steekt weer het asfalt over om dan weer over te gaan in een smal eenmanspad.
De tocht gaat achter de plaatselijke camping langs richting de toren die je bijna overal kunt zien.
Nu staan we echter oog in oog met het witgekalkte kerkje wat zich hoog boven in de rotswand bevindt.
Omdat we toch de tijd hebben klimmen we via het pad naar boven.
Er staat een auto en als ik naar boven kijk is de deur van de poort open.
We betreden de trappen en gaan door het eerste kleine gebouwtje, even kijk ik achterom om te kijken waar het slot zich bevindt, een hangslot aan de binnenzijde.
Het koepelvormige gebouw is de enige doorgang naar het hoger gelegen kerkje, je kunt er niet omheen maar moet er echt doorheen.
Ik kijk om mij heen of ik ergens de eigenaar zie van de auto want dat moet haast wel dezelfde persoon zijn die de deur ontgrendelt heeft.
Het moet toch niet zo zijn dat als wij verder naar boven lopen en hij ons niet gezien heeft vrolijk de deur achter ons sluit.
Dan ben je mooi de pisang.... kan dan wel heel hard om mijn moeder gaan roepen maar die ligt ergens eeuwig te rusten dus ik ben bang dat we dan tot de volgende dag opgesloten worden.
“Loop jij maar naar boven dan blijf ik hier”, kijk er is er altijd een die slimmer is dan ik.
Als ik halverwege de trap ben zie ik dat ook de deur van het kerkje ontgrendelt is dus ik roep mijn maatje naar boven.
Als we binnentreden herken ik weer de prachtige kerk van de grottentocht van Pyrgos House.
Achter in de hoek staat verlegen een student, die zoveel mogelijk probeert het contact te vermijden, zijn Engels is net zo goed als mijn Grieks.
Dus hij zou bier moeten kunnen bestellen en om de rekening kunnen vragen.
Toch begin ik een kleine conversatie met Xaris of Charis.
Hij is hier elke dag een paar uurtjes aanwezig voor de toeristen.
Als ik hem vertel dat ik hier eerder ben geweest met een excursie en de naam Frank valt verschijnt er een glimlach op het gezicht van de jongen.
“Frank is my big Friend” straalt hij met trots uit.
We nemen een stensel  in ontvangst met informatie over de kerk, een kant Engels en de andere kant Grieks.
Ik ga u niet vertellen wat er op staat, u kunt er morgen zo terecht in de ochtenduren en dat zou ik ook zeker doen want het uitzicht is zeker de moeite waard.
We nemen afscheid van de jongen en hervatten onze wandeling die achterlangs de camping gaat.
Een camping in een bos waar de bomen zo dicht op elkaar staan dat je door de bomen het bos.......... juist ja.
We lopen over het oude pad richting het zuid oosten als even verderop een bordje mijn aandacht trekt “ kerkje van de heilige Nicolaas”.
Ik denk dat is bijzonder hier ben ik nog nooit geweest en dus wijken we even van de route om het kerkje te bekijken.
In schril contrast ligt naast het kerkje een groot hotel complex met een mooi zwembad.
We gaan verder en volgen de bordjes “Windmill” maar volgens mij is de windmill helemaal geen windmolen maar meer iets bevangen een vuur of wachttoren, hij staat op een dusdanig strategische plek dat het wel alles behalve een windmolen is.
Bovendien wie is er zo gek om hier zijn graan te brengen.
Dus ik heb mijn twijfels over de benaming van de vervallen toren waar je overigens wel in kunt en ja...weer een mooi uitzicht hebt richting het Kastro.
Even verderop in de heuvel richting Chora zie je nog zo een toren alleen deze is volledig gerestaureerd en wonen er volgens mij mensen in.
De communicatie ging vroeger via dit soort torens een soort optische  telegraaf paal.
Als er gevaren dreigde uit zee in de vorm van piraten of de eeuwige vijand de Turken dan werd er een vuur ontstoken op deze torens en zo over het gehele eiland doorgegeven.
Goed verder.
Het resterende deel van het pad lopen we naar beneden waar we op de weg uitkomen en deze teruglopen naar de auto bij het appartement.
We plukken de beide rugzakken uit de kofferbak en gaan op naar het strand bij de kloof.
Ik hou niet van de drukte en al helemaal niet als de mensen naast me opgebaard liggen op zo een strandbedje.
Dus het is een klein stukje lopen maar ach we zijn wel iets gewend.
O wacht eerst nog proviand inslaan, het begrip verlaten strand houd namelijk tevens in dat je er niets kan kopen dus eerst nog even langs de buurtsuper voor wat water en dan de boulevard af richting Chora.
Als we de steile weg omhoog moeten lijkt het wel of er een Duitser op me rug is gaan zitten, wat heb ik allemaal mee?
We slaan een smal pad in wat hoog langs de kust en de rotsen loopt, het stikt hier van de zwaluwen die duidelijk aangeven dat de zomer nog niet voorbij is.
Op het brede strand is het rustig. Er liggen 3 personen.
We installeren ons, de kleren gaan uit en ik sta heerlijk mijn voeten te verbranden op de gloeiende kiezels..... pfff rennen t water in.
Dan snel terug voor de onderwaterkijkers, het zal wel weer tegenvallen de wereld van Neptunus’.
Maar dat is zeker niet zo, links van het strand zijn onder water diverse mooie rotsformaties te bezichtigen, zwemmen er diverse vissen met me mee en denk ik zelfs dat ik een kleine papagaaivis ontdek.
Ik had de onderwater camera in het appartement laten liggen in de veronderstelling dat t toch niets zal zijn... ach mocht er in de komende dagen nog een verloren dag zijn.....

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 woensdag
Geplaatst door Japio - 12 September 2019, 07:48 - Forum: Kythira - Reacties (4)

Ik heb 18965 stappen verzet vandaag, ben 112 verdiepingen omhoog geklommen, heb iets meer dan 15 kilometer gelopen en het ene record na het andere  record verbroken volgens de app op mijn ipad.
Als ik echter plat op bed lig drijft mijn navel nog heerlijk van links naar rechts op een te dikke laag vet, dus echt juichen doe ik nog niet.
Het is 17.30 uur plaatselijke tijd als ik begin aan het zoveelste verhaal.
Vandaag is eigenlijk de eerste vakantiedag, we moeten niks en hebben eindelijk de dag aan ons zelf, geen danslessen en geen afspraken we zien wel wanneer we wakker worden en wanneer we de ogen sluiten voor vandaag.....heerlijk.
Het is negen uur in de morgen als ik kijk wat de reacties zijn op de verhalen die ik op Facebook en oriste plaats. Ik heb 285 mensen die mijn berichten bekijken waarvan een vaste lezers schare die blij zijn als ik weer op vakantie ben en ze mijn verhalen kunnen volgen.
Dan ook nog eens de plaatselijke site van Kythira en al met al ben ik een klein uurtje bezig met het tikwerk.
9.00 uur wakker, thuis ontbijt met thee en twee overgebleven chocolade croissants.
Even het nieuws in Nederland bekijken..... geen nieuws.
Op pad dan maar, richting de Agia Sofia, die in de buurt van Kalamos ligt en dan maar zien hoe we terug komen.
Nog even langs de supermarkt want het water is op.
4 kleine flesjes water en twee pakjes jus de Orange, 1 brood en hup we gaan verder.
De verkoper in de supermarkt probeert nog effe een verhaaltje aan te gaan maar daar heb ik totaal geen zin in, de zon schijnt en de wind waait, dus op pad.
Vanuit de tweede baai in Kapsali zie ik drie kajaks vertrekken, gedurfd want in de richting waarin zij gaan waait een stevig windje.
Ik ben iets te gefocust op het peddelende trio dat ik de afslag naar Kalamos, de M11 gewoon voorbij loop, het is wat jaartjes geleden dus ik loop iets terug dan weer verder en tenslotte raadpleeg ik  de track op de telefoon om de echte route te vinden.
Het pad loopt omhoog en slingert zich langs de stijle bergrichel omhoog, in de verte zie ik de drie kajaks omkeren, de wind is te stevig.
We trekken de bergkam over en dalen richting de grot van de Agia Sofia.
Het kerkje van de heilige bevind zich aan de ingang van een toch wel ruime grot die ver  omhoog loopt.
De meeste mensen die er komen nemen niet eens de moeite om te kijken en dus ook niet weten welke schoonheid er achter ligt.
Voor de grot wat Hollanders die een broodje doen en een jong Grieks stel waar ik mee in gesprek raak.
Ze willen van alles doen en na een klein kwartiertje heb ik ze zover dat ze helemaal enthousiast zijn geworden.
Ik ontsteek mijn zaklamp en ga op zoek naar de vleermuizen.
Hoog boven in de grot nestelen vele vleermuizen, alleen de grot is niet verlicht en dat vereist enige oplettendheid want het is er vochtig en glad.
Als ik halverwege ben ga ik terug voor een andere camera, die van mij doet niet wat ik wil.
Zien in de grot is alleen een kleine vierkante meter die de zaklantaarn beschijnt en de vleermuizen die langs mij scheren.
Grote exemplaren die rakelings met een hoog piepend geluid langs mij fladderen.
De beestjes zijn zo snel en wendbaar dat ik ze zelf met de professionele camera niet kan vangen.
Dus ik schiet lukraak wat foto’s in de hoop dat er wat opstaat.
“He waar blijf je” klinkt het vanuit de diepte, ja de grot is voor mij als een speeltuin, ik zou er wel een uur doodstil kunnen zitten om te genieten van de stilte die soms verbroken wordt door het gefladder van de muizen.
Ik ga naar beneden en als ik niet oplet sta ik met beide voeten in een diepe plas gevormd door het water dat van boven komt.
Ik blijf staan, het water koelt heerlijk.
We blijven nog even zitten bij de ingang van de grot als er een familie zwaluwen door de grot trekt, 10 of 20 exemplaren vliegen achter elkaar de grot in om even zo snel weer te verdwijnen.
Genoeg over de grot, wat nu?
We kunnen terug en het pad nemen naar Kalamos, vanaf daar zag ik een onverhard pad wat weer aansloot op de M11.
Of de M11 zelf nemen, ik zag dat de bewegwijzering in de vorm van een beschildert blauw witte markering vrij vers was.
Wat eigenlijk zoveel wil zeggen dat het inmiddels oude pad weer schoongemaakt is en opnieuw is belopen.
We besluiten de gok te nemen, uit eerdere wandelingen over dit pad bleek het met name hoog boven de grot te zijn ingestort en ook discussies met landeigenaren over het pad en over hun land leverden onenigheid op.
Een kwestie van uittesten en we weten of het begaanbaar is.
Tegenover de grot klimmen we omhoog het pad op wat stijl en smal is en door akelige bebossing gaat maar het gaat redelijk en zelfs de oude bamboe reling is vervangen door iets stevigers, zodat mij hoogtevrees automatisch verdwijnt.
Het pad loopt door een olijfboomgaard en einigd op de asfaltweg die naar Kalamos gaat.
Die steken we over en lopen in de richting van het gehucht Xeroniamata waarvan ik de naam probeer uit te spreken.
In het dorp is het even zoeken als ik niet snel genoeg de geschilderde vlaggetjes kan vinden.
De track op de telefoon loopt namelijk dood, het pad is afgesloten.
Gelukkig vinden we het pad weer wat samengevoegd  is met het kruimelspoor van de telefoon.
We klimmen, dalen en keren door het woeste landschap op dit deel van het eiland, volgen een nieuw gedeelte van de M11 en nemen even rust bij het klooster van de heilige Ioannes.
Vanaf hier gaan we de M11 verlaten die verder naar Livadi gaat, genoeg gewandeld voor vandaan en op de vraag of mevrouw nog naar het hoger gelegen kerkje wil waarvan ik weet dat het uitzicht adembenemend is wordt een negatief antwoord gegeven. Een antwoordt waar ik mij later die dag wel in kan vinden.
Vanaf nu is het alleen maar dalen, stijgen is zwaar maar dalen voel je in de kuiten en nu nog minder dan straks.
We lopen in zuidelijk richting, de wind in de rug de hemel licht bewolkt.
Rechts Chora met het Kastro links Kapsali met de vuurtoren.
We komen tenslotte uit bij de Engelse brug in Kapsali waar we links gaan, nogmaals een kuitenbijtertje ondergaan om als laatste op de boulevard uit te komen.
Vers bier, Fix van de tap ..... ijs en ijskoud, een Griekse burger erbij en afsluitend nog twee ouzo.
De tocht zit er bijna op 15 kilometertjes kris kras door de woestenij vandaag.
Op naar “huis” de 34 trappen op naar de hoofdweg waaraan het appartement ligt.
Douchen ...........en tikken.
Niet alles, een deel en na de koffie bij Maria’s in Chora maar weer verder. .........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  in een vloek en een zucht...
Geplaatst door petra mens-omtzigt - 12 September 2019, 07:32 - Forum: De Griekse Taal - Geen reacties

"στο πι και φι"
in een vloek en een zucht, in een handomdraai.....die laatste neigt al een beetje naar een mogelijke, macabere herkomst van deze uitdrukking.

Er zijn, voor zover ik weet, twee verklaringen in omloop over de herkomst van deze uitdrukking. Beide stammen uit de Middeleeuwen.
Volgens de ene uitleg is de "πι" (de letter "p") de beginletter van het woord "παλούκι" dat "paal" betekent en in dit verband wordt er verwezen naar een uiterst lugubere wijze van het uitvoeren van de doodstraf waarbij de veroordeelde gespiest werd door een paal (!) en de "φι" (de letter "f") zou de beginletter zijn van het woord "φούρκα" dat "galg" betekent.

De tweede uitleg verwijst naar de strengheid van de leraren in de Middeleeuwen. De leraren onderwezen de scholieren dat ze de "labialen" (de βήτα, πι, φι en soortgelijke klanken) d.w.z. de medeklinkers die je met de lippen vormt, snel en nadrukkelijk moest uitspreken. Zo niet, dan volgde straf...

Bij "spies" moet ik altijd aan dat andere woordje denken "η σούβλα" (de spies) waarvan "το σουβλάκι" het verkleinwoord is, het spiesje...en dat kun je bestellen in een ψησταριά....nee, ik houd het maar op die 2e uitleg, toch?
...de reclame hangt wel aan een paal, trouwens....

Voor de Griekse taal en meer ga je naar Dàt is Grieks voor mij!

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 dinsdag
Geplaatst door Japio - 10 September 2019, 22:47 - Forum: Kythira - Reacties (2)

Zeezout, puur Kythiriaanse zeezout, de bevolking hier zweert erbij.
Het zou de gemiddelde leeftijd van de bewoners op het eiland zelfs met 10 tot 15 jaar verlengen.
Onzin dacht ik, zeezout is zeezout, goed het is puur hoe het hier gewonnen wordt maar of t echt zo is.
Het zou komen omdat in het zuiden drie zeeen in elkaar “stromen” en de verschillende mineralen die alleen in dit zout zitten voor dit fenomeen kunnen zorgen.
Dus zeezout uit het noorden werkt niet, alleen uit het zuiden.
Bewijzen valt het natuurlijk niet, of het moet zijn dat ik tien jaar geleden al had moeten sterven, ja dan werkt het inderdaad.
Over tot de orde van de dag.
Deze morgen wordt ik opgeschrikt door de toeter van een enorm jacht wat probeert aan te meren aan de kade in Kapsali, een van de zeilbootjes ligt iets in de weg dus de ietwat onbeschofte kapitein toetert de kapitein van het kleine zeilbootje uit zijn hangmat.
Als ik er al van wakker schrik om 8.00 uur in de morgen dan vrees ik voor de levenspompjes van de bemanning van het kleine zeiljacht.
Wat gaan we vandaan doen?
Een wandelingetje Felotti maar, de baai aan de west kust iets ten noorden van Chora.
Chora waar ik gisteravond nog even een wandelingetje heb gemaakt door de kleine smalle straatjes en ik moet zeggen in de avonduren, net als de zon onder is, toont het veel gezelliger als overdag.
We zijn op zoek gegaan naar Tony’s Pizza, op aanraden van de kajak gids van Pyrgos House, je zou er een geweldig uitzicht hebben en de pizza’s waren ook echt pizza’s vertelde hij.
Dus slenterend vanaf de parking liepen we door de straten van de hoofdstad.
Weet je niet waar Tony zit dan loop je er zo voorbij en dat zou zonde zijn want de pizza’s zijn inderdaad echte pizza’s en dus geen brooddeeg met bijpassend overdreven beleg.
Het uitzicht, ja dat is schitterend zeker richting het verlichte Kastro.
Het voedsel was voldoende, we hadden een lunch gehad die dag die duurde van twee tot vijf volgens mij.
Vis, uhhh zeebaars en papagaaivis.
Ja nee geen onzin die blijkt echt te bestaan, voor mij als vleeseter is vis vis, net zoals kip kip is.
Thaise kip, Chinese kip......weet ik veel allemaal kip.
Maar de vis smaakte uitstekend, zeker met de citroensaus en het nodige vocht om het weg ge spoelen.
Ik merk dat ik enorm afwijk van mijn verhaal, we gingen naar Felotti.
Na het buitenshuis ontbijt op naar Chora en wie weet waar Kapsali ligt en hoe men in Chora geraakt, weet dat het nogal een hoogteverschilletje is.
We gaan, met genoeg water mee en als we nog meer willen in Chora kunnen we inslaan.
Al vlak na het eerste steile klimmetje vanaf de boulevard ontstaat er een discussie, we willen wel allebei vanaf onder omhoog via het pad links van het Kastro maar de onenigheid ontstaat hoe bij het beginpunt te geraken.
Het duurt niet lang want ik geef mij over.
We lopen de asfaltweg een stukje af en slaan vlak na de engelse brug gelijk linksaf de steile weg in omhoog, ik wilde via het strand en dan omhoog maar het compromis wat gesloten was is dat we dat op de terugweg zouden doen.
Aan de overzijde van de diepe kloof staat al jaren een prachtig groot huis leeg, buitenkant verwaarloosd van binnen geen idee, volgens de bekende wandelgids ontbrak het aan de nodige bouwvergunningen en staat het bouwsel daar illegaal.
Maar ach voor geld is alles te koop en het is vandaag de tiende dus misschien kunnen we morgen even langs de autoriteiten voor de  nodige stempels.
Dromen houden je jong.
O excuus ik moet gaan, even iemand op halen van dansles in Fratsia, we spreken elkaar weer later.
Ben ik weer, na de dansles vandaag maar even blijven hangen bij het plaatselijke restaurant........gerookte porkshop uit Kreta.......jongens jongens om je vingers bij af te likken.
Goed waar waren we.... O ja Felotti.
Omhoog langs het Kastro, het steile smalle pad richting het dorp ehhh stad.
Het pad begint langzaam te wennen en van hoogtevrees is geen sprake meer.
Bovenaan steken we de stad door en nemen plaats bij het gezellige cafeetje in de hoek van het centrale plein, 2 Fraphe.......
Klaarblijkelijk is er een bus toeristen leeggetrokken want het wordt ineens heel druk en luidruchtig.
We blijven gezellig zitten, een beetje te lang want we moeten eigenlijk wel op pad.....jaja Felotti.
Als mijn vriendin binnen betaald heeft gaan we verder, de bedienende ober die ziet dat wij weglopen komt ons achterna, hij denkt dat we niet betaald hebben, ik stel hem gerust en hij verdwijnt weer in de rumoerige menigte.
Wij zijn bijna de stad uit als ik een oude jeep zie staan, tenminste wat er van over is.
Als ik effe te lang staar spreekt de bijrijder mij aan....”Hello mate”
Een Australiër en ik begin te lachen en antwoord hen in het engels, “er is niet veel meer over van wat eens een Jeep was” hij moet er zelf om lachen.
Van de 40 jaar oude Suzuki mist het complete dak, de deuren en de voorruit, inclusief de raamstijlen.
Hij verteld mij dat hij er drie heeft, dit is de enige die nog rijdt, de andere dienen als onderdelenmagazijn.
Nou gewapend met twee calipoos zijn we eindelijk de stad uit, passeren het oude bamboevlot wat weg ligt te rotten langs de kant van de weg en steken links het weiland in, volgen het bord Felotti en de aanduiding dat de weg alleen geschikt is voor 4x4.
Na een klein kort klimmetje is het nu alleen maar naar beneden en flink en lang ook.
Rechts naast ons ontstaat de hoge bergrug met ergens er bovenop de Aghia Ellesa.
Het is niet druk op het kiezelstrand er ligt een stel dat ons eerder met een gehuurd pandaatje voorbij ging en er staat een oude landrover met mensen uit Tsjechië.
Het is ondanks dat er een lichte bries waait warm, een of meer verkoelende duiken in zee zijn goed tegen de warmte.
Op de vraag aan mijn vriendin of ze weet waar ik me duikbril heb gelaten krijg ik als antwoordt dat ie waarschijnlijk in me laatje in het appartement ligt.
Ik kan me echter niet herinneren dat hij er vanmorgen lag dus ik ga op onderzoek uit in de rugzak en twee tellen later ben ik zo blij als een kind, ik ga op zoek naar de papagaaivis.
Er zit wel vis maar meer guppies dan de exemplaren die gisteren op het bord lagen, opdrogen dan maar.
Twee uur tijd om weer naar boven te gaan, een oud monopahtie pad waarvan ik weet dat ie stijl lang en vermoeiend is.
Net voordat we het strand verlaten kom ik een oud engels stel tegen die we op de heenweg hebben ingehaald en een praatje met ze hebben gemaakt.
Ik denk zal ik vragen of ze zeezout gebruiken van hier...
De eerst volgende geklokte kilometer gaat in 45 minuten, de oorzaak hiervoor is een zoektocht dicht langs de kust met mooie zandsteen rotsformaties waarin te zien is dat met hier in oude tijden grote blokken steen zaagde.
Ook vind ik zeezout gedroogd in natuurlijke kommetjes, ik neem in ieder geval wat mee, je kan nooit weten.
Dan beginnen we aan het pad naar boven, het oude oorspronkelijke ezelspad wat naar de baai lijdt.
In het begin is het pad nog goed zichtbaar maar later niet meer en loop ik mijn telefoon te vervloeken omdat in het zonlicht het scherm niet goed afleesbaar is.
Met korte pauze lopen we naar boven, we drinken want het is nu op t heetst van de dag.
Bovenaan gekomen op het brede pad zijn we echter nog niet boven maar rustig lopen we verder.
Na de klim dalen we de hoofdstad opnieuw in, ik denk dat de Turkse piraten ieder moment kunnen binnenvallen want Chora blijkt totaal verlaten rond de klok van vier.
Gelukkig is het cafeetje in de hoek nog open, tijd voor een bier en een verse Jus.
Het koude bier is voelbaar als het de maag instroomt, het eerste glas is zo leeg,  met het tweede uit de fles doe ik wat langer.
Het is al laat, we moeten nog douchen en om half zes alweer op weg naar Fratsia voor de dansles.
We besluiten de doorsteek route te nemen die de slingerende asfaltweg doorkruist.
Een half uurtje later zijn we in Kapsali, een koude douche en een begin van een nieuw verhaal wat ik nu afsluit.........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Sardientjes met tomaten uit de oven
Geplaatst door JohanV - 10 September 2019, 22:13 - Forum: De Griekse keuken thuis (JohanV's blog) - Reacties (3)

Een gerechtje wat ik deze vakantie uit Kreta heb "meegenomen". Vanavond weer gegeten, gewoon, met aardappeltjes. Ook lekker als lunchgerecht met een stuk heerlijk brood erbij!
Even wat werk om de sardientjes schoon te maken, maar je krijgt er (h)eerlijke smaken voor terug! Door de olijfolie worden de sardientjes boter (olie) zacht!  Smile
Je kan dit ook met makreel maken, maar die zal je moeten portioneren, anders duurt de oventijd te lang en blijft er niets van je tomaten over. 

<img src="extras/johanvrecepten/sardientjes-met-tomatensaus-uit-de-oven.jpg"</a>

Hier de schoongemaakte sardientjes, waren redelijk grote, de schaal is 40 cm breed. Van mij mag alles er aan blijven zitten, maar ik ben niet de enige die er van moet (wil) eten  Big Grin

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Met de tomatensalsa de oven in:

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Kali orexi!

Dit onderdeel afdrukken

  Toekomst Chios
Geplaatst door Kosta - 10 September 2019, 16:03 - Forum: Chios - Reacties (2)

Zoals het er nu schijnbaar voorstaat is er door de autoriteiten aldaar toestemming gegeven om de landingsbaan te gaan verlengen en verbreden . De lengte zou dan worden ca. 2050 meter, is nu 1500 meter en de baan zou 60 meter breder moeten worden. Het laatste begrijp ik niet zo goed want dat is de meest ingrijpende klus. De doorgaande weg die langs het vliegveld loopt zou gedeeltelijk verlegd moeten worden de zee in !! Confused

Nu nog de vraag wanneer het klaar is. De planning is 2024 maar het blijft Griekenland.

Voor de mensen die niet zo into Chios zijn : De landingsbaan daar is de kortste van alle 'grote' eilanden. Dit heeft er toe geleid dat heel veel charterbedrijven ( zoals Transavia) zijn gestopt met het vliegen op Chios. Nu zijn er ook nog andere redenen waarom het toerisme is terug gelopen maar dit zou een goed begin zijn om het toerisme daar weer een beetje op te krikken.

Dit onderdeel afdrukken

  september 2019 maandag
Geplaatst door Japio - 09 September 2019, 18:16 - Forum: Kythira - Reacties (2)

Ik sprak gisteren een oud Grieks vrouwtje die mij het volgende verhaaltje vertelde:
Het leven is een boek dat wordt geopend bij je geboorte en wordt weer gesloten als je sterft.
Dat boek kan een pocket zijn of zo dik als de bijbel het aantal bladzijden en de spanning waarmee het gelezen kan worden bepaal je zelf.
Ik vond het wel wat hebben, ik ben trouwens nog niet van plan om het boek te sluiten en probeer vandaag wat avontuur erin te brengen.
De baas van Pyrgos house, Frank is vandaag jarig en wij als vrijwillig personeel dienen dan te verschijnen op de bijbehorende plechtigheid.
Niet dat dat een straf is, nee helemaal niet, ik kan trouwens na afloop op de knieën naar huis en ben bang dat dat ook wel het geval zal zijn maar goed eerst deze morgen maar even.
Geen wandeling vandaag maar een doelstelling, Okee het is dan wel weer een wandelingetje maar het gaat er meer om wat ik bereiken wil.
En dat is het bereiken van een klein binnenmeertje aan de oost kust van het eiland, nee niet de bekende Green Pool want die zit aan de west kust.
Op een van de fotoos van google Earth ziet men duidelijk het binnen meertje, een uitstekende plek voor vissers om zich te verschuilen tegen piraten.
Het staat in open verbinding met de zee en als de zon er in binnen treed verschijnen de mooiste kleuren van groen tot diverse varianten blauw.
U zult zich wel afvragen als je dit allemaal al weet dan ben je er toch eerder geweest en inderdaad dit gegeven klopt alleen dit was vanuit de zeezijde met een kano en dat zelfs twee keer.
En daarom wilde ik ook kijken of ik er per voet kan  komen of eigenlijk wij er ter voet kunnen komen.
We hebben tot de klok van twee uur deze middag om de missie te volbrengen dus als we vroeg opstaan hebben we tijd zat.
Als ontbijt had ik nog twee verpakte chocolade croissants en te samen met een bak koffie zou dit toch wel moeten lukken tot aan het middag uur.
De praktijk verliep echter weer heel anders, diegene die naast me in bed lag, lag zo heerlijk te slapen dat ik haar maar even liet.
Dan toch maar even de lunch aan de boulevard en dan met de auto op naar Kalamos.
2 jus de Orange, vers natuurlijk, een bak koffie, een bak yogurt met honing en iets met eieren, geglazuurde uien en kaas.
Dat iets waren pancakes en ook gelijk de laatste keer dat ik dat besteld heb.
Even kijken hoe ik het voor u moet beschrijven.
Vroeger had je van die roze koeken, glaces noemden ze die volgens mij.
Nou haal die roze laag eraf doe er een plakje gesmolten cedar kaas op, de uien en een gebakken eitje en dat dan in een dubbele uitvoering.....pfffff .
Wij vonden het al vreemd dat we drie keer bestek kregen bij de bestelling, achteraf was dit waarschijnlijk een portie voor twee personen.
We zaten dus weer afgeladen vol, op naar Kalamos, het dorp door en de heuvel op richting Firi Amos.
Bij de eerste kruising met de onverharde wegen parkeer ik de auto, gadegeslagen door een boertje op een brommer die ons nog lang nakijkt.
De rugzak gaat om, de gps aan, de route weet ik deels, de rest zit in het brein onder mijn pet.
Het gaat steil omhoog, het lichaam begint langzaam vocht te verliezen.
Pfff er zit iets in me lichaam dat er uit moet nee geen splinter of zo of eigenlijk weer wel maar dan een natuurlijke.
“Heb jij iets van zakdoekjes meegenomen” vraag ik als de aandrang langzaam steeds groter wordt.
“Ja moet je”.... ik schud en zeg nee straks misschien, dat straks duurt niet lang en 20 meter verder zit ik gehurkt.
Weg weg is weg.
Het uitzicht is wederom schitterend rondom hebben we zicht over zee en de heuvels rondom Kalamos.
We slaan van het hoofdpad af, links aan pad in richting de zee.
Aangekomen bij een klein vervallen gebouwtje staat een geit ons iets verbaasd aan te kijken.
Het dier heeft zijn kop door een stalen hekwerk gestoken en krijgt zijn kop nu niet meer terug uit het hek omdat de kromme horens erachter blijven steken.
Ze schud wild met haar kop van links naar rechts en wil er duidelijk uit.
Langzaam pak ik het dier bij beide horens en mijn vriendin begint kalm tegen haar te praten.
De geit wordt rustig en het lukt mij uiteindelijk de kop terug te duwen zodat het dier bevrijd is uit het hekwerk.
Opgesloten is het nog wel.
De reden dat het dier eruit wil is dat twee kleine geiten verderop staan te blèren. Of deze is het wel gelukt is om uit de omheining te ontsnappen weet ik niet maar de familie wil bij elkaar zijn dat is duidelijk.
We gaan verder en ik twijfel om de geit gewoon te bevrijden uit het hok waar hij in verblijft maar goed het is niet mij zaak, het gaat mij niets aan maar onprettig vindt ik de situatie zeker.
Als we verder gaan zie ik de twee kleine geitje bij het hek staan.
We lopen nu op een oud erf, sterk overgroeit met struiken en andere bosschage wat heerlijk prikt.
Tot zover was ik vorige keer al geweest maar nu wilde ik naar beneden naar de kust op te kijken of ik kon komen waar ik heen wilde.
Links een diepe kloof en voor ons een bergrug die tot aan zee strekte, rechts ervan nog een.
Van bovenaf viel de kustlijn niet te zien dus ik koos eerste de rechter, die liep uiteindelijk dood hoog boven de kunst.
Beloont met de ruige rust liepen we terug om de linker te proberen.
Na wat moeite kwamen we op de andere smalle bergrug en terwijl mijn vriendin bovenaan bleef zitten volgde ik de smalle geitenpaadjes naar beneden, af en toe omkijkend of ik nog wel in beeld was.
Ik was beneden althans verdergaan was een zekere dood tegemoet gaan dus stopte ik bovenaan de afgrond en zag in de diepte het binnenmeertje waar ik heen wilde.
Okee goed missie niet helemaal geslaagd maar ik zag ook dat er geen andere weg was die leidde tot mijn einddoel.
Ik neem wat fotoos en keer mij om, mijn vriendin is niet meer dan een klein wit stipje wat ik kan onderscheiden in het landschap wat stijl omhoog loopt.
Pfffff waar begin ik aan, ach hier blijven is ook geen optie dus ik begin aan de klauterpartij naar boven.
Het stipje wordt langzaam groter, maar het duurt lang en telkens moet ik omhoog kijken en mijn koers wijzigen, zoveel kleine geitenpaadjes en ik blijk steeds de verkeerde te kiezen.
Aangekomen bij de grote steen waarop mijn vriendin van het uitzicht heeft zitten te genieten krijg ik een wandelschoen onder mijn neus gedrukt.
De hanwags hebben hun beste tijd gehad en van de rechter schoen begint de zool los te laten.
Ze strikt de veter onderlangs en langzaam klauteren we beide verder omhoog.
Als markering twee enorme rotsblokken die als tussenpunt dienen, regelmatig drinken we wat om uiteindelijk weer bij de stal met de geit uit te komen.
Het dier zit weer met zijn kop door de tralies gestoken en kan geen kant op.
Weer het zelfde ritueel onder toezicht van de beide twee kleine geitjes bevrijd ik het dier weer uit de positie die hij zelf creëert.
Als hij bevrijd is neemt hij een grote aanloop en stort zich vol overgave wederom op het hekwerk en boort zich met zijn kop door de tralies, weer vast.
Ik weet me met de situatie echt geen raad en moedeloos sta ik te kijken wat ik kan doen, hoe kan iemand in godsnaam het dier hier opsluiten en is dat ook zo gebeurt of is hij zelf naar benden gesprongen om bij de waterbak te komen.
Ik weet het even niet meer en bevrijd het dier nu voor de zoveelste keer en vraag mijn vriendin wat moeten we nou?
Het hek zit goed vast ik probeer het open te maken maar dat lukt van geen enkele kant.
Ik laat ietwat verdrietig de situatie achter mij, meer kan ik toch niet doen...... wat zou u doen?
De weg terug zwijgen we beide en even wil ik teruggaan om met geweld de boel gewoon te vernielen..... ik doe het niet.
Een mooie tocht met een verdrietig karakter, een situatie die nog steeds aan me vreet.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Terugloop Toeristen 2019
Geplaatst door Cornelius - 09 September 2019, 16:21 - Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje - Reacties (78)

Het valt mij op dat er zeker op Kreta een behoorlijke terugval is qua toeristen, dit in tegenstelling wat de Griekse overheid naar buiten brengt.
Hoe kom ik tot deze stelling dat zal ik uitleggen.
Ten eerste ik woon in de aanvliegroute nar het vliegveld van Heraklion Kreta op ongeveer 17 km van aankomst.
Ik heb regelmatig de laatste jaren zitten turven en ten opzichte van vorig jaar komen er minimaal in het seizoen 45 procent minder vliegtuigen over.
Ik ben in de zomermaanden erg vaak op de luchthaven van Heraklion en het is er nog nooit zo rustig geweest als dit jaar.
De all in hotels in mijn regio zitten zelden of nooit vol.
Was het bijna schier onmogelijk om in mijn regio een huurauto ter plekke te regelen in Juli/Augustus nu gooien ze dit jaar met enorme aanbiedingen.
De Tavernes die altijd vol zaten zijn nu nog niet voor 50 procent bezet.
en noem maar op gevolg is dat de prijzen omhoog schieten wat absoluut niet goed is.

Dit onderdeel afdrukken

  Lavrentis Machairitsas
Geplaatst door Viviane - 09 September 2019, 14:23 - Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan - Reacties (2)

Mooie muziek, helaas vandaag overleden aan een hartaanval.
Lavrentis Machairitsas,  net geen 63j geworden. 
Viviane

Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 Zondag
Geplaatst door Japio - 09 September 2019, 07:19 - Forum: Kythira - Reacties (2)

Ik weet niet wat het is maar dit begint steeds meer op een geur vakantie te lijken, alleen nu in de positieve zin van het woord.
Als ik op het balkon zit komt de aroma van een gerecht met uien mij om 9.00 uur in de morgen voorbij.
De grieken die links en rechts naast ons zitten koken blijkbaar zelf op het te kleine 2 pits elektrische bakplaatje, het ruikt heerlijk.
Gisteravond hebben wij het diner overgeslagen, de afsluitende lichte lunch na afloop van de georganiseerde wandeling van die zaterdag was van een dusdanige omvang dat we voor de rest van de dag waren voorzien.
Onder het genot van twee ouzootjes had ik op het heerlijke terras ruim de tijd om even een verhaaltje te tikken van die dag.
Het was leuk om weer eens in te stappen in een georganiseerde wandeling en alhoewel de paden ons bekend zijn blijft het toch ieder keer weer mooi om een tocht nog eens te doen en dingen te herkennen van de vorige wandelingen.
Maar goed nu is het zondag, zondag in het zuiden, niets aan de hand en wat gebeurd komt morgen wel in de krant.....
Eerst een  douche dan de koffie en het uitzicht waarvan ik elke dag weer geniet.
Met wat zwemmers en een enkel vissersbootje wat langs de rotsen vaart probeer ik u een voorbeeld te schetsen.
Vandaag maar eens rustig aan, alhoewel van enige inspanning is nog niet echt sprake geweest maar goed wat niet is kan nog komen.
Zo eerst ontbijt aan de boulevard en dan op naar de markt in het noorden.
Ik ga voor nu sluiten we spreken elkaar later.
Zo weer thuis en nee niets spannends gebeurd dus wie op avontuur zit te wachten stop maar, de rest kan verder lezen.
Het ontbijt bestaat voor mij uit toast met twee gebakken eieren, spek en twee stukken tomaat, aangevuld met koffie en iets van een vruchtenmix, mijn partner yoghurt in plaats van de eieren.
De bak yoghurt zit overdreven vol met allerlei vruchten en de beide magen zijn dan ook goedgevuld na afloop.
We lopen nog even naar de tweede baai om te kijken of we ergens een boot kunnen huren, onderweg stappen we even het kantoor binnen van Panayotis de autoverhuurder, het stoffige gebouw is eindelijk een keer open en staat vol met fietsen en brommers, aan de muur hangt een oude witte solex.
Ik vraag of hij ook kajaks verhuurt, ik zie namelijk dagelijks kajaks uit de baai vertrekken en die moeten toch ergens vandaan komen.
“No my friend but wait” hij laat ons een oude surfplank zien die we voor free mogen gebruiken, hij heeft zelfs nog wel een peddel.
Ik probeer niet te lachen en bedank hem vriendelijk voor het aanbod.
Loop nog even door naar de twee baai maar zie weinig boten, dus of ze zijn verhuurd of ze zijn gezonken.
Als we teruglopen kom ik de appartement eigenaar tegen en vraag of hij weet wie er boten verhuurd.
Hij stuurt ons naar een restaurant waar de botenverhuurder zit.
Ik herken onmiddellijk de persoon die ons vorige keer flink in de maling heeft genomen door de door ons gereserveerde boot voor onze neus met iemand anders weg te laten varen.
Hij verhuurd geen boten meer verteld hij en dat is jammer want het waren leuke motorbootjes om een tripje mee te maken.
Het oponthoud met de bootverhuur heeft te lang geduurd waardoor wij veel te laat op de markt te Potamos verschijnen waar het ook nog eens stervensdruk is.
Alle parkings zijn vol, de enige mogelijkheid die ik zie is het oude verlaten ziekenhuis waar ik het huur autootje parkeer.
Als we de hoofdstraat omhoog lopen is het nog echt druk en bots ik bijna tegen het Amsterdamse stel dat net uit de Souvlakitent komt.
“Nu al aan de Giros” vraag ik?
Het blijkt een halve kip voor vanmiddag.
De markt lijkt enorm maar dat komt meer door het aantal bezoekers dan het aantal stalletjes.
Bij een stand met wandelstokken worden wij vriendelijk begroet door alexis, de kanogids van Pyrgos House, hij trekt een brede glimlach van oor tot oor en gebaard ons te gaan zitten.
De vriendelijke gids heeft een seizoen overgeslagen voor werkzaamheden elders maar is nu weer volop bezig in de prachtige kanotochten rond het eiland.
Hij vraagt honderduit naar de wandelingen die we gedaan hebben en nog moeten doen en onder het genot van zwarte Fraphe praten we verder.
Nog even naar Pelaghia voor het droppen van wat vooruit bestelde stroopwafels bij een ouder vrouwtje aan de tweede boulevard van het dorp.
Haar auto staat er dus ze moet er zijn, wat mij beangstigd is dat het restaurant nu gesloten is.
In een gesprek dat volgt verteld ze ons dat ze het restaurant gesloten heeft, ze kan het in haar eentje niet meer bolwerken dus het staat te koop.
Als de visite voorbij is en wij haar bezweren later terug te komen als we in Pelaghia zitten nemen we afscheid en gaan eindelijk richting het strand.
Daar valt verder weinig over te vertellen behalve dat er onderweg een huurscooter op zijn kop in een greppel ligt, ik me oorbel tijdens het zwemmen verlies en tijdens het snorkelen spijt heb van de dure aanschaf van de duikbrillen omdat het water te troebel is.
Het is 16.30 uur als de maag begint te knorren en het tijd wordt om een restaurant op te zoeken.
Skandia wordt uiteindelijk de plek waar gegeten, wordt.
Ondanks het feit dat er slechts 3 tafeltjes bezet zijn is het er druk, diverse obers slepen borden en glazen over de rijen tafels.
Als ik vraag of we wat kunnen eten wordt een tafeltje in de schaduw geplaatst.
Een kwartier later zitten we aan de inktvis en de pork shop......
Er is een bruiloft op komt vandaar de bedrijvigheid in het restaurant.
Een van de eerste gasten is adolfje, adolfje de wit kat met het Hitler snorretje is er altijd wel, hij komt bij ons zitten en geniet mee van wat stukjes inktvis en het geaai over zijn bol.
De diertje geniet zichtbaar van de aandacht als er plotseling een slanke herder naast me staat, een mooi exemplaar, een Mechelse.
De huisdieren zijn blijkbaar gewend aan elkaar want ze geven geen kick.
De herder komt niet zozeer op het eten af maar vindt meer dat hij nu zijn tijd is om vertroeteld te worden.
Brutaal steekt hij zijn kop tussen mijn handen en als ik op zijn kop begin te krabbelen, is aan zijn ogen te zien dat hij geniet.
“Afra Spiti” een van de obers roept de hond en verontschuldigd zich en tegelijkertijd schud hij ons vriendelijk te hand als hij ons herkent.
De hond moet naar huis voordat de gasten arriveren voor het bruiloftsfeest, niet elke griek is namelijk gecharmeerd van het hondenras.
Afra heeft er eigenlijk niet zo een zin in maar besluit toch maar mee te gaan.
Voldaan vragen we om de rekening waarvan weer van alles  is weg gekrast en het eindbedrag is aangepast.
We keren langzaam terug naar Kapsali begeleidt door een zon die langzaam begint te doven.
Die avond lopen we nog even langs de gezellige boulevard, nemen we plaats bij een barretje waar live muziek is maar na 1 ouzo hebben we het wel gezien, de band , een trio loopt meer te klooien aan de apparatuur dan dat er muziek wordt geproduceerd.
Verderop ontmoeten we een Armeense uit Californië, en onder het genot van nog maar een ouzo en twee dikke glazen met Fatourado vertellen wij ronduit over het eiland en heeft zij enorme spijt dat ze hier maar een week is.

Dit onderdeel afdrukken

  verhuur
Geplaatst door j meinds - 08 September 2019, 09:52 - Forum: Wonen in / emigreren naar Griekenland - Geen reacties

hallo 

ik ben op zoek naar een bemiddelingsbureau voor een Griekse huiseigenaar om zijn huis voor langere termijn te verhuren,

volgens hem zit dat bureau in amsterdam .

is er iemand die me kan vertellen welk bureau dat is ?


vr gr j meinds

betreft 2 appartementen in t zuiden van Kreta kandanos midden in de natuur

Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 zaterdag
Geplaatst door Japio - 07 September 2019, 19:03 - Forum: Kythira - Geen reacties

Ik hoor de zee, de branding, de kleine gozlven die doodslaan op een strand.
Het is zes uur in de morgen en van die zes uur heb ik er deze nieuwe dag maar 5 geslapen.
Als ik een blik naar buiten werp wordt het langzaam licht in de baai van Kapsali en speelt de wind rustig met de zee.
Alles is nog in diepe rust en is nog niet verlicht door de zon, even heb ik het plan om een duik in de zee te nemen maar de vermoeidheid van de korte nacht belet mij er toe.
De wekker gaat om half acht dus ik heb nog ruim een uur. De duik in zee veranderd naar een duik in bed.
Dat te besteden uur lijkt wel een kwartier als de wekker op de ipad toch echt 7.30 aangeeft.
Ietwat chagrijnig stap ik onder de douche, twee tellen later is het humeur verdwenen als ik over de rail van het douche gordijn heen kijk, Grieken in vergelijk met ons, de Germanen, blijven toch kleine mensen en als ik wat later ook een poging doe mijn haar in iets van een model te krijgen moet ik door de knieën om een gezicht te zien in de spiegel die in de badkamer hangt.
“Hoe laat werden we ook al weer opgehaald?” ..... “tien over half negen”  hoor ik een stem elders in het appartement antwoord geven.
Weinig tijd om even bij te komen, de thee staat inmiddels klaar en ik schiet me in de kleren voor vandaag, pak de rugzak in en even later gaat een croissant tezamen met de thee de menselijke verbrandingsoven in.
Veel meer hebben we niet nodig als ik denk aan de avond ervoor op het plein van Potamos, de tafel was rijkelijk bedekt met al het denkbare aan vlees, groente en meerdere gerechten.
En wijn uiteraard veel wijn, pfff het was een latertje geworden maar goed vakantietijd en bovendien de gezelligheid van het Griekse leven, wat wil je nog meer.
Precies op tijd wordt er op de deur geklopt, de wandelgids van het eiland.
“Goeiemorge jongens zijn jullie er klaar voor?”
Hij komt ons halen voor een wandeling rond Chora, we schuiven aan bij een groep wandelaars voor deze dag.
Op de grote parkeerplaats zie ik al wat wandelaars staan, bewapent met prikstokken, ik denk we gaan vandaag vuil ophalen.........
Het is een gemêleerd gezelschap, 2 italianen, 2 Oostenrijkers en 6 landgenoten.
Besloten wordt de voertaal voor die dag in het engels te doen.
De gids spreekt vloeiend Engels.
We zakken af naar het centrale plein van Chora wat we via nauwe straatjes een vijf minuten later bereiken.
Daar wordt een kaart ontvouwen en wordt ons uitgelegd wat de wandeling en de gevaren zijn voor deze dag.
Ik ben ietwat verbaasd als er al 1 persoon afhaakt maar goed die zal wel een goede reden hebben en met de rest gaan we aan de wandel.
Het is een leuke groep, geen bijzondere verschijningen en daarmee bedoel ik dat er altijd wel iemand is die bijzonder gedrag vertoont maar nee dit keer niet.
Ik praat wat met die en dan weer met een ander en zo verlaten wij langzaam de hoofdstad richting het noorden.
Slaan even verderop links het veld in en wandelen rustig richting Trachilos, de zuidelijk kaap van het eiland.
Onderweg wordt diverse malen gestopt voor enig uitleg over het gebied, de flora en de fauna.
Aangekomen bij het gebied wat genoemd wordt “Germanika” wordt uitleg gegeven over de betekenis van dit gebied en het hoe en waarom de gebouwen op dit deel van het eiland verwoest is.
Dan volgt een korte afdaling richting de kaap, ik ga maar een gedeelte mee omdat wij de kaap zelf al een paar op zijn geweest, een klein deel van de groep gaat mee naar beneden om de pracht van de natuur hier te aanschouwen.
Een groot zeiljacht passeert de kaap en terwijl ik wat fotoos schiet herken ik het schip wat in de baai lag.
Hij voer onder Hollandse vlag vandaar dat ik de boot herkende.
We gaan terug en nu via een oud smal pad richting de hoofdstad, onderweg bij een van de mooie tuinen worden we opgemerkt door een tuinman die nieuwsgierig komt luisteren naar de verhalen van de gids.
Twee tellen later komt hij aan met vers geplukte vijgen waarvan een ieder van ons er een aantal mag proeven.
Ik heb niets met vijgen maar luister toch aandachtig naar het verhaal wat de gids herhaalt.
Het schoolvoorbeeld dat de grieken tot de meest vriendelijk mensen ter wereld behoren.
Dan nog even langs een ruine van wat ooit een schitterend kerkje moet zijn geweest.
Bij binnenkomst ga ik op zoek naar Jesus.
Niet dat ik religieus ben aangelegd maar Jesus was hier door de jaren heen altijd aanwezig, goed hij miste een arm en twee vingers maar het kleine standbeeld van de gekruisigde heilige was altijd in een van de hoeken aanwezig maar helaas de zoon van de almachtige bleek te zijn verdwenen.
Meegenomen door een toerist? Stelen stond toch ergens op de tablet die Mozes had meegekregen van zijn vader, die zal hem daarvoor in de toekomst dan ook wel straffen.
Als laatste voordat we Chora intrekken bezoeken we nog een oude wasplaats dan lopen we omhoog en trekken de “stad” door op weg naar het Kastro.
In het Kastro krijgen we uitleg over het deels vervallen kasteel.
Nu het laatste deel van de tocht de afdaling over het smalle pad rechts van het kasteel, er haken drie personen af onder wie Peter.
Peter heeft hoogtevrees en maakte zich in het Kastro al duidelijk zorgen om het pad wat we moeten belopen.
Ik als geen ander begrijp zijn situatie en het hoe en waarom hij de afdaling liever niet doet, op dat zelfde pad heb ik namelijk zelf een keer vastgestaan, de angst is dan zo groot dat je mentaal gewoon staat, je niet meer voor of achteruit durft en het hetgeen dat je je dan schaamt dat je deze vrees hebt.
Als je alleen bent heb je de tijd om de angst te overwinnen wordt je niet gepushed door diegene die achter je lopen, het pad is een mooi stukje Kythira, dus Peter als je dit leest en ik weet zeker dat het zo is, ga de komende dagen eens terug om je angst te overwinnen.
Aan het einde van het pad duiken we nog een grot in met een aan het oosten grenzend kerkje erin gebouwd, een heerlijke koele plek.
Dan volgt het laatste stukje naar Kapsali waar we genieten van een afsluitende lunch.
Het was een vermoeiende dag maar wel supergezellig, morgen maar eens uitrusten op de zondagsmarkt in Potamos.........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 vrijdag
Geplaatst door Japio - 07 September 2019, 07:02 - Forum: Kythira - Reacties (5)

Deze morgen wordt ik vroeg wakker, het lichaam zit nog in de werkcyclus van thuis maar als ik besef dat de omgeving waarin ik ontwaak totaal anders is dan die ik gewend ben gaat de knop om.
Het is 6 uur in de morgen als een vieze lucht opnieuw mijn zintuigen prikkelt.
Het is een bekende geur en al gauw steekt er iemand een vinger op in mijn hersenen..... dieselolie?
De wind staat vol op de hotelkamer die uitkijkt over de haven van Rafina, de grote boten die aangemeerd lagen gisteravond gaan waarschijnlijk vertrekken en vandaar de stank.
Ik draai mij om en slaap verder, althans dat probeer ik, de twee glazen ouzo van gisteravond zijn waarschijnlijk nog in gevecht met de kalamaria want mijn maag reageert heftig  op het duel wat daar gestreden wordt en ook naar mijn hersenen wordt een signaal afgegeven dat de hoeveelheid genuttigde alcohol even teveel van het goede was.... hoofdpijn.
Een warm douche die ik langzaam naar ijskoud draai doet uiteindelijk wonderen.
Als we naar de receptie lopen om nog even te checken of we wel zijn ingeroosterd bij de bustransfer blijkt dit niet zo te zijn dus dat gebeurd alsnog.
We hebben ruim tijd voor het ontbijt dat bestaat uit een twee fraphe sketto en twee kleine broodjes die we nuttigen op een bankje aan de promenade langs de kust.
We worden opgemerkt door twee huismussen waar we enkele ogenblikken later ons ontbijt mee delen.
Het dorp moet nog wakker worden, een enkele visser gooit zijn lijn uit en even verderop zoekt een zestal Japanners driftig naar een boot die er nog niet ligt.
Het is een aangename morgen, de wind vanuit zee zorgt voor voldoende verkoeling en wij vervolgen onze weg door de haven met de nog lege restaurantjes en de karakteristieke viswinkeltjes die hun waar al keurig uitgestald hebben.
Een diversiteit aan gestorven vis ligt ons vanuit het ijs verwonderd aan te staren.
Op een hoek van de straat zit een kat geduldig te wachten op een maaltje vis, als de blikken van de visboer die van mij kruisen knikt hij met zijn ogen dat het wel goed komt met het ontbijt van de cyperse.
Nog even het grote centrale plein over wat in tegenstelling tot de avond ervoor bijna verlaten is, hier en daar zitten wat oudere Grieken verscholen achter hun fraphe of koffie ons aan te staren.... “toeristen”.
We pakken de rugzakken opnieuw in en gaan naar de uitcheck, bedanken de receptionist van het hotel hartelijk en complimenteren hem met de geslaagde renovatie , hij straalt als een aap met zeven ..........
Als eerste stappen we in het shuttlebusje van het hotel, ik heb de bestuurder alvast wat geld gegeven voor zijn volgende fraphe en de man knikt uiterlijk vriendelijk, jammer genoeg is dit de enige fooi die hij ontvangt op dit ritje.
De overige passagiers van de bus gaan waarschijnlijk naar huis want geen van de stervelingen kan het over zijn lippen krijgen om een woord van goedemorgen te produceren.
Opnieuw het vliegveld alleen nu lijkt het wel een mierenhoop, kris kras lopen de toeristen door het gebouw een ieder driftig op zoek naar zijn bestemming.
Ik heb thuis al ingecheckt voor de binnenlandse vlucht maar dit blijkt achteraf geen enkel voordeel te bieden, we staan alsnog in een lange rij van wachtende waarvan 3/4 niet weet hoe het electronisch invoeren van je koffer werkt.
Inmiddels krijg ik informatie van onze secundaire werkgever, de heer van Weerde, onder bekende beter bekend als Frank.
Van uitrusten na een vermoeiende reis is geen sprake, of we zaterdag kunnen verschijnen op de grote rondwandeling Chora en vrijdagavond maar gelijk aanschuiven op het dorpsplein van Potamos voor het wekelijkse dorpsfeest.
Ik heb er totaal geen zin in, helemaal vanuit het zuiden van het eiland de vermoeiende reis naar het noorden, ga er nog een nachtje over slapen, O nee dat gaat niet......
Ook de vlucht naar Kythira heeft enige vertraging, niet dat mij dat ook maar enigszins boeit, we komen er uiteindelijk toch wel, wat mij wel boeit zijn die passagiers die opnieuw komen aanstormen in de veronderstelling dat ze hun vlucht gemist hebben.
Het eiland van Afrodite ligt volop te baden in de zon, we komen aanvliegen vanuit noordelijke richting, ik zie de vuurtoren duidelijk liggen en de prachtige lijnen van de oude paden die ik overduidelijk herken.
Even begin ik als een arend het landschap af te speuren, niet doen!
Nee we zitten de eerste week in het zuiden, nu al nadenken over tochten in het noorden is zonde van het geheugen.
Het laatste stukje van de vlucht is de ergste in een vlucht wat ik ooit meegemaakt heb, ik begin nu toch echt te twijfelen over de  gemoedstoestand van de vlieger van dit toestel, we gaan van links naar rechts en met schokken naar beneden.
Tenslotte landt het toestel eerst op het rechter wiel om vervolgens met beide wielen de rechtuitrijstand van het toestel te zoeken......pffff we zijn er.
Als we uitstappen staat er een hele delegatie aan mensen naar ons te zwaaien en even krijg ik het gevoel om door de knieën te gaan om het asfalt te kussen, de temperatuur belet mij het niet te doen.
We worden begroet door een zestal bekenden, leuke en vooral vriendelijke mensen die de liefde voor het eiland met ons delen.
Veel tijd voor grote gesprekken zijn er niet, dus vanavond toch maar de tocht ondernemen richting het noorden.
Nu richting Kapsali in de gehuurde auto, een Suzuki diesel, een pittig autootje.
We verblijven de eerste week bij Yannis in Kapsali, niet in zijn eigen accommodatie maar in een soort van dependance.
Na een tocht van een half uurtje ontmoeten we de vriendelijke eigenaar die we al kennen van eerdere ontmoetingen.
De dependance blijkt een appartement met een werkelijk schitterend uitzicht over de baai van Kapsali met rechts het imposante Kastro.
Ik sluit mijn ogen en zie me hier al zitten met een ouzo op tafel en twee vermoeide ledematen van een van de een of andere saaie wandeling.
1 koffer gaat leeg de ander komt wel, we haasten ons naar de boulevard om nog wat te eten.
Van enige vakantie is nog geen sprake, op naar Fratsia, mijn wandelmaatje heeft daar dansles, een ding wat niet gemist mag worden.
Ik drop haar bij de vriendelijk kalende Vangelis en ga zelf door naar Pelaghia waar ik in alle rust onder het genot van een biertje dit verhaaltje verder kan tikken.
Dan terug naar Fratsia en hup door naar Potamos, daar ontmoeten we veel vrienden en aan een lange tafel genieten we van de avond en de wijn, wordt er gedanst en begint het een beetje op vakantie te lijken.

Tot morgen

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Asfalt is al zo oud als de weg naar Rome…(wat zeg ik: nog veel ouder!)
Geplaatst door petra mens-omtzigt - 06 September 2019, 08:11 - Forum: De Griekse Taal - Reacties (4)

Het woord asfalt komt uit het Oudgrieks van η άσφαλτος. Al in de oudheid was men bekend met aardolie(producten). Zo werden er al aardboringen gedaan en kwam her en der spontaan (aard)olie aan de oppervlakte. Al vóór de Grieken wonnen de Soemeriërs al op primitieve wijze aardolie. De oudste  vermelding binnen de Griekse bronnen met betrekking tot het delven van grondstoffen vinden we bij Herodotus, die verhaalt over krijgsgevangenen in 490 v. Chr. aan het hof van de Perzische koning Dareios. Zij waren te werk gesteld nabij een put waar drie grondstoffen werden gedolven: άσφαλτον (butimen, een soort teer), άλας (weet je nog? zout) en έλαιον, olie. De winning vond plaats door middel van een kraan. De olie zo zegt Herodotus werd door de Perzen ραδινάκην genoemd en over de eigenschappen ervan schrijft hij: het is μέλαν (zwart) en het heeft een zware geur heeft (..).
Hij geeft ons overigens geen informatie over het gebruik ervan.
In de Griekse oudheid werd άσφαλτος gebruikt om muren mee te versterken, zodat deze niet zouden instorten. En hier komt ook de betekenis van het woord vandaan:
α – “niet” en het werkwoord σφάλλω– dat in het Oudgrieks de betekenis had van: “doen wankelen, doen vallen”. In het Nieuwgrieks bestaat het werkwoord nog steeds en heeft het de betekenis van “falen”. Ook het zelfstandig naamwoord το σφάλμα – “de fout, de vergissing” kom je tegen. Naast τo σφάλμα hoor je overigens vaker het woord το λάθος. Maar ik ga nog even op de ingeslagen weg door….Van dit σφάλλω zijn op gelijke wijze als άσφαλτος vrij veel woorden gevormd die dus qua betekenis in zich hebben “niet vallen” (ook in overdrachtelijke zin) want wat zou je denken van:
het bijvoeglijk naamwoord ασφαλής (andere basisvormen ασφαλής, ασφαλές) dat ”veilig, geborgen” betekent of het zelfstandig naamwoord η ασφάλεια dat o.a. “veiligheid” en “verzekering” betekent. Of het bijwoord ασφαλώς dat je als uitroep tegen kunt komen: “maar natuurlijk!” , “vast!”, “zeker!” en ga zo maar door, de weg is lang…….

Voor de Griekse taal en meer ga je naar Dàt is Grieks voor mij!
Meer? Ga naar BLOGS!

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019
Geplaatst door Japio - 06 September 2019, 07:29 - Forum: Kythira - Reacties (8)

Het wordt kouder hè?
Zeker gezien de afgelopen periodes waarin wij hebben mogen genieten van tropische temperaturen met bijpassend Hollands  geklaag over de grote dubbele cijfers.
Het is inmiddels september en het land gaat kennismaken met een ander jaargetijde, als de wolken over het land jagen en de wind de vruchten van de bomen rukt.
Het  najaar komt er aan met een herfst periode die nu al voorzichtig op de deur klopt met de vraag of deze binnen mag komen.
De vakantiegangers zijn bijna allen teruggekeerd en de scholen zijn weer begonnen.
Tijd dus om maar weer eens de rust en de schoonheid op te gaan zoeken en daarom staan de koffers en rugzakken weer klaar om in hun nekvel gegrepen te worden en de reis naar het welbekende eilandje te beginnen.
We zijn er weer klaar voor, nog even langs de kapper en dan wachten op de taxie die ons naar Schiphol zal vervoeren.
Nog even was het stress want het lijkt erop dat de Hollanders steeds vaker een oude Griekse gewoonte gaan overnemen, staken......
Vele vluchten waren vertraagd gisteren en zelfs gecanceld maar voor vandaag heb ik nog niets vernomen... afwachten dus maar op wat komen gaat.
We vliegen niet in een dag door naar onze eindbestemming maar hebben een overnachting nabij Athene en ik verheug me nu al op de plomari waarin ik de vers gebakken inktvis laat zwemmen, ergens laat in de avond op een terras aan de haven van Rafina.
Oplettende lezers zullen hebben opgemerkt dat we weer vertrekken naar het onbekendste eiland van de ionische groep, het stille prachtige Kythira waar het in het na seizoen super goed vertoeven is.
De toeristen trekken langzaam van het eiland weg en de rust keert terug in de kleine dorpjes.
Plannen heb ik voor dit keer eigenlijk nog niet gemaakt maar die zullen weldra het bloed wat door de hersenen stroomt in een hogere versnelling gaan gooien als ik de wandelingen van de voorgaande jaren ga bekijken.
Het is eigenlijk niet voor te stellen dat op een eiland wat zo klein is en wat de gemiddelde vakantieganger in een paar dagen wel gezien heeft zoveel te bewandelen is.
Als ik terugdenk aan de vele keren dat we er geweest zijn  en de duizenden kilometers aan voetstappen die er van ons liggen is het haast niet te begrijpen dat wij ook deze keer weer nieuwe paden en nieuwe wegen zullen bewandelen, de gedachte alleen al zet het brein in een hogere versnelling.
Om 9.00 uur stapt de kapster binnen en een klein half uurtje later ben ik iets meer toonbaar voor de buitenwereld en de foto’s die komen gaan.
Via de WhatsApp pols ik even de toestand op het eiland, Rolf en Loes het vriendelijke Amsterdamse stel wat er altijd wel en heel lang zit zal straks wel reageren.
En inderdaad.....
Als jullie nog terug kunnen zou ik dat doen! Er is weer geen moer aan hier. Niets te beleven en alleen maar zon. Wandelpaden gesloten i.v.m. grote drukte, de zee is overvol etc. etc. Maar als jullie toch besluiten om door te reizen weten jullie wel raad met deze omstandigheden. Goede reis en tot morgen!! (We genieten!)

Ach wat zal ik zeggen.
De taxichauffeuse is precies op tijd om ons voor de deur op te pikken, Granny’s Taxi blijkt een wat oudere dame te zijn die ronduit spreekt over haar verleden en het Hoe en waarom van het levendige taxi-bestaan.
De vrolijke madam maakt het korte ritje naar het vliegveld nog aangenamer en wij spreken bij het afscheid gelijk af voor de terugreis.
Op de luchthaven is het druk er staan nog een aantal grotere rekken bij de incheck vol met koffers en even bekruipt mij het onaangename gevoel dat ze weer aan het staken zijn maar nee de zorgen zijn voor niets waarschijnlijk zijn het de koffers van de dag ervoor.
De incheck verloopt ondanks de grote rij voorspoedig en voor ik het weet sta ik op me sokken in de scanner van de security.
“Komt u maar meneer”
Als we weer aangekleed zijn lopen we nog even de winkelprommenade een paar keer af om wat kleine inkopen doen.
Klaar en op naar de gate, een bestemming die in het tijdsbestek dat we op de luchthaven zijn wel 4 keer is verandert, op naar D86.
Om half vier verschijnt het Transavia toestel veel te laat aan de slurf wij moeten om kwart voor vier het toestel al in dus dat gaat nooit lukken.
Om effe over half vier komen er twee oudere dames aanrennen, sjeesden door de vertrekhal die vol zit met vertrekkende passagiers en beginnen aan de gesloten deuren te trekken die toegang geven tot de slurf die naar het vliegtuig gaat.
De deuren gaan niet open en een van de opgedirkte dames begint hard op het ronde raampje te tikken.
Als de deur vanaf de keerzijde geopend wordt gebaard een steward dat ze gewoon net als iedereen netjes moeten wachten tot het hun beurt is.
De overige passagiers die het hele tafereel hebben gadegeslagen moeten er hartelijk om lachen.
Een half uurtje later dan gepland zitten we in de lucht richting Athene.
We doen de koptelefoons op en begeleid door de muziek Dommel ik langzaam weg.
Zo nu en dan als ik wakker wordt ruik ik een zeer onaangename lucht en kijk om mij heen waar de vieze aroma vandaan komt.
Ik kan niet anders concluderen dan dat de passagier die achter mij zit verschrikkelijk uit zijn mond stinkt.
Het gaat met vlagen dus ik denk dat hij constant zit te gapen.
Het wordt een moment zo erg dat ik me wil omdraaien om te vragen of hij zijn muil gesloten kan houden, ik doe het niet.
Om 8 uur landen we op Athene, 9 uur Griekse tijd dus.
Het wordt rennen, om half tien hebben we de shuttlebus naar Rafina.
Op de lange roltrap duw ik die passagiers die op mijn vriendelijk vraag of ze aan de kant willen gaan hardhandig aan de kant, ze zijn te druk met hun telefoon.
Gelukt we zitten in het busje naar het hotel waar we een klein half uur later arriveren.
Het Avrahotel waar we verblijven blijkt compleet te zijn gerenoveerd, het oude hotel ziet er netjes en schoon uit en voldoet aan de modernste eisen van deze tijd.
Die avond wordt het geen haven maar het gezellige centrale plein van Rafina waar onder het genot van de eerste ouzo sinds een maand, te veel eten wordt besteld.
Ik sluit mijn ogen en geniet ......, Griekenland we zijn er weer.
........

Dit onderdeel afdrukken

  Het klinkt als…….
Geplaatst door petra mens-omtzigt - 05 September 2019, 08:55 - Forum: De Griekse Taal - Geen reacties

Assimilatie heet het verschijnsel van gehele of gedeeltelijke gelijkwording van een medeklinker aan een andere medeklinker:
Zo is “pollepel” ontstaan uit “potlepel” en “litteken” uit “likteken” (lik/lijk = lichaam). 
Het verschijnsel van assimilatie doet zich ook voor in het Grieks. We komen dit in het Grieks zelfs vrij vaak tegen, waarbij er onder invloed van een bepaalde letter/klank een klankverandering optreedt, die in het Grieks al dan niet door middel van een andere letter weergegeven moet worden. Dit veranderen van een letter/klank is niet willekeurig, maar is aan regels gebonden. Kennis hebben van deze regels vergroot niet alleen het inzicht in de taal, maar ook de woordenschat (actief dan wel passief of beide) en kan hierdoor een enorme boost krijgen. Laten we dit eens nader bekijken. 
Voor de duidelijkheid heb ik gemeend er in dit artikel goed aan te doen de regels toe te passen op woorden die op dezelfde manier gevormd zijn, namelijk met het voorzetsel “συν” dat, als je het aan een woord vast tegenkomt, “voorvoegsel” wordt genoemd. Dit “συν- “(syn-) betekent “mede-“ , “samen-“. Wij komen woorden geconstrueerd met dit voorvoegsel ook in het Nederlands tegen: synergie (syn- samen, -ergie van έργον – werk), maar bijvoorbeeld ook synagoge (άγω….weet je nog?). Je ziet meteen dat als er een woord met een klinker volgt op “συν” er niets gebeurt.

Nee, de regel luidt dat als er een medeklinker volgt er iets verandert. Als we naar de medeklinkers kijken, dan kunnen we sommige bij elkaar zetten op basis van een gemeenschappelijke (basis)klank. Zo zijn de letters β,π,φ,ψ lipklanken (labialen), zo genoemd omdat deze bij het uitspreken gevormd worden op of met de lippen. En zo worden de γ,κ, ξ, χ keelklanken (gutturalen) genoemd, omdat deze achterin de mond/keel gevormd worden. Deze indeling in labialen en gutturalen speelt in het Grieks ook in het werkwoordsysteem een belangrijke rol! Assimilatie betekent hier dat de “n” van syn- verandert in een letter die een klankaansluiting mogelijk maakt:


Labialen:
συν + β, π, φ, ψ = συμ- zoals in συμβίωση (symbiose – samenleving), συμπαθητικός (sympathiek), συμφωνία (symfonie, overeenkomst)


Gutturalen:
συν + γ, κ, ξ, χ = συγ- zoals in συγγενής (verwant(e), γένος – geslacht), συγκέντρωση (concentratie, let op: Latijn: con-, + κέντρο - centrum)


Overige medeklinkers:
συν + λ = συλ- zoals in συλλυπητήρια (condoleances, λύπη – verdriet)
συν + ρ = συρ- zoals in σύρριζα (met wortel en tak, ρίζα - wortel)
συν + ζ, σ = συ- zoals in συζώ (samenwonen/samenleven, ζω – leven)
συν + μ = συμ- zoals in συμμαθητής(medeleerling, μαθητής - leerling)


De overige medeklinkers geven geen klankverandering, zoal we ook in de woorden synthetisch, syndroom kunnen terugzien.


Nou hoe klinkt dit?
Voor de Griekse taal en meer ga je naar Dàt is Grieks voor mij!

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Anastasios Rammos
Geplaatst door Arnold - 04 September 2019, 15:54 - Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan - Reacties (1)

Weet iemand of ik ergens een cd kan kopen van Anastasios Rammos. Ik kan alleen mp3 vinden maar geen fysieke cd.
Alle grote sites en google geven geen oplossing

Dit onderdeel afdrukken

  Masterplan voor de haven van Rafina
Geplaatst door Patrick - 04 September 2019, 13:46 - Forum: Maritiem Griekenland (Patrick's blog) - Reacties (14)

De regionale raad van Attica werd op 29 augustus gehouden om het "ontwikkelingsplan en masterplan" van Rafina Port goed te keuren.

Volgens de studie zijn er vier hoofdtoepassingen gepland voor Rafina Port, met ook vier afdelingen van de havenautoriteit: de havenautoriteit voor de kustlijnen (conventionele en hogesnelheidsvaartuigen), de havenautoriteit voor kleine boten, voor visgronden en voor de watervliegtuigen.

Volgens het masterplan zal de haven van Rafina worden uitgebreid om 15 veerboten te faciliteren, terwijl de "visie" voor zijn toekomst alle verwachtingen overtreft:

De haven van Rafina is de tweede grootste in passagiersverkeer onder de 16 Griekse havens van internationaal belang en neemt aanzienlijk deel aan het bredere Attica-havensysteem, met het vooruitzicht om in de komende jaren het eerste passagiersverkeer in Attica te worden.

Natuurlijk vereist de bouw van een dergelijke gigantische haven ook de bouw van infrastructuur met terminals, parkeerplaatsen met twee en drie verdiepingen, wachtruimtes voor auto's, vrachtwagens en fietsen, een congrescentrum voor 300 personen, servicefaciliteiten, parkeerfaciliteiten , café-restaurants en winkels.

Voor al die infrastructuur is een totale oppervlakte van 25.400 m2 vereist. De bewoners van Rafina protesteren sterk en beweren dat de zee van de hele stad bezet zal zijn door havenfaciliteiten, waardoor een traditionele badplaats van de zee wordt afgesneden!

Ze beweren ook dat de milieubelasting (luchtvervuiling en geluidsoverlast) door het gelijktijdig aanleggen van 15 schepen, 5 watervliegtuigen en het passeren van honderdduizenden vrachtwagens, ondraaglijk zal zijn.

Zo zou de haven van Rafina er in de toekomst dus kunnen uitzien:

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken