Welkom, gast
Je dient je te registreren voordat je berichten kunt plaatsen op dit discussiebord.

Gebruikersnaam
  

Wachtwoord
  





Forums doorzoeken

(Geavanceerd zoeken)

Statistieken
» Leden: 3.884
» Meest recente lid: Kim
» Aantal discussies: 6.926
» Aantal berichten: 72.462

Volledige statistieken

Gebruikers online
Er zijn momenteel 100 gebruikers online.
» 19 leden | 79 gasten
Applebot, Google, Albert, Aleko, Andrebeek, Cor Nieuw Vennep, Ernst, Esther Corfu, Gilles, Goedas, grek, Ierapetra, Jef Dockx, Leo en Sonja, lucy, Marianne, rako, Trudy, Zorbathagreek

Aankomende evenementen
Kosm... - 07 December 2019
TV-t... - 09 December 2019
Holl... - 14 December 2019
Kret... - 14 December 2019
TV-t... - 16 December 2019
Soir... - 21 December 2019
Yian... - 30 December 2019
Fivo... - 11 January 2020
Vaka... - 16 January 2020 (m...
Vaka... - 06 February 2020 (...
Anto... - 28 March 2020
Yann... - 08 May 2020
Yann... - 10 May 2020
Yann... - 14 May 2020
Grie... - 01 June 2020
Grie... - 30 October 2020
Grie... - 31 October 2020

Meest recente discussies
De échte Sinterklaas komt...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door cors
1 uur geleden
» Reacties: 6
» Weergaven: 504
taxirit lesbos
Forum: Lesvos
Laatste bericht door Arthur
2 uren geleden
» Reacties: 9
» Weergaven: 205
Hellenic Coast Guard redd...
Forum: Maritiem Griekenland (Patrick's blog)
Laatste bericht door El Greco
6 uren geleden
» Reacties: 12
» Weergaven: 436
Aardschok.
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door chris
6 uren geleden
» Reacties: 12
» Weergaven: 605
Griekse Hotel Serie van V...
Forum: Griekse films / series / TV-programma's / tips
Laatste bericht door Lex Sengers
11 uren geleden
» Reacties: 43
» Weergaven: 2.830
Einde Oriste mogelijk in ...
Forum: FAQ: Wat is Oríste ? Hoe werkt het? + veel tips
Laatste bericht door Yiannakis
Gisteren, 23:34
» Reacties: 78
» Weergaven: 5.170
Geboekt!!
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door lucy
Gisteren, 22:29
» Reacties: 242
» Weergaven: 76.757
Relatie Griekenland Turki...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Ernst
Gisteren, 17:30
» Reacties: 133
» Weergaven: 36.564
Niet meer roken in kafeni...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door chris
Gisteren, 17:20
» Reacties: 0
» Weergaven: 102
Nieuw seizoen "De Mol" in...
Forum: Griekse films / series / TV-programma's / tips
Laatste bericht door Frederique
Gisteren, 10:03
» Reacties: 8
» Weergaven: 408
Reizen naar Griekenland v...
Forum: Op weg naar/in Griekenland - over land - over zee - door de lucht
Laatste bericht door Vito
04 December 2019, 08:30
» Reacties: 11
» Weergaven: 663
Griekse dans
Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan
Laatste bericht door El Greco
04 December 2019, 05:50
» Reacties: 24
» Weergaven: 1.612
Griekse winkel in Eindhov...
Forum: De Griekse Markt (het commerciële hoekje)
Laatste bericht door Ger
03 December 2019, 12:11
» Reacties: 2
» Weergaven: 561
"Black Friday" aanbieding...
Forum: Op weg naar/in Griekenland - over land - over zee - door de lucht
Laatste bericht door metaxa
03 December 2019, 12:02
» Reacties: 12
» Weergaven: 856
Hoe een varken een journa...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door jansas
30 November 2019, 14:41
» Reacties: 1
» Weergaven: 323
Griekenland Magazine wint...
Forum: Boeken - tijdschriften - reisgidsen - websites - blogs (recensies / te koop / te ruil / gezocht)
Laatste bericht door Ger
30 November 2019, 08:23
» Reacties: 0
» Weergaven: 167
Aanbieding Ross Kythira v...
Forum: Kythira
Laatste bericht door Joke W
28 November 2019, 20:35
» Reacties: 1
» Weergaven: 467
Treurig!
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Ernst
28 November 2019, 14:22
» Reacties: 4
» Weergaven: 662
Tip: De Oriste-linkenpagi...
Forum: FAQ: Wat is Oríste ? Hoe werkt het? + veel tips
Laatste bericht door Aleko
28 November 2019, 12:57
» Reacties: 1
» Weergaven: 271
Yiannis Ploutarchos & Ell...
Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan
Laatste bericht door El Greco
27 November 2019, 18:26
» Reacties: 3
» Weergaven: 462
Overstromingen op Thassos
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door jacq1970
27 November 2019, 12:37
» Reacties: 5
» Weergaven: 500
Het is niet gauw goed!
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Nanny
27 November 2019, 12:03
» Reacties: 86
» Weergaven: 4.513
Wordfeud - ook in het Gri...
Forum: Het raad- en puzzelhoekje
Laatste bericht door lucy
27 November 2019, 08:26
» Reacties: 5
» Weergaven: 2.269
Nieuwe boten voor de kust...
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door Markos
26 November 2019, 13:10
» Reacties: 3
» Weergaven: 335
Vakantiesalon van 6 t/m 9...
Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan
Laatste bericht door Ger
24 November 2019, 08:57
» Reacties: 0
» Weergaven: 174
Vakantiebeurs van 16 t/m ...
Forum: Griekse Muziek / Amusement / Uitgaan
Laatste bericht door Ger
24 November 2019, 08:46
» Reacties: 0
» Weergaven: 214
Huishoudelijk bericht: Kl...
Forum: FAQ: Wat is Oríste ? Hoe werkt het? + veel tips
Laatste bericht door Arthur
23 November 2019, 16:34
» Reacties: 33
» Weergaven: 5.328
Foto van de week (+info)
Forum: Foto van de week - In de spotlights - Thema van de maand
Laatste bericht door cors
23 November 2019, 07:56
» Reacties: 334
» Weergaven: 241.321
Tax violation
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door IngridAmsterdam
22 November 2019, 11:55
» Reacties: 92
» Weergaven: 11.975
Wist je dat .....
Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje
Laatste bericht door TreinopStad
21 November 2019, 20:58
» Reacties: 1
» Weergaven: 422

 
  Nog eentje
Geplaatst door Japio - 23 September 2019, 07:16 - Forum: Kythira - Reacties (1)

Vrijdagavond is er dan om 21.00 uur de aangekondigde regen, niet veel maar voldoende om het wegdek nat te krijgen en dus spiegelglad.
Het lijkt wel of het gevroren heeft, we moeten omhoog naar Potamos voor het pleinfeest en elke keer als ik een bocht indraai en het turbootje van de dieselauto bijschakelt spinnen de voorwielen, even rustig aan maar.
Op het plein van het dorp hoor en zie ik geen muziek en zitten de Grieken dik ingepakt tegen het noodweer.
Geen feest....... we doen een rondje om het plein en halen een ijsje.
Er zit tegenwoordig een leuk ijswinkeltje op de hoek van de dorpsstraat die heerlijk ijs verkoopt, Choux Cream.
Het vriendelijke vrouwtje schept twee oublie horens vol met heerlijk ijs, we doen nog een rondje maar geen muziek, terug maar naar Pelaghia.
Vandaag maar weer eens een wandelingetje, de keuze blijkt echter elke dag weer moeilijk, alhoewel mijn fotografe had het van de week over het klooster Aghia Ellesa nabij Livadi.
Dus ik zet een grote pan met water op het vuur, gooi daar wat wandelingen in uit het wandelboekje, iets van een trektocht en wat tracks van mijzelf, laat dit 10 minuten garen en walahhhhhhh een wandeltocht!
Het is iets kouder dan de afgelopen dagen vandaag en de bewolking is volop aanwezig, af en toe prikt de zon er door maar het nwaait weer behoorlijk.
Zo behoorlijk dat het strand van Pelaghia voor vandaag onbruikbaar is geworden, de golven klotsen weer tegen de kademuur.
Omdat ik het weer niet vertrouw gaan er twee regen poncho’s mee en een shirt met lange mouwen.
Vandaag maar weer ontbijt bij Sempreviva, daar is het ontbijt gewoon goed en het is al zo dat de vriendelijk vriend al weet wat we willen.
Ik vraag vandaag maar eens of ze een omelet kunnen bakken en op die vraag krijg ik als antwoordt of ik een special wil, ik zeg doe maar.
Ondertussen gaat het leventje in het kleine dorpje aan de kust gewoon door, zijn ze het podium aan het opbouwen voor het grote feest van zondagavond en gooit de hart chirurg zijn twee pakjes sigaretten op tafel en mompelt hij iets wat op goede morgen lijkt en schreeuwt dat ie koffie moet.
Als mijn omelet arriveert kijk ik nog even naar de hartchirurg in de hoop dat hij even blijft zitten.
Ik had de kok van het restaurant bij de supermarkt ernaast al een pak met zes eieren zien halen maar ik denk ook dat ze alle zes hier op mijn bord liggen.
Twee centimeter dik en geen ontbijtbordje maar een normaal bord, met van alles wat hier op het eiland groeit erin verwerkt.
Ik begin aan de uitdaging, mocht ik bezwijken dan is het goed te weten dat er een soort arts naast je zit.
Pfff ik kom tot de helft en voor het fatsoen tot 3/4 van de omelet en dan staak ik de strijd.
Dan breekt er paniek uit, er loopt een kat over straat.
Nou zult u denken een kat, t stikt toch altijd van de katten op zo een eiland.
Ja maar deze is net een paar dagen oud, de pootjes lopen nog wat ontwenning op het asfalt.
De eigenaar van Sempreviva weet niet wat hij moet, het jong heeft waarschijnlijk het nest verlaten en is aan de wandel gegaan, hij vraagt een ieder wat hij moet doen.
Tenslotte komt er een vrouw aan met een doos, ze zetten hier het katje in en zetten het boven in het veld, de moeder zal wel op zoek gaan en afkomen op het gepiep van het jong.
Voor de grieken is het koud, ze zijn dik gekleed.
Als het onder de 20 graden wordt in Griekenland.......dan vriest het.
Op naar Livadi.
Onderweg breekt de hemel open en als we net voorbij Livadi bij het gehucht Kaki Melissa, waar ik overigens geen enkel huis vindt, uitstappen haal ik gelijk de poncho’s en de trui uit de rugzak.... niet nodig vandaag.
We gaan op naar het klooster.
Via een paar jaar geleden schoongemaakt en bekend pad voor ons lopen we omhoog richting de west kust.
Het pad is mooi en geeft adembenemende uitzichten richting Chora.
Klimmen is het wel en mijn fotografe die wel een shirt met lange mouwen draagt verruild dit al gauw voor een mouwloos exemplaar.
Het pad wordt weinig belopen en op sommige plekken is het haast niet meer te belopen, zware omgevallen struiken en bomen versperren het pad.
De struiken met hun scherpe doorns zorgen ervoor dat we iets langzamer voorruit gaan.
De vlijmscherpe bramenstruiken die volgens mij nu actief zijn, zijn het ergst en het lijkt wel of die je vastgrijpen.
Na de stevige klim eindigen we in een gehucht waarvan ik de naam vergeten ben, slechts enkele kleine huisjes maar wel mooie landerijen in het dal wat volgt.
Bij een idyllisch gelegen kerkje nemen we even een rustpauze en genieten van de rust die deze plek ons bied.
Dan gaan we door, omhoog het betonnen pad naar het klooster.
Het waait, het waait superhard als we boven zijn bij Agia Ellesa .
Ik doe mijn pet af anders ligt ie beneden en dat is een heel eind lopen om het weer op te halen.
Hoog boven alles hebben we mooi uitzicht over de baai van Felotti en Melidoni en de vele aderen die in het landschap liggen, de eeuwenoude paden waarvan ik met trots mag zeggen dat er menige voetstappen van ons liggen.
De kerkdeur is inmiddels open, ik ken het ritueel, zodra de koster van de kerk mensen ziet gaat de deur open en kunnen we de fraaie beschilderingen in de kerk bekijken.
De beschilderingen zijn niet oud maar desondanks toch wel mooi en beelden diverse taferelen uit de bijbel uit.
Ook hangen er diverse zilveren en metalen plaatjes met afbeelding van lichaamsdelen, armen, oren en benen.
Rituelen om te vragen voor genezing.
We gooien wat in de kerkkas en de koster knikt, sluit de kerk en wij lopen weer langzaam de weg af met de haarspeldbochten.
Naast ons vliegen vele kraaien op de wind en geven af en toe een bijzonder geluid af.
Voordat we de weg terug gaan nog even langs de kerkje van agios Dimitrios.
Van bovenaf hadden we al een mooi zicht of het gegolfde kerkje die mooi in het landschap ligt.
Dan terug naar Livadi en ondanks het feit dat ik een te grote omelet op heb vanmorgen krijg ik weer trek als ik een klein restaurantje zie met tekst pitta souvlaki.
Helaas de klink gaat wel naar beneden maar ontsluit de deur niet, gesloten.
Dan maar gedwongen verder, vanuit Livadi lopen we we even omhoog langs de weg met de windmolen om even later via een oud pad af te dalen, de asfaltweg over te steken en zo uiteindelijk te belanden bij de auto.
We komen uit op 12,3 kilometer.
Terug met het gehuurde vervoer via Livadi waar het snackbarretje nog steeds dicht is, dan maar even kijken bij Kokkino Spaletto in Friligianika maar deze houd de deuren stijf dicht.
Als laatste stel ik voor het plein van Potamos dan maar te proberen.
Net voor Aroniadika wandelaars op de weg, bekende, Gertruud en Reinier.
Ik denk hier hoor je helemaal niet te lopen, en ook hangen de koppies iets naar beneden ten teken van enige vermoeidheid.
We stoppen om te vragen wat er loos is en het blijkt dat ze een pittige wandeling achter de rug hebben waarbij ze het gevecht met de natuur iets te zwaar vonden, getuige hiervan zijn de geronnen bloedsporen op de onderste ledematen van beide wandelaars.
Te dichte begroeiing en akelige stekels, ze stappen achterin en bij het cafenion in de bocht horen we hun lijdensverhaal aan onder het genot van een koud biertje.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

Lightbulb TV-tip: Droomhuis gezocht op Zakynthos
Geplaatst door Wilma - 23 September 2019, 01:15 - Forum: Griekse films / series / TV-programma's / tips - Reacties (6)

Voor de lliefhebbers onder ons:

DROOMHUIS GEZOCHT OP ZAKYNTHOS!!! MAX TV

28 oktober 2019 om 21:15 op NPO 1

Dit onderdeel afdrukken

  sept 2019 vr 20
Geplaatst door Japio - 21 September 2019, 06:21 - Forum: Kythira - Reacties (1)

Het is vrijdag 20 September 16.00 uur Griekse tijd, ik heb nog een uur voordat volgens alle apps en berichten de hel hier losbarst op het eiland of eigenlijk boven het eiland.
Regen en onweer zullen volgens zeggen en schrijven over een uur verschijnen......we zien het wel.
Kijk een van de voordelen van de hele dag zon is dat hij aan het einde van diezelfde dag weer ondergaat.
Dat ondergaan is op het strand van Likoudimou een pracht gezicht en trekt dagelijks wel mensen die in de grot op het strand de zon in zee zien zakken.
Zo ook wij, tegen de klok van 7 rij ik in de richting van de west kust.
Als ik de afslag neem op de dalende asfaltweg naar het strand zie ik plotsklaps niets meer, de zon schijnt me vol in het gelaat. Een zonnebril of het neergeklapte klepje in de auto doen daar weinig tegen.
Dus ik rij rustig op de te smalle weg, tegenliggers hebben geen last van de zon en grieken kennende rijden ze altijd op het midden van de weg, oppassen dus.
Ik kom er twee tegen maar het valt mee.
In de grot op het strand zitten wat mensen en wij gaan zitten bij het uitzichtpunt met het kanon en de oude zeemijn.
Als de zon begin te zakken gaat het best wel snel, in een kwartier is hij verdwenen maar de kleuren die in de tussentijd verschijnen zijn altijd mooi.
Dus camera in de aanslag.......afijn bekijk de foto’s maar eens.
Die donderdagavond zitten  we bij Sempreviva eerst aan de koffie daarna gevolgd door wat schrijfwater, ouzo.
Ik bekijk een bericht op Facebook van Pyrgos House, een foto van een steen met een tekst erop.
Als ik het toeristenburo om inlichtingen vraag krijg ik een antwoord in de trend van “ja ze hebben paden in de omgeving van Katouni schoongemaakt, het kerkje kennen jullie wel, ga er maar eens een ochtendje rondzwerven”
Ik denk ja hallo,  Katouni, kerkjes, er zijn er zat maar welke?
Ik kom er niet uit maar de aantrekkingskracht van het gegeven dat er een nieuw pad is, is erg groot.
De volgende morgen is het antwoord er na 5 minuten.
“Kijk maar even in het wandelboekje bij een tocht in de omgeving van de oude engelse brug” merkt mijn vriendin op en ja hoor gevonden.
Het kerkje heb ik nu op mijn netvlies en de lokatie in het landschap weet ik ook.
Als ik nu zelf een wandeling uitzet tussen de dorpjes die daar rond de akkers liggen dan moet ik de nieuwe paden wel tegen komen.
Eerst maar brood halen.
Bij Kapsanis stond gisteravond zijn zoon achter de kassa met een zakdoek om zijn nek.
Toen ik vroeg wat er scheelde vertelde hij dat hij last had van pijn in zijn nek. Ik zeg tegen hem dat ik nog wel wat heb.....
Dus vanmorgen was hij dolblij met het potje tijgerbalsem wat ik nog had liggen.
Ontbijt en op pad.......
Het is raar weer, de zon schijnt maar er hangt een soort sluier over het land.
Als ik richting Livadi rij begint het te regenen, niet hard misschien 5 druppels...thats it.
In het dorp Livadi gaan we links richting Kato Livadi en net voorbij het voetbalveld rij ik rechts de weg op naar het kerkhof waar ik de auto parkeer.
Gooi de rugzak om en we gaan op stap.
Eerst de asfaltweg een stukje af en dan slaan we links het veld in.
We lopen langs mooi onderhouden olijfboomgaarden waarin de olijf begint te groeien.
Druivenvelden en bomen met granaatappels er groeit hier van alles.
Als we de droge rivierbedding oversteken slaan een keer links en klimmen naar het dorp Fatsadika, een van de gehuchten waar je langs rijdt als je richting het zuiden rijdt, net voor Livadi.
We dwalen wat door het dorp, lopen een rondje om de kerk en vervolgen onze weg noordwaarts.
Tot dus ver nog niets gezien wat op een schoongemaakt pad lijkt.
Na het dorp gaat een oud tractorpad steil naar beneden enige voorzichtigheid is gewenst want er ligt veel los gesteente.
Zo steil als dit pad naar beneden gaat zo zie ik verderop een pad wat met dezelfde gradatie omhoog gaat.
Dit lijkt wel pas schoongemaakt.....
In de vallei aangekomen rusten we wat in een boomgaard om daarna weer verder te gaan, op mijn routebeschrijving staat rechtsaf maar het schoongemaakte pad ligt recht voor ons.
We steken de asfaltweg over en vinden een soortgelijke bewegwijzering als op de foto van de website van Pyrgos House.
Ja hoor we zitten goed op het bord staat Travasarianika.........god mag weten waar het ligt maar ik moet en zal dit pad af.
Het pad is steil dat schreef ik al, het gaat tussen muurtjes door van hoog opgestapelde steentjes waar je net overheen kunt kijken.
Een oude verbindingsweg van vroeger en er blijkt geen einde aan te komen.
Als we uiteindelijk toch boven zijn herken ik de asfaltweg die zuidwaarts richting de katouni brug gaat.
Asfalt....dat loopt wel lekker maar niet echt avontuurlijk dus met tegenzin lopen we zuidwaarts richting de brug.
Tot mijn verbazing staat er links van het asfalt wederom een beschilderde bewegwijzering met de tekst “ path to Agios Antonis” en laat dat nou net dat kerkje zijn wat die avond ervoor mijn radarwerk in mijn hoofd urenlang heeft laten draaien.
We slaan links het pad in wat verderop weer voortgang vindt tussen hoge muurtjes.
Het stikt hier trouwens van de muurtjes, kleine akkertjes afgebakend met gestapelde stenen.
Aan het einde van het pad het bewuste kerkje wat direct de herkenning krijgt met de beelden uit het verleden.
Het is een mooi kerkje met bijzondere vormen en er tegenover nemen we even rust.
Met een kleine omweg lopen we het dorp Katouni binnen met uitzicht op de engelse brug.
We slaan links de dalende asfaltweg in om daarna vlak voor de brug rechts het pad naar beneden te nemen.
Het pad komt onder de machtige brug uit met zijn vele bogen.
We schieten wat foto’s en ik zoek een pad wat op mijn beschrijving staat, het is er niet.
Ik graai de telefoon erbij voor een oplossing en als we weer bijna boven zijn op de brug zeg ik, we moeten toch weer naar beneden, een stukje de droge rivier door dan kruisen we vanzelf een pad wat uitkomt bij de kerk in Kato Livadi.
Onderaan bij de rivier kijk ik nog even onder de brug door, met enige weemoed denk ik terug aan toch wel weer wat jaartjes geleden toen we een heel stuk de rivier opgelopen zijn, vechtend tegen de begroeiing en de uitputting van die dag..... dat was een mooie avontuur.
Nu een tweehonderd meter de droge rivierbedding volgen en inderdaad een pad wat links gaat.
We komen uit achter de school, bij de grote kerk van Kato Livadi.
Links nog even naar Roussos, de bekende pottenbakker van het eiland.
Er is altijd wel wat leuks om mee te nemen en inderdaad vetrekken we met het bekende gele tasje met de tekst Roussos er op.
Terug naar de kerk, nog een klein lusje langs twee vervallen windmolens en we zijn weer terug bij het kerkhof, bij het vervoer.
Op naar Chora voor een biertje en wat eten.
Een bijzonder mooi rondje voor vandaag, niet zo gek lang maar oude paden en groene velden....
Geen regen .....

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Weekend op Kreta
Geplaatst door Cornelius - 20 September 2019, 15:41 - Forum: Het kafeneion - Schuif gezellig aan in ons Griekse dorpscaféetje - Reacties (1)

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Sept 2019 do 19
Geplaatst door Japio - 19 September 2019, 16:27 - Forum: Kythira - Reacties (1)

Het wandelboekje, elk jaar hebben we een nieuwe en nu staat er dik gedrukt op de voorzijde Editie 2019 weer met nieuwe routes.
Ik denk dat zal wel maar hoe kom ik daar achter, ik ga niet alle 56 pagina’s doorlezen om te kijken wat er verandert of nieuw is dus ik stuur heel brutaal de schrijver van het wandelbijbeltje de vraag.
Dat duurt een paar  dagen want de auteur heeft nog meer werk schijnt t maar dan krijg ik uiteindelijk toch antwoord.
Het blijken er toch wel veel te zijn die zijn aangepast.
We doen vandaag de grotten bij Mitata en daarna nog wat ontdekkingstochten in Viaradika.
Als we de trap van het appartementen complex Zathea aflopen komt de eigenaar Zacharias Baveas naar buiten, hij is kort op het eiland om wat dingen te regelen, ik ken Zacharias goed omdat hij voorheen in Nederland werkzaam was.
Het is een vriendelijk persoon die altijd graag wil weten of wij het wel naar ons zin hebben.
Vindt de foto’s die hij van ons op facebook ziet altijd erg mooi en zijn vrouw is altijd uiterst verbaasd over de foto’s.
Dat wij constant aan de wandel zijn vindt hij prachtig, ik vertel hem het aantal kilometers wat we door de jaren heen op het eiland hebben gelopen en hij staat versteld.
Ook de oude vader Kostas komt op een gegeven moment aanschuiven en dan gaan de verhalen over en weer.
Ik zie de bui al weer hangen, de wandeling wordt ingekort......
Het ontbijt bij Sempreviva is weer als vanouds en na een kort gesprek met een Griekse fietser wil ik net weggaan als ik een berichtje krijg van Mieke.
“Weet jij wat er met het Transavia toestel aan de hand is?”
We zitten overdekt aan het ontbijt, ik heb de bus vanmorgen wel zien gaan en ook wel een paar keer een toestel gehoord maar er verder geen aandacht aan geschonken.
“Ja t lijkt wel of hij niet kan landen hij blijft rondjes draaien”
Ik heb echter geen idee want ik heb het vliegtuig nog niet zien vliegen.
Ik antwoord dat ik wel effe langs t vliegveld ga, moet toch die kant op.
Onderweg zie ik inderdaad een vliegtuig vrij laag boven het vliegveld cirkelen het is echter een 4 motorige propeller vliegtuig en lijkt op een Hercules.
Als ik later Rolf spreek bij de waterbron bevestigd deze mij vermoedens, nee Jaap dat is een Hercules C130 van de Griekse luchtmacht die is aan het oefenen, de Transavia heeft vertraging.
Ik zeg tegen Loes, zijn vrouw, is er eigenlijk wel iets dat ie niet weet?
Ja zegt ze ik laat denk ik een T-shirt printen met de tekst “i don’t need Google my husband nows everything”
We gaan door, op het vliegveld staat de Transavia inmiddels klaar om weer te vertrekken.
We nemen de afslag Mitata en parkeren de rode Suzuki onder aan de kerk.
Rugzak om en het wandelboekje omgevouwen op pagina 42.
We gaan aan de wandel richting het noorden, lopen achter langs het huis van de bekende Imker Yannis om vervolgens het prachtige pad te vervolgen wat ons voert langs prachtige huizen en de oude windmolen.
In de eerste molen nemen we even een kijkje, brutaal stappen we het erf op en betreden de molen, de grote molensteen ligt nog als bewijs op de grond.
Ik weet niet of we hier wel mogen komen maar als iemand ons het komt verbieden dat het niet mag dan is dat vroeg genoeg.
De molen is van binnen mooi en deels opgeknapt en zal misschien in de toekomst wel helemaal opgeknapt worden.
Vanaf deze toren heb je een weids uitzicht over de streek en zie je de andere compleet gerestaureerde molen die je kunt huren als vakantie woning, compleet met zwembad.
We lopen het pad verder af en bij het rotskerkje nemen we even rust om vervolgens het pad in te gaan richting de zwarte grot.
Vanaf nu lopen we naar beneden, het enige geluid wat we horen is dat van onze voetzolen, het is hier zo stil dat je bijna de mieren kunt horen praten.
In dit gebied stikt het van de grotten zowel aan deze kant van de kloof als aan de andere zijde, echter alleen aan deze zijde zijn ze bereikbaar.
Bij de ingang van de zwarte grot gaan we het moeilijk beloopbare pad op, wat eigenlijk wel mee valt, ja niet geschikt voor rolstoel of rollator dat klopt.
We gaan eerst links onder een gevallen steen door en daarna tussen twee stenen door.
Als we de grot zien schiet er een dier vliegensvlug de grot uit, bruin en gevlekt en wat grote betreft een grote kat.
De grot is de grot, ik bedoel we zijn er al een paar keer geweest en voor ons is het bijzondere er wel een beetje van af, het is er lekker koel dat wel maar in vergelijk met de grote van de Aghia sofhia in Kalamos is dit niet zo mooi.
We lopen verder en nu moeten we toch echt het boekje ter hand nemen want de route zoals wij die ooit kende uit een van de eerste wandelboekjes uit 1852 die stopte hier en ging weer terug.
Nu dus verder het dal in langs schitterende grillige rotspartijen die na elke bocht weer opduiken.
We lezen verder.... volg het pad verder omhoog, afslagen negerend.....
Ja de schrijver kan mij wat ik zie hier rechts toch een schitterend pad naar beneden en zeg kom we gaan even kijken.
Onder aangekomen herken ik de plek waar je de rivier oversteekt, we zijn hier eerder geweest, bewapent met snoeischaar en in gevecht met bramenstruiken.
Maar we gaan terug en vervolgen de beschreven route die ons verder naar boven lijdt.
Voormalige grotwoningen die nu dienst doen als veekot en ook het beschreven grotkerkje is aanwezig.
In de schaduw van wat struiken nemen we rust, de beschrijving heeft het nu over twee opties, of je loopt rechtdoor het pad af of.......
Ja en dat staat er niet helemaal duidelijk of toch wel?
We moeten gewoon een deel van de route terug en daar waar wij van de oorspronkelijke route afweken moeten we nu ook in, ik vond het al vreemd dat dit mooie deel overgeslagen zou worden.
Onderaan slaan we gelijk links omdat we al bij de beek geweest waren, gaan langs de watermolen en vervolgen het pad wat weer stijgt.
Onderweg groeit er van alles waaronder wilde druiven, ik pluk een tros en geniet van de heerlijke witte druiven, onbespoten maar O zo lekker.
Het onverharde pad stopt op het asfalt wat we een klein stukje aflopen om vervolgens via de oude straatjes van het dorp Mitata uit te komen op het grote plein bij de vervallen kerk.
Aan de balustrade nemen we rust aan een van de tafeltjes van restaurant Michaelis.
Hier heeft men een mooi uitzicht over het eiland, de stoere heuvel de Paliokastro en de omringende kloosters en kerken.
Rust die er normaal gesproken is maar deze keer verstoord wordt door Herr Flick en zijn kompanen.
Iets te luidruchtig en te opvallend aanwezig, als ze dan ook zijn vertrokken valt het dorp in slaap.
En wij genieten van de rust, het uitzicht en het eten.
Ondertussen krijg ik een schim onder ogen uit het verleden, een schildpad komt miauwend aangelopen, zij lijkt sprekend op een van de katten die wij vroeger hebben gehad, het beestje komt bij ons liggen in afwachting van zijn lunch.
Het is een vegetariër want vlees moet ze niet maar patat des te meer.
O ja voordat ik vragen krijg de schildpad is een benaming voor een bepaalde kat en Viaradika doen we een andere keer.......kalisperra.
.........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 di-wo
Geplaatst door Japio - 18 September 2019, 20:13 - Forum: Kythira - Reacties (1)

Volgens de scan in het ziekenhuis nabij Potamos is de breuk dankzij accuraat handelen zo goed als genezen en mag ik zelfs diezelfde avond nog het gips verwijderen, dus we zijn ongeveer 3/4 uur bezig geweest met het kleine nagelschaartje uit het manicuresetje.
Wel moet ik de komende dagen nog rustig aan doen.
Flauwekul weer maar goed de reacties die ik krijg zijn wel leuk.
Het advies ter hand genomen doen we die dinsdagmorgen rustig aan, om onduidelijke reden heb ik slecht geslapen, had het warm en lag te draaien.
We doen maar “effe” ontbijt in het dorp beneden, dit keer bij Porto Bello.
Alhoewel er bijna bij ieder restaurant staat “breakfast” staan ze je elke keer weer aan te kijken alsof je snert met roggebrood en spek besteld.
Wat voor ontbijt je dan wilt? Automatisch vraag je dan wat ze hebben en dan blijkt de keuze beperkt.
Meestal yoghurt met vruchten of toast met ham en kaas.
Ik een omelet met wat brood en mijn wederhelft kiest voor de tosti.
Verse jus de Orange en de bodem is gelegd.
De wind van de afgelopen dagen is gaan liyggen en in de door de kunstmatig aangelegde pier rondom het kleine haventje lijkt het water zelfs op een spiegel.
“Hee kijk daar ligt ie” en inderdaad daar ligt de trapboot met glijbaan tot 50 kg.
Ze hebben het bootje vanaf Amoutsie naar de haven van Pelaghia gesleept en het ligt nu naast twee jachten te wachten op de overtocht.
Het is rustig in het dorpje aan de kust en terwijl wij wachten op het ontbijt staan er verderop in het restaurant twee personen op en beginnen dramatisch met alles te zwaaien.
Wespen, ze komen af op het voedsel maar om er nu zo een toneelspel van te maken.
We genieten er wel van, hun complete ontbijt verhuisd 3 tafels verder maar als ze goed en wel gaan zitten verschijnen ook hun andere gasten voor het ontbijt.
De man is zichtbaar zwaar over z’n zeik, gaat naar binnen en betaald.
Ze drinken hun Fraphe op en gewapend met hun brood verlaten ze het etablissement ....gevolg door....inderdaad ik zie de man nog diverse malen zwaaien naar personen die er niet zijn.
Wij gaan vandaag weer op weg naar een strand om bij te kleuren en de benen rust te gunnen.
Eerst even naar Potamos, van de voorraad meegebrachte stroopwafels is er nog een pakje over en die is voor Manthi van de bakker, met een brede glimlach neemt zij het in ontvangst en dan door naar de supermarkt voor wat drinken voor op het strand.
Kaladi is een van de mooiste maar ook drukste stranden van het eiland, in elke folder van het eiland vind je de bekende foto’s ervan.
Nu zal het in dit jaargetijde wel meevallen, de meeste toeristen zijn van het eiland vertrokken, de Tsjechen hebben geen benul en de Hollanders zie je er ook niet.
Wat er in die folders echter niet verteld wordt is dat je om bij het strand te kunnen komen een 162 traptreden naar beneden moet en daar heeft de gemiddelde griek toch wel een godsgruwelijke hekel aan.
Als wij aankomen bij het eindpunt van de weg staat er midden op de kleine parking een van de dikste BMW’s  die er te koop is, waarom die zo dik is is omdat de bestuurder die even verderop naar  beneden kijkt het zelfde formaat heeft.
De rest van het gezin wacht in spanning de beslissing van de vader van het gezin af, de kinderen staan al gewapend klaar met de strandspullen.
Ochi ochi, de volgens mij 140 kilo wegende griek durft de onderneming naar het strand niet aan, zoveel trappen omlaag en straks weer omhoog.
Teleurgesteld stapt het gezin weer in de BMW, vader wurmt zich als laatste tussen rugleuning en stuur, hij zit echt klem......iets te veel Pita Giros denk ik.
Het is niet druk op het strand en in de tweede baai al helemaal niet er ligt een stel.
Na cassatie van dat deel van het strand wat wij denken nodig te hebben die dag volgt een verkoelende duik in zee.
De zee is vrij rustig en dat is voor mij aanleiding om de duikbril erbij te zoeken.
Gewapend met onderwater camera snorkel ik de kust af, mooie kleine vissen soms zwart soms beschildert met meerdere kleuren.
Ook komt er een soort blauwe pijlvis voorbij maar als ik de achtervolging inzet op de vis is hij al snel verdwenen en ik iets te ver in zee van wat de bedoeling is.
Zouden hier haaien zitten? Hij schijnt dat haaien op kilometers afstand menselijk bloed kunnen ruiken en wat kleeft er aan mijn linker been, inderdaad.
Toch maar een stukje dichter naar de kust al is het alleen maar voor mijn eigen gemoedsrust.
De beelden op mijn netvlies zijn mooi, de camerabeelden vallen tegen, ik had vroeger thuis een aquarium met tientallen mooie vissen daar kon ik minutenlang naar kijken, in vergelijk daarmee zijn de beelden te verwaarlozen.
Later die middag doe ik nog twee snorkelsessies en als ik klaar ben met de laatste en mijn bril afdoe wordt ik onderwater geprikt.
Rondom mijn been zitten tientallen klein visjes te genieten van mijn huidschilvertjes.
We drogen op en gaan even richting het altijd mooie Avlenomas voor een drankje en een hapje aan de baai.
Ik bestel twee cocktails waarvan ik nog nooit gehoord heb en een bordje met warme snacks.
De cocktails zitten in twee mooie glazen en de ober lacht en zegt “good choice”.
De “good choice” zit zoals meestal onder in het glas, een alcoholsmaak die ik niet thuis kan brengen en ik denk als ik er nog een neem ik ook niet thuis zal komen.....
Dus ik spoel de alcohol maar even weg met een oer-Hollands Amstel, vers van het vat, dat dan weer wel.
We doen nog een rondje dorp en schieten dezelfde foto’s als voorgaande keren.
Op de terugweg ligt er voor de oude havenplaats Paleopoli een mooie driemaster waarvan ik later nogmaals de naam te horen krijg.
Na de hele lichte lunch in Avlenomas zouden wij die avond de pita Giros van Bobby bij Porto Bello eens proberen.
Die Giros is om voor mij onduidelijke reden alleen beschikbaar tussen 17.30 en 20.30 uur en nu was het nog te vroeg.
Aan de boulevard is echter altijd wel bekend volk te vinden wat een drankje doet dus we schuiven aan en drinken wat mee.
“Hee Jaap je boot ligt er” ja het is nu al gauw mijn boot voor mensen die de verhalen meelezen en Rolf en Loes zijn er twee van.
Ze bekijken mijn been en oordelen dat t allemaal wel meevalt.
Als ik Rolf vertel over de mooie driemaster vertelt hij mij de naam, de Galileo.
Hoe weet jij dat nou weer en Rolf tovert een app te voorschijn op zijn mobiel waar alle schepen in de buurt op staan en waar ze liggen etc etc.
Als de tafelgasten aan de kippensoep “thuis” gaan bestel ik de Giros....zonder patat want de slappe onafgebakken patat van hier krijg ik niet door de sluisdeur.
Bij de eerst hap smaakt het broodje prima maar hoe verder ik vorder des te zouter wordt het en ik zie de bui al hangen voor vannacht dus ik stop en de katten smikkelen verder.
Te zout en te vet eten vertaalt zich nachts bij mij in overtollig maagzuur dus ik pas hopelijk op tijd.
Als de schemering invalt gaan we naar boven om nog even te genieten van de avond op het balkon.
Dat valt vies tegen er waait een te verkoelend windje op het balkon en desondanks de sweater met lange mouwen krijg ik het koud en probeer een verhaal te tikken.
Dat komt er niet.
Op het midden van de week wordt ik in de nacht wakker, de wind die een tijdje is weggeweest waait als een gek om de bovenste verdiepingen van het complex, de opgehangen strandmatjes  hangen horizontaal.
Het waait hard.
Mijn maag protesteert heftig tegen de gyros en ik drink wat om de vieze smaak weg te spoelen....
We staan later op als normaal, was het de nacht ervoor ik die slecht geslapen had nu was het andere deel van het bed aan de beurt, dus ik liet haar even lekker uitslapen.
Een verkwikkende douche en op weg naar het dorp voor brood.
Brood en melk en twee kleine pakjes met sap van de baas die we gratis kregen.
Het ontbijt op het balkon vergde enige achtbaarheid in verband met de sterke wind, een enkele wesp schoof aan voor het ontbijt maar was zo weer vertrokken.
Er waaide een aflandse wind die in de richting van de Peloponessos ging.
Ik dacht als we de fietsboot nu losgooien dan meld deze zich weer vanzelf bij zijn eigenaar aan de overzijde.
Het was niet koud, later die middag zaten we weer op de 27 graden.
Vandaag een kort wandelingetje, Kinderdijk of Volendam t maakt niet uit.
Ben je ooit eens in je leven op Kythira geweest dan mag je Mylopotamos niet missen, een beetje het Kinderdijk of Volendam van het eiland.
Dus maar eens kijken hoe het gesteld staat met de waterstroom in het gebied.
Ik had me een ding voorgenomen als er meer als een bus op de parking staat in het dorp met de watervallen en de windmolen dan keer ik om.
Er stond geen bus, dus we konden ongestoord aan de wandeling beginnen.
We pakten het riviertje al op onder aan het dorpsplein en even verderop daalde we de kloof in.
De kloof is prachtig het kan er heerlijk stil zijn met alleen het geluid van stromend water en af en toe een kikker.
Helaas halverwege de steile afdaling hoor ik al gekrijs, ik denk een 5 tal vervelende schoolkinderen.
Beneden aangekomen is het slechts een persoon die de overlast veroorzaakt, volgens mijn Tsjechisch, een vrouw met een hysterische stem, een harde stem, de conversatie zag er normaal uit en bleek te gaan om om wandelstok die niet uitschoof. Ik denk wegwezen voordat ze aan ons vragen of wij weten hoe t werkt.
De machtige waterval van het voorjaar blijkt te zijn verdwenen wat rest is een zielig watervalletje wat echt wel de moeite van het bekijken waard is maar ik ga er niet mijn geheugenkaartje van de camera mee belasten.
Ik zeg ga je mee en wij draaien om en vervolgen het pad stroomafwaarts langs de beek.
De wandelstok is inmiddels gevechtsklaar en gelukkig gaat het stel de andere kant op.....heerlijk, rust.
De eens zo machtige hoofdstraat, het smalle pad wat langs de meeste oude vervallen watermolens gaat moet eens een belangrijke verkeersader zijn geweest in dit gebied.
De vele oude watermolens zijn vervallen of te begroeit, het is een mooi gebied maar zou nog mooier gemaakt kunnen worden door de wilde begroeiing te verwijderen.
Indrukwekkend blijft het echter wel om te weten dat er tot vlak na de twee wereldoorlog hier nog grote bedrijvigheid heerst, wat nu rest is een oase van rust en schoonheid.
Bij een van de vele meertjes gaan we even zitten om te genieten van de omgeving en schieten van toch wat beelden van de omgeving waarvan ik inmiddels tientallen fotoboeken kan vullen.
Bij de bekende boogbrug laat ik mij zakken, flikkert mijn zonnebril in het water en springen de vele kikkers die ik wilde vastleggen weg naar een veilige schuilplaats.
Ik loop om de vele meertjes maar nee geen kikker meer te zien.
Als ik terugloop zie ik toch iets bewegen maar of het een kikker is?
Ik ga door de knieen en pak mijn camera, zoom in en schiet inderdaad een kikkker die niet groter is dan een volwassen kever.
Maakt niet uit, ik heb er een! Een paar zeiknatte schoenen incluis.
Soppend gaan we verder naar wat voor ons het einde van de kloof is, daar waar het bordje Canyoing staat, als er genoeg water staat dan kun je dit inderdaad doen, nu staat het hier kurkdroog en kun je zonder touwen niet verder.
In een grijs verleden heb ik dat inderdaad een keer met touwen gedaan en kwamen we uit bij de brug die naar het klooster van de orphanie gaat.
Wat je dan ziet zijn nog twee grote mooie watermolens en een onaangetaste omgeving omdat er verder geen hond komt.
Op de terugweg vergeten we een afslag rechts te nemen, de aandacht wordt getrokken door een blèrende geit ergens hoog op de rotsen.
Het jonge geitje is de kudde kwijt die nog hoger naar ons staat te kijken.
We komen uit op het pad waar ik heen wilde, slaan rechts en vervolgens het mooie pad omhoog richting Kato Chora.
Vanaf de andere kant heb je een mooi zicht op het oude verlaten vestingsstadje.
Het hoe en waarom dit verlaten is maakt altijd nog diepe indruk als ik de stad zo zie liggen, een goede gids is zeker aan te raden als u de wandeling wil maken, deze kan u zoveel meer vertellen dan wat u ziet, ik weet er nog wel een!
We slaan Kato Chora over, we hadden geen food supplies mee en ik krijg dorst.
Het is twee uur dus nog voor de grote drukte, tijd voor een bier bij “kale Jopie” onder de grote plataan op het plein.
Zullen we ook wat eten vraag ik.
Ja is goed
Diezelfde vraag wordt herhaalt als we plaatsnemen op het terras onder de plataan.
Ik zeg eerst een bier en een Fraphe daarna ook wat voedsel.
Wat we eten maakt niet zoveel uit maar wat we er altijd standaard bij nemen is de tiropitari.
Kaas in filodeeg met honing en sesamzaadje......hij is er heerlijk!
Voor mij soutzoukakia met spaghetti en voor mevrouw dolmadakia.
Nou zo rond de klok van twee een heerlijke lunch.
Dan wordt het tijd huiswaarts te keren, de dames hebben vanavond weer exclusieve danslessen........
En ik ruim de tijd in om weer wat op de ipad te kalken.........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  ferries niet te vinden
Geplaatst door Esther123 - 18 September 2019, 15:30 - Forum: Op weg naar/in Griekenland - over land - over zee - door de lucht - Reacties (5)

Hallo! In de zomer van 2020 willen we opnieuw naar met de auto naar Griekenland (gezin, kamperen, 5 weken).
Dit keer combinatie Peloponnesos, misschien Elafonisos, Kreta. Verder misschien Naxos, Athene en naar huis.
Ik heb al uren op allerlei Griekenland en ferry websites gekeken en lees steeds dat er allerlei ferry verbindingen zijn, maar op de websites van de ferries vind ik ze niet (bv Gythio of Kalamata naar Kreta en Kythira naar Kreta of Naxos-Kreta. Mijn reis hangt een beetje af van welke eilanden goed te bevaren zijn en als ik dat weet kan ik een mooie plekjes om te kamperen uitzoeken. Kan iemand mij helpen online de ferries te vinden die er wél zijn.
Alvast super bedankt,
Esther

Dit onderdeel afdrukken

  Bus naar Sfakia
Geplaatst door Zorbathagreek - 17 September 2019, 18:51 - Forum: Kreta - Reacties (10)

Ik probeer een beetje uit de dokteren hoe we van Heraklion naar Sfakia kunnen komen met de bus . In Heraklion opstappen in de bus die naar Chania gaat ( is dat dat zo?) moeten we uitstappen in Vrysses, maar ik zie die nergens staan in de routeopties. Weet iemand hoe laat die bus stopt in Vrysses en hoe laat en vaak daar vandaan de bus naar Sfakia vertrekt?

Dit onderdeel afdrukken

  staking24 sept
Geplaatst door metaxa - 17 September 2019, 12:55 - Forum: Nieuws - Stakingen - Reacties (14)

nieuwe veerbootstaking op 24 september van 24 uur aangekondigd door PNO

Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 zo - ma
Geplaatst door Japio - 17 September 2019, 07:53 - Forum: Kythira - Reacties (2)

We zijn er nog hoor, geen paniek.
Ik kreeg eer gisteravond al een opmerking van iemand die vroeg waar het verhaal bleef van die dag.
Nou was de zondag niet echt spannend dus dat vertelde ik maar toen werd er gezegd jij maakt overal een leuk verhaal van t maakt niet uit of je wat beleefd hebt.
Vandaag maandag wel aan de wandel en ik zal de voorgaande dag ook een beetje samenvatten zodat we weer bij zijn.
O eerst even die twee uurtjes dansles voor gevorderden die ik had voorgesteld bij de baas van Pyrgos House op de zaterdagavond.
Dat werden er uiteindelijk drie en meneer zelf was ook aanwezig. Benieuwd wat de dames er van bakte, al met al zat ik dan toch maar 4 uur alleen en te verrekken van de honger, een honger die later die avond bij Kaleris restaurant aan de boulevard natuurlijk werd gestilt.
De zondag zouden we rustig aan doen, ontbijtje bij Sempreviva en even mensjes kijken op het plein van Potamos.
Daar schoven we aan bij de gezellige Amsterdammers en haalde ik nog iemand op uit een verlaten steeg van het dorp.
Botste ik ondertussen bijna op twee fanatieke wandelaars waarvan het vrouwelijke gedeelte tevens lid is van de Kythirian dutch dancing diva’s.
Op het plein gingen de gesprekken over en weer eerst onder het genot van koffie en voor de middag maar aan de ouzo.
De wind die iets minder fel was maar strandbezoek aan de oost kust nog steeds belette besloot ons de west kust maar eens op te zoeken en zo werd de zondagmiddag benut om nog maar eens bij te kleuren op het strand van Likoudimou.
Nadien de late lunch om ongeveer 17.00 bij “kale Jopie” op het plein van Mylopotamos.
Zo we waren klaar voor vandaag, douchen en daarna het balkon op gewapend met een fles ijskoude witte wijn...........genietend van een vuurrode maan die langzaam voorbij schoof totdat de oogjes zich sloten.
Maandmorgen, 8.00 wakker, koffie en cake op het balkon en ik bekijk alvast de wandeling die ik wil doen bij Mylopotamos.
Een oude wandeling, niets nieuws.
Zie ik op facebook dat Manthi van de bakker in Potamos naar Routsouna is geweest.
Routsouna is een vrij onbekend langgerekte keienstrand in het noord westen van het eiland en is het laatste strand voordat de kustlijn in het noorden afbuigt naar het oosten.
Ik gooi mijn plannen direct om want daar heb ik nog een project liggen om af te ronden.
Even snel naar het dorp beneden voor brood, ontbijten en wegwezen.
Bij George Kapsanis ben je echter nooit zo weg dus denk ik rustig aan George heeft weer hele verhalen en als er ook nog eens twee andere wandelaars binnenkomen is het besef van haast bij mij over.
Het brood hebben we,  nu nog wat sinaasappels en we kunnen naar boven voor het ontbijt.
Als we net de afslag willen nemen naar het appartement claxonneert er iemand achter ons, het is de Pink Panther van de Amsterdammers, het vrolijke rosachtige vehikeltje, we spreken af voor het diner bij Kaleris vanavond.
Het ontbijt wordt een ander verhaal als mijn vriendin onbedoeld haar pols op een wesp neerlegt.
Wij ontbijten namelijk nooit alleen er zijn altijd wel een paar wespen aanwezig die meedrinken of gaan zwemmen in de jus de Orange.
Ook de honing vinden ze heerlijk.
Ze storen ons niet dus ze mogen gewoon mee ontbijten.
Nu zat er dus een op de rand van de tafel en ziet een pols op zich afkomen, draait zijn kont en plant de aanval richting pols.....
Auwwwwwwwww, ik ben gestoken, ik zie de wesp wegvliegen en kom vliegensvlug in actie, mijn survival kennis komt ons dit keer goed van pas.
Ik pak een schoteltje en doe daar wat water op, verbrijzel een paracetamol en maak er een papje van wat ik uitsmeer op de plek waar gestoken is.
Het prikt iets maar gedurende de dag geen last meer van jeuk of zwelling.
Dit heb ik natuurlijk niet van mijzelf.
Ik was een week voor de vakantie aan het mountainbiken en moest een brede sloot over.
De balk die over de sloot lag had een dusdanige breedte dat een juiste stuurmanskunst gewenst was.
Net op het moment dat ik halverwege de sloot was land er een wesp op mijn rechterboverarm, ik probeer hem eraf te schieten maar het voorwiel van mijn fiets veranderd van koers zodat ik bijna richting sloot ga, op dat moment steekt ook de wesp nog eens in mijn arm.
Ik heb twee weken met een dikke bovenarm gelopen, het leek wel alsof ik in een sportschool alleen met mijn rechterarm bezig was geweest........
Ontbijt achter de kiezen op naar Gerakari, een gehucht in het noord westen van het eiland, twee straten, geen winkels.
Ik rij het dorp door en zet de huurauto neer aan de rand van het bos.
Net ten noorden van het dorp beginnen de bossen, niet groot en hoofdzakelijk naaldbomen, wat voor bomen nog meer, geen idee want daar hou ik me niet echt mee bezig.
Wel kan ik u vertellen dat de kleuren groen in dit landschap in dit getijde van het jaar evenredig zijn aan de kleur van de zee.
Het bos toont vele kleuren groen in diverse variaties, opvallend zijn de vele vlinders en vogels die we onderweg tegenkomen.
De weg naar Routsouna is niet moeilijk, hij loopt langs twee percelen met bos, bij het laatste waar je werkelijk een schitterend uitzicht hebt over het noorden van het eiland, staan we even stil om te genieten van dit eiland om vervolgens links af te slaan.
Vanaf de auto is het pad de gehele tijd naar beneden en dit zal duren tot op het strand.
Er waait een matig windje, de sterke wind van afgelopen dagen is verdwenen.
Als we aankomen op het brede keienstrand dan is dit verlaten en nemen wij een duik in zee en genieten van de zon.
Als ik me omdraai staat er aan het einde van het pad een all wheel drive van Drakakis.
Verwondert vraag ik aan mijn vriendin of die er net ook al stond, nee dus.
Ik bedoel het eiland kent zoveel mooie stranden en dan ga je zo een belabberd pad af met een huurauto om hier te geraken.
Ik verwissel van onderbroek, trek mijn stoute schoenen aan en kijk of er een pad loopt vanaf het strand naar waar ik heen wil, ik had immers een missie voor vandaag die alleen ik wist.
Ik klauter via een smal geitenpad omhoog en zie verderop een mogelijkheid om aan te sluiten op een reeds eerder gelopen pad wat loopt langs het noorden van het eiland.
Ik keer terug naar mijn vriendin die heerlijk van de zon geniet.
“Hee we kunnen hier omhoog en dan naar Amoutsie”.
We gaan vrijwel direct op pad, pakken de spullen weer in en gaan richting het door mij eerder belopen pad wat omhoog de rotsen opgaat.
We pakken ieder een bamboestok mee van het strand want dat loopt net effe wat lekkerder.
Nog voordat we aan het pad beginnen kom de moeder van het gezin even verhaal halen bij ons.
“Excuse me but how did you get here, I haven’t seen any car”
Ik herken weer een Australisch accent en leg de jonge vrouw uit dat we hier te voet zijn, maar waar vandaan dan vraagt zij.
Als ik haar vertel waar we vandaan komen en waar wij heen willen vraagt zij uit welk land we komen en dan begrijpt ze het en zegt “ you dutch people.... you walk a lot on the island.
We gaan omhoog en als we boven zijn volgen we de rotsrichel die van west naar oost draait, herken ik de sporen van een eerdere tocht die wij verleden jaar gemaakt hebben en na wat gehannes in een kloof komen we uit op het strand van Amoutsie.
Wederom een mooi verlaten strand alleen te bereiken te voet of boot.
Wat mij verbaasd is dat er een fietsboot op het strand ligt maar nergens een levend wezen te bekennen is.
Raar en aan de andere kant ook wel ook beetje luguber.
Ik struin het strand en de gaten tussen de rotsen af in de hoop dat ik niemand vind.
Niemand........
Het heeft flink gewaaid en het zou zomaar kunnen zijn dat de boot van het schiereiland aan de overkant komt.
Dus voor de tweede keer deze vakantie plaats ik een oproep op de facebook site van het eiland nu met de tekst “boot gevonden op het strand van Amoutsie”.
Vrijwel direct krijg ik antwoord en gaat het bericht in de molen en later deze dag krijg ik bericht dat ze enorm blij zijn met het bericht wat ik plaatste, het blijk inderdaad een boot te zijn van het eiland Ellafonisos aan de overkant.
De boot is van het strand gewaait en hierheen geblazen, de eigenaar is blij met ons bericht want de boten schijnen een vermogen te kosten.
Een duik in zee slaan we hier over, het water is smerig en drijft vol met plastic.
Na het plaatsen van het bericht gaan we verder en dat zal zwaar worden, tot nu toe ging het wel lekker eerst naar beneden toen wat klauteren maar nu kunnen we serieus aan de bak.
Vanaf zeeniveau naar de auto is een hoogteverschil van 400 meter en de test begint gelijk al vanaf dit strand wanneer er flink geklommen wordt.
Ik pak de bamboestok op die als steun goede zaken verricht.
Tot het moment dat ik kracht zet en de stok in twee breekt, ik mijn evenwicht verlies en met het rechter scheenbeen op een uitstekende steen terecht kom.....auch.......
Ik zie gelijk dat het niet goed is, een deel van het bot steekt naar buiten.
Terwijl mijn vriendin aan mij voet trekt druk ik het bot terug op zijn plek, spalk dit met haar haarband en we kunnen verder........
Woehahaha onzin natuurlijk maar staat wel leuk voor het verhaal.
Wat wel is zijn twee beschadigingen aan het onderbeen waardoor de verse bruin lak op die plekken is losgelaten en de rode menie er door komt.
Er sijpelt dus langzaam bloed uit het been, niet hard en de zon zal het weldra doen stollen maar wat smeriger is er zitten gelijk allerlei vliegen te smullen van mijn rode nectar.
Ik plaats een zakdoekje over de wondjes en houd dit op zijn plek door de eerder besproken haarband.
We kunnen weer verder, nemen op tijd rust en komen uit op het pad wat gebruikt wordt voor de trektocht Platia Ammos - Potamos.
We hebben nu twee opties, rechts het trektochtpad volgen of links een stukje oostwaarts en dan loodrecht omhoog.
We gaan links en de reden hiervoor is dat we dit pad wat verderop omhoog gaat nog niet gelopen hebben en voor een beetje uitdaging zijn we wel te vinden.
De beide deelnemers beginnen aan een kleine afdaling gevolgd met wat haarspeldbochten, tot nu toe gaat de strijd tussen de beide deelnemers gelijk op.
In het algemeen klassement zijn het de nummer een en nummer twee.
Die in de roze leiderstrui staat bovenaan als wij beginnen aan de slot klim een ruim 3,5 kilometer lange beklimming van de buitencategorie.
Het gaat traag, langzaam gaan de beide deelnemers omhoog, de weg gaat echt heel stijl en er blijkt geen einde aan te komen.
De man in het blauw maakt nu echt een gat ten opzichte van de vrouw in de roze leiderstrui en denkt dat de strijd gestreden is maar achter elke bocht ligt weer opnieuw een beklimming.
Uiteindelijk komen ze beide tegelijk over de finish, het was een pittig dagje vandaag.
Met vermoeide benen en uitgemergelde gezichten rijden we via Karavas terug.
Bij de bakker halen we wat te drinken want het meegenomen vocht was een kilometer voor de finish al op.
De koude frisdrank verkoelde het lichaam en de suikers brachten iets van leven terug in de lichamen.
Douchen, het bloed, vuil en het zweet eraf, de koude stralen van de douch waren hemels.
Even beginnen aan het verhaal en dan naar het dorp voor een dikke kotelet........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Lychnari herfst 2019 verschijnt binnenkort
Geplaatst door Ger - 16 September 2019, 06:21 - Forum: Boeken - tijdschriften - reisgidsen - websites - blogs (recensies / te koop / te ruil / gezocht) - Geen reacties

Het herfstnummer van Lychnari wordt momenteel gedrukt!

Lychnari schreef:Op de cover en de inhoudsopgave kunt u al zien wat het u zoal gaat brengen.
Helaas hebben we twee zeer dierbare auteurs te herdenken, die deze zomer 'heengegaan' zijn: Pavlos Emmanouilidis en Tom van Deel. Als meest passende plaats voor mooie herinneringen hebben we een plekje onder een Griekse plataan gevonden. Vervolgens vertelt Douwe Laansma u alles over deze prachtbomen. En verder? Weer een nummer boordevol boeiende verhalen en rubrieken, zoals u gewend bent.
Nog even geduld, de verschijning is over twee weken.
Nog geen abonnement?
Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.





Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Branden op Zakynthos: Keri en Agalas ontruimd
Geplaatst door Ger - 16 September 2019, 05:55 - Forum: Zakynthos - Reacties (1)

De telegraaf schreef:Twee dorpen op het Griekse vakantie-eiland Zakynthos zijn zondag ontruimd wegens een grote natuurbrand. Een woordvoerder van de brandweer zei dat 300 bewoners en toeristen zijn geëvacueerd uit de plaatsen Keri en Agalas.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Griekenland Magazine herfst 2019 komt eraan
Geplaatst door Ger - 15 September 2019, 08:39 - Forum: Boeken - tijdschriften - reisgidsen - websites - blogs (recensies / te koop / te ruil / gezocht) - Geen reacties

Nog even geduld maar hij komt eraan!

Omstreeks 19 september in de bus bij de abonnees, iets later in de winkel: Griekenland Magazine herfst 2019. Met reportages uit Pilion, Santorini, Thracië, verkiezing van de Beste Griek en veel meer. Wil je hem als eerste ontvangen, word dan abonnee via

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




of koop 'm hier los:
Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






In deze editie: 
  • Wandelen in Thracië
  • Per auto naar Griekenland
  • Saronische eilanden
  • Rondje groen Rhodos
  • Dick Ridder
  • Muziek op Kreta
  • Pafos, Cyprus op herhaling
  • Santorini is prachtig
  • Sporaden in beeld
  • Het Kanaal van Korinthe
  • Columns
  • Smaakvolle recepten
  • Nieuwe boeken
  • Reizen
Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Yoghurtschalen
Geplaatst door chris - 15 September 2019, 08:18 - Forum: Eten & drinken in Griekenland - alles over Griekse keuken - Reacties (2)

Yoghurt wordt op Kreta veelal lokaal geproduceerd. Dit wordt dan veelal in keramieken schaaltjes verkocht. Zijn zeer geschikt om te gebruiken in de oven of om Griekse gerechtjes in te serveren. Ik heb ze in verschillende maten en weggooien is zonde. Dus voor een klein prijsje te koop.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 Zaterdag
Geplaatst door Japio - 14 September 2019, 18:26 - Forum: Kythira - Reacties (5)

Als ik om 8.00 uur de deuren van het balkon open gooi en even mijn adem inhou vanwege het mooie uitzicht, waai het enorm.
De zee beukt met hoge golven op het kleine kustplaatsje en het water staat tot aan de kademuur en slaat er op sommige plekken over.
“Harde wind uit het noorden 43 km per uur” lees ik op mijn tablet en ik denk heerlijk dan kunnen wij lekker aan de wandel.
Ik heb al wat leuks in gedachten.
Maar eerst een bak thee met een dikke plak cake van moeder Baveas.
Het is niet druk in het gebouw, naast ons zit een man alleen en schuin onder ons nog een stel, voor de rest is het gebouw leeg, lekker rustig dus.
En ik denk dat alles nog slaapt om deze tijd.
Na de thee maar even naar de locale supermarkt, vaste lezers kennen de grote buurtsuper van Kapsanis natuurlijk wel.
De oude Kapsanis heeft een enorme talenknobbel en heeft zich nu ook het tjechisch aangeleerd.
Als hij ons ziet kijkt hij op zoals hij naar een ieder kijkt, vervolgens gaat hij weer terug naar zijn klanten bij de kassa, het duurt een tel als hij ons herkent, ze klanten gewoon ik de steek laat en met ons  begint te  praten.
Maar we komen eigenlijk voor brood, brood ligt er zat maar wat ik zoek is een bruine papieren zak die er vet uitziet.
Als ik vraag aan George of hij nog olijfbrood heeft  schud hij zijn hoofd, doch een collega van hem hoort mij en wijst ons op de vette zak achter de kassa... olijfbrood.
Heerlijk dus toch!
We nemen afscheid en hij zegt tot morgen.
Ik zei al dat het waaide maar het waait zo erg dat het water bijna de restaurants inkomt en de strandbedjes van het strand zijn verdwenen.
De vaste parasols staan deels onderwater en je bent een held als je nu gaat zwemmen
We lopen terug en af en toe komt er heerlijk een wolk zeevocht onze kant op.
Ontbijt op het balkon, rugzakken pakken en gaan op naar Platia Ammos.
Ik Wilde naar Amoutsi, het verlaten strand in het noorden maar ineens schoot mij te binnen dat de dames dansles hebben vanavond.
Op zaterdag zult u zeggen......ja nee de “normale” dansles in op vrijdag maar verschillende dames die tegenwoordig gewoon het boventouw nemen als er ergens op een plein moet worden gedanst hebben de simpele stapjes nu wel onder de knie en hebben “speciale lessen aangevraagd”.
Hij was niet mijn idee maar ik moest het wel effe regelen bij de burgemeester van Potamos... ene Frank.
Dus nu op zaterdag dansles voor gevorderde of dit zo blijft....ik hou u op de hoogte.
Goed verder, dus geen Amoutsie maar gewoon de vuurtoren
Gewoon is natuurlijk onzin het blijft een mooie tocht zeker nu alsof het lijkt dat het eiland gekookt wordt door de immense golven rondom.
We zetten de huurauto aan de doodlopende straat richting het dorp en wandelen richting het strand, een strand gelijk die als in Pelaghia, bedjes opgeruimd en geen volk te bekennen.
Overigens lijkt het mij dat het uitstekend windsurf weer is maar nee geen plankje te bekennen.
We lopen langs de kust en passeren de oude boot uit het bekende verhalenboek over het eiland, de boot is hevig in verval en ik denk nog een paar jaar en dan is dit monument voorgoed verdwenen.
De golven beuken op de kust en slaan over de pier en ook hier worden we regelmatig getrakteerd op een koele zeebries, alsof er iemand met een plantenspuit staat te sproeien.
Overigens lopen we de tocht tegen de wijzers van de klok in, dus via de kust naar de vuurtoren daar naar beneden, over het strand en dan weer omhoog.
Het waait lekker dus zweten zullen we best wel doen maar zonder enige zichtbaarheid, we worden gelijk droog geföhnd.
Naar boven is het even zwaar zeker als de wind wegvalt achter een rots en we ook merken dat het gewoon heet is.
Even rust onder een oude olijfboom, een korte lunch met wat gedroogd fruit, noten en het restant van het olijvenbrood.
Dit laatste is bestrooit met zeezout dus goed voor het zweten en de levensverlenging.
We zijn boven en lopen nu door het kale gebied even verderop staat naast een auto een griek heerlijk te plassen en probeert de slurf weer terug te plaatsen wat niet helemaal lukt, de oude griek heeft ons niet opgemerkt en schrikt zich lam als hij ons ziet.......Kalimera.
Bij de vuurtoren dalen we af naar de oude vlaggenpost, zo vanaf de vuurtoren een klein gebouw maar eenmaal tussen de dikke muren zou je er toch een mooie woning van kunnen makken.
We doen het niet, de bakker en de melkboer zijn net effe te ver weg van dit alles.
Op naar het strand bij het kerkje van de heilige Nicolaos.
Hier blaast de wind volop en mijn idee om even een duik te nemen verdwijnt vrijwel onmiddellijk.
De golven zijn krachtig en enorm hoog, de kans dat je tegen een laag rotsblok wordt gekwakt wat je even niet gezien hebt is wel erg groot.
We gaan achter het kerkje zitten en genieten van de strijd tussen het water en de wind.
Ook hier drinken en eten we wat uit de meegebrachte foerage, het klimmetje wat we zo gaan doen is pittig dus wat extra energie is geen overbodige luxe.
“Hee daar hangen een paar sleutels” en inderdaad aan de klink van de kerkdeur hangt een bos sleutels met wel 15 baarden.
Ik voel aan de deur maar die is dicht en ook het gebouw ernaast is gesloten, voor de zekerheid klop ik nog even op de deur maar nergens een krimp.
Wat moet ik nou, de sleutels laten liggen of meenemen.
O wacht effe iedereen kent Frank maar andersom is dat natuurlijk ook zo.
Ik stuur een sms en wacht af, hij zit volgens mij weer in de wandeling bij de watermolens en ik weet dat het ontvangst daar niet je van het is.
Na vijf minuten besluit ik de sleutels te laten liggen en we beginnen aan de pittige klim.
En ja u raad het al als we boven zijn geeft de vriendelijke kalende gids antwoord.
“Neem ze maar mee en geef ze effe af bij het restaurant in Karavas “
Ik vloek binnensmonds maar had dit wel een beetje ingecalculeerd.
Ik zeg tegen mij vriendin blijf jij hier maar zitten ren ik even naar beneden.
Ze wil mee, niet zozeer dat ze bang is maar meer om het feit dat ik dan meer stappen maak op die dag dan zij.
Ik zeg blijf nou maar, als er iemand langskomt vraag dan of ie ze sleutels kwijt is en terwijl ik dit meld moet ik er zelf om lachen.
Ik gooi mijn rugzak af en huppel naar beneden, breek mijn strot bijna over wat bramenstruiken graai vervolgens de sleutels mee en begin ietwat overmoedig aan de klim.
Bovengekomen lijk ik wel een oude diesel waarvan een van de injectoren geen zin heeft om mee te doen.
Op het beton loop ik rustig verder omhoog waar mijn vriendin heerlijk in de wind van de zon zit te genieten.
“Heeft Frank nog meer gesmst?” Nee.
We lopen verder als twee minuten later ons een wandelaar tegemoet komt, doordat hij de zon achter zich heeft herken ik hem niet maar hij mij des te meer.
“Ha eindelijk daar ben je, ik herken je gelijk aan je rode schoenen” verteld de Duitse stem mij.
Als hij uit de zon tevoorschijn komt en ik het bebaarde gezicht herken schud ik Jürgen stevige de hand.
Ik heb met Jürgen vaak contact over het wandelen en over het eiland maar heb hem eigenlijk nog nooit in levende lijve ontmoet.
Nu is mijn Duits beter dan mijn engels dus de Germaan blijft maar praten tegen ons.
We gaan verder, op naar het restaurant om de sleutels af te geven.
Er komt ons nog een griek op de scooter te gemoet en even maak ik aanstalten om te vragen of hij ze sleutels mist maar hij kijkt strak voor zich uit.....geen boe of bah.
De uiteindelijke tocht telde iets van 10 kilometer als we de rugzakken achter in de rode Suzuki gooien.
We rijden even langs het restaurant waar ik de sleutels afgeef, ze begrijpen eerst niet welke kerk ik bedoel...... de klemtoon ligt weer verkeerd en dan verder naar huis.

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  Het leven hangt aan een zijden draad….
Geplaatst door petra mens-omtzigt - 13 September 2019, 08:09 - Forum: De Griekse Taal - Geen reacties

Schikgodinnen zijn godinnen die het levenslot bepalen. De Griekse naam voor de schikgodinnen is οι Μοίρες (van het enkelvoud η μοίρα – het (nood)lot). Deze waren in de Griekse mythologie:
η Κλωθώ – Klotho, zij spint de levensdraad van de mens
η Λάχεση – Lachesis, zij die toebedeelt, zij bepaalt de lengte
η Άτροπος – Atropos, zij die de levensdraad doorknipt

De naam Κλωθώ komt van het werkwoord κλώθω – “spinnen” en η κλωστή – “de draad, het garen” en deze woorden bestaan nog steeds in die betekenis in het Nieuwgrieks. Λάχεση komt van het werkwoord λαχαίνω dat “ten deel vallen” betekent en ook dit werkwoord bestaat nog steeds. Nu kom je van dit werkwoord vooral de “het” vorm tegen en zoals je zult zien is het een onregelmatig werkwoord in de vormen die ik hier laat zien, namelijk: μου έλαχε – “mij viel ten deel”, dat we gewoonlijk vertalen met “mij trof…..” of όπου λάχει dat “zomaar ergens” betekent. Άτροπος komt van α- dat “niet, on-“ betekent en het werkwoord τρέπω dat “wenden” of “keren” betekent. Haar naam betekent dus “onafwendbaar, onveranderlijk”.
Maar nu de naam zelf of beter gezegd het zelfstandig naamwoord, η μοίρα.
Η μοίρα betekent in de oude betekenis “het stuk/deel dat aan een ieder toebehoort”. Dit woord heeft een positieve en een negatieve kant. In die negatieve richting ontstond het woord μόρος – “slecht lot”, waarvan volgens Babiniotis het Latijnse “mors” –“dood” (nee, niet ons morsdood....) is gekomen en woorden zoals het Franse “mourir”, het Engelse "murder", het Duitse “Mord” en dan ongetwijfeld ook het Nederlandse “moord”. Het woord μοίρα heeft dezelfde “grootouders” als de woorden το μέρος dat "deel/gedeelte” maar ook “plek” of “plaats” betekent en het woordje η μερίδα – “portie” en hoewel de porties in Griekse restaurants “moorddadig” groot zijn, houd ik het erop dat dit in die positieve richting wijst.



Voor de Griekse taal en meer ga je naar Dàt is Grieks voor mij!

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 donderdag
Geplaatst door Japio - 13 September 2019, 06:17 - Forum: Kythira - Reacties (5)

Hoe groot kan het contrast zijn, ik zit bijna een week in de bekendste en ook de grootste badplaats van dit eiland en ben de zee hier nog niet in geweest, daar gaan we vanmiddag maar eens verandering in brengen.
En dan gelijk  maar eens wat kleur op de ledematen erbij laten schilderen als we er toch liggen.
In de ochtend een klein piep wandelingetje om afscheid te nemen van dit gebied waar we vandaag voor het laatst zijn, morgen verkassen naar het noorden.
Ik zat gisteravond zo vol van de burger die ik s middags had genuttigd dat er geen plaats meer was voor het avondeten.
Dus in de avonduren maar weg van de boulevard want daar is alles wat de klok slaat eten en als de aroma je zintuigen prikkelt ga je toch zitten.
Op naar Chora ik weet daar een klein banketbakkertje waar ze echte hete koffie schenken met een keuze uit tientallen gebakjes waar nog wel een plekje voor te vinden is in de maag.
Chora toont weer gezellig, op het plein zijn wat stoeltjes bezet en worden er flinke gesprekken gevoerd.
Onderweg komen we weer Takis tegen, nee niet de taxichauffeur maar de bekendste kat van Chora.
In de hoofdstraat die eindigd bij het Kastro lopen we naar binnen bij Maria Sweets and More.
Een van de secundaire vestigen die allen dezelfde naam dragen en waarvan de bakkerij in Kalikerones zit, naast de windmolen, juist ja.
Heerlijke zoete taartjes bakt die volgens de 1.55 lange zeer vriendelijke serveerster niet machtig zijn.
Eerst maar twee Fraphe en een taartje en terwijl de koffie wordt bereid ontstaat er voor ons een opvallend ritueel.
Ik ga er over schrijven voor u, niet omdat het grappig of lachwekkend is ik vind het zelf enigsinds triest maar wil dat wel met u delen.
Voor de zaak staat een jonge man, hij ziet er al een beetje vreemd uit, beweegt raar en heeft bij de geboorte niet alles mee gekregen wat een normaal mens wel meekrijgt in zijn bovenkamer.
Doch de jongen voelt zich zichtbaar gelukkig en iedereen kent hem ook en maakt een praatje met hem of zegt hem gedag, volgens mij heb ik opgevangen dat hij Nikos heet.
Nikos doet bepaalde bewegingen, loopt een stukje en herhaalt ze, dit gebeurt de hele avond, dus mocht u Nikos tegen komen in de hoofdstraat, ga niet raar staan te kijken maar zeg hem vriendelijk gedag.
Na de Fraphe nog twee cappuccino, hete koffie en dat is hoogst uitzonderlijk op het eiland want meestal is het lauwe koffie die je gauw moet opdrinken.
Een bekende familie uit Logothetianika loopt voorbij en wenst ons Kalo vradi.
Ik knik maar heb geen flauw benul wat t betekend.
Kalo is goed maar wie of wat is vradi.
De telefoon brengt uitkomst.... goedenavond.
Als ze later weer terug komen hetzelfde ritueel alleen nu schiet ik ingehouden in de lach.
De kleine kinderen lopen met ballonnen die ze ergens gekregen hebben.
Het zijn dezelfde kinderen van wie je de foto’s op Facebook ziet en waarvan dan de gezichten zijn afgeschermd door rode balonnetjes.
Ik zeg tegen mij vriendin, de kinderen staan straks weer op Facebook, kijk maar ze hebben al balonnetjes
Als we teruglopen is de magnetische kracht van een Souvlakitent wel heel groot, we doen het niet, morgen maar.
Goed, ontbijten en op pad maar, zal geen groot verhaal worden want volgens mij valt er op de route van deze morgen weinig spannends te beschrijven.
Vanuit het appartement gaan we op pad, we gooien de twee rugzakken voorzien van strandspullen in de auto, die halen we straks wel weer op.
We steken de asfaltweg over en kruipen omhoog het bos in, het warme naaldbomen bos waar het ruikt naar hars,  een sterke indringende geur.
Het smalle pad kronkelt zich door het bos, steekt weer het asfalt over om dan weer over te gaan in een smal eenmanspad.
De tocht gaat achter de plaatselijke camping langs richting de toren die je bijna overal kunt zien.
Nu staan we echter oog in oog met het witgekalkte kerkje wat zich hoog boven in de rotswand bevindt.
Omdat we toch de tijd hebben klimmen we via het pad naar boven.
Er staat een auto en als ik naar boven kijk is de deur van de poort open.
We betreden de trappen en gaan door het eerste kleine gebouwtje, even kijk ik achterom om te kijken waar het slot zich bevindt, een hangslot aan de binnenzijde.
Het koepelvormige gebouw is de enige doorgang naar het hoger gelegen kerkje, je kunt er niet omheen maar moet er echt doorheen.
Ik kijk om mij heen of ik ergens de eigenaar zie van de auto want dat moet haast wel dezelfde persoon zijn die de deur ontgrendelt heeft.
Het moet toch niet zo zijn dat als wij verder naar boven lopen en hij ons niet gezien heeft vrolijk de deur achter ons sluit.
Dan ben je mooi de pisang.... kan dan wel heel hard om mijn moeder gaan roepen maar die ligt ergens eeuwig te rusten dus ik ben bang dat we dan tot de volgende dag opgesloten worden.
“Loop jij maar naar boven dan blijf ik hier”, kijk er is er altijd een die slimmer is dan ik.
Als ik halverwege de trap ben zie ik dat ook de deur van het kerkje ontgrendelt is dus ik roep mijn maatje naar boven.
Als we binnentreden herken ik weer de prachtige kerk van de grottentocht van Pyrgos House.
Achter in de hoek staat verlegen een student, die zoveel mogelijk probeert het contact te vermijden, zijn Engels is net zo goed als mijn Grieks.
Dus hij zou bier moeten kunnen bestellen en om de rekening kunnen vragen.
Toch begin ik een kleine conversatie met Xaris of Charis.
Hij is hier elke dag een paar uurtjes aanwezig voor de toeristen.
Als ik hem vertel dat ik hier eerder ben geweest met een excursie en de naam Frank valt verschijnt er een glimlach op het gezicht van de jongen.
“Frank is my big Friend” straalt hij met trots uit.
We nemen een stensel  in ontvangst met informatie over de kerk, een kant Engels en de andere kant Grieks.
Ik ga u niet vertellen wat er op staat, u kunt er morgen zo terecht in de ochtenduren en dat zou ik ook zeker doen want het uitzicht is zeker de moeite waard.
We nemen afscheid van de jongen en hervatten onze wandeling die achterlangs de camping gaat.
Een camping in een bos waar de bomen zo dicht op elkaar staan dat je door de bomen het bos.......... juist ja.
We lopen over het oude pad richting het zuid oosten als even verderop een bordje mijn aandacht trekt “ kerkje van de heilige Nicolaas”.
Ik denk dat is bijzonder hier ben ik nog nooit geweest en dus wijken we even van de route om het kerkje te bekijken.
In schril contrast ligt naast het kerkje een groot hotel complex met een mooi zwembad.
We gaan verder en volgen de bordjes “Windmill” maar volgens mij is de windmill helemaal geen windmolen maar meer iets bevangen een vuur of wachttoren, hij staat op een dusdanig strategische plek dat het wel alles behalve een windmolen is.
Bovendien wie is er zo gek om hier zijn graan te brengen.
Dus ik heb mijn twijfels over de benaming van de vervallen toren waar je overigens wel in kunt en ja...weer een mooi uitzicht hebt richting het Kastro.
Even verderop in de heuvel richting Chora zie je nog zo een toren alleen deze is volledig gerestaureerd en wonen er volgens mij mensen in.
De communicatie ging vroeger via dit soort torens een soort optische  telegraaf paal.
Als er gevaren dreigde uit zee in de vorm van piraten of de eeuwige vijand de Turken dan werd er een vuur ontstoken op deze torens en zo over het gehele eiland doorgegeven.
Goed verder.
Het resterende deel van het pad lopen we naar beneden waar we op de weg uitkomen en deze teruglopen naar de auto bij het appartement.
We plukken de beide rugzakken uit de kofferbak en gaan op naar het strand bij de kloof.
Ik hou niet van de drukte en al helemaal niet als de mensen naast me opgebaard liggen op zo een strandbedje.
Dus het is een klein stukje lopen maar ach we zijn wel iets gewend.
O wacht eerst nog proviand inslaan, het begrip verlaten strand houd namelijk tevens in dat je er niets kan kopen dus eerst nog even langs de buurtsuper voor wat water en dan de boulevard af richting Chora.
Als we de steile weg omhoog moeten lijkt het wel of er een Duitser op me rug is gaan zitten, wat heb ik allemaal mee?
We slaan een smal pad in wat hoog langs de kust en de rotsen loopt, het stikt hier van de zwaluwen die duidelijk aangeven dat de zomer nog niet voorbij is.
Op het brede strand is het rustig. Er liggen 3 personen.
We installeren ons, de kleren gaan uit en ik sta heerlijk mijn voeten te verbranden op de gloeiende kiezels..... pfff rennen t water in.
Dan snel terug voor de onderwaterkijkers, het zal wel weer tegenvallen de wereld van Neptunus’.
Maar dat is zeker niet zo, links van het strand zijn onder water diverse mooie rotsformaties te bezichtigen, zwemmen er diverse vissen met me mee en denk ik zelfs dat ik een kleine papagaaivis ontdek.
Ik had de onderwater camera in het appartement laten liggen in de veronderstelling dat t toch niets zal zijn... ach mocht er in de komende dagen nog een verloren dag zijn.....

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 woensdag
Geplaatst door Japio - 12 September 2019, 06:48 - Forum: Kythira - Reacties (4)

Ik heb 18965 stappen verzet vandaag, ben 112 verdiepingen omhoog geklommen, heb iets meer dan 15 kilometer gelopen en het ene record na het andere  record verbroken volgens de app op mijn ipad.
Als ik echter plat op bed lig drijft mijn navel nog heerlijk van links naar rechts op een te dikke laag vet, dus echt juichen doe ik nog niet.
Het is 17.30 uur plaatselijke tijd als ik begin aan het zoveelste verhaal.
Vandaag is eigenlijk de eerste vakantiedag, we moeten niks en hebben eindelijk de dag aan ons zelf, geen danslessen en geen afspraken we zien wel wanneer we wakker worden en wanneer we de ogen sluiten voor vandaag.....heerlijk.
Het is negen uur in de morgen als ik kijk wat de reacties zijn op de verhalen die ik op Facebook en oriste plaats. Ik heb 285 mensen die mijn berichten bekijken waarvan een vaste lezers schare die blij zijn als ik weer op vakantie ben en ze mijn verhalen kunnen volgen.
Dan ook nog eens de plaatselijke site van Kythira en al met al ben ik een klein uurtje bezig met het tikwerk.
9.00 uur wakker, thuis ontbijt met thee en twee overgebleven chocolade croissants.
Even het nieuws in Nederland bekijken..... geen nieuws.
Op pad dan maar, richting de Agia Sofia, die in de buurt van Kalamos ligt en dan maar zien hoe we terug komen.
Nog even langs de supermarkt want het water is op.
4 kleine flesjes water en twee pakjes jus de Orange, 1 brood en hup we gaan verder.
De verkoper in de supermarkt probeert nog effe een verhaaltje aan te gaan maar daar heb ik totaal geen zin in, de zon schijnt en de wind waait, dus op pad.
Vanuit de tweede baai in Kapsali zie ik drie kajaks vertrekken, gedurfd want in de richting waarin zij gaan waait een stevig windje.
Ik ben iets te gefocust op het peddelende trio dat ik de afslag naar Kalamos, de M11 gewoon voorbij loop, het is wat jaartjes geleden dus ik loop iets terug dan weer verder en tenslotte raadpleeg ik  de track op de telefoon om de echte route te vinden.
Het pad loopt omhoog en slingert zich langs de stijle bergrichel omhoog, in de verte zie ik de drie kajaks omkeren, de wind is te stevig.
We trekken de bergkam over en dalen richting de grot van de Agia Sofia.
Het kerkje van de heilige bevind zich aan de ingang van een toch wel ruime grot die ver  omhoog loopt.
De meeste mensen die er komen nemen niet eens de moeite om te kijken en dus ook niet weten welke schoonheid er achter ligt.
Voor de grot wat Hollanders die een broodje doen en een jong Grieks stel waar ik mee in gesprek raak.
Ze willen van alles doen en na een klein kwartiertje heb ik ze zover dat ze helemaal enthousiast zijn geworden.
Ik ontsteek mijn zaklamp en ga op zoek naar de vleermuizen.
Hoog boven in de grot nestelen vele vleermuizen, alleen de grot is niet verlicht en dat vereist enige oplettendheid want het is er vochtig en glad.
Als ik halverwege ben ga ik terug voor een andere camera, die van mij doet niet wat ik wil.
Zien in de grot is alleen een kleine vierkante meter die de zaklantaarn beschijnt en de vleermuizen die langs mij scheren.
Grote exemplaren die rakelings met een hoog piepend geluid langs mij fladderen.
De beestjes zijn zo snel en wendbaar dat ik ze zelf met de professionele camera niet kan vangen.
Dus ik schiet lukraak wat foto’s in de hoop dat er wat opstaat.
“He waar blijf je” klinkt het vanuit de diepte, ja de grot is voor mij als een speeltuin, ik zou er wel een uur doodstil kunnen zitten om te genieten van de stilte die soms verbroken wordt door het gefladder van de muizen.
Ik ga naar beneden en als ik niet oplet sta ik met beide voeten in een diepe plas gevormd door het water dat van boven komt.
Ik blijf staan, het water koelt heerlijk.
We blijven nog even zitten bij de ingang van de grot als er een familie zwaluwen door de grot trekt, 10 of 20 exemplaren vliegen achter elkaar de grot in om even zo snel weer te verdwijnen.
Genoeg over de grot, wat nu?
We kunnen terug en het pad nemen naar Kalamos, vanaf daar zag ik een onverhard pad wat weer aansloot op de M11.
Of de M11 zelf nemen, ik zag dat de bewegwijzering in de vorm van een beschildert blauw witte markering vrij vers was.
Wat eigenlijk zoveel wil zeggen dat het inmiddels oude pad weer schoongemaakt is en opnieuw is belopen.
We besluiten de gok te nemen, uit eerdere wandelingen over dit pad bleek het met name hoog boven de grot te zijn ingestort en ook discussies met landeigenaren over het pad en over hun land leverden onenigheid op.
Een kwestie van uittesten en we weten of het begaanbaar is.
Tegenover de grot klimmen we omhoog het pad op wat stijl en smal is en door akelige bebossing gaat maar het gaat redelijk en zelfs de oude bamboe reling is vervangen door iets stevigers, zodat mij hoogtevrees automatisch verdwijnt.
Het pad loopt door een olijfboomgaard en einigd op de asfaltweg die naar Kalamos gaat.
Die steken we over en lopen in de richting van het gehucht Xeroniamata waarvan ik de naam probeer uit te spreken.
In het dorp is het even zoeken als ik niet snel genoeg de geschilderde vlaggetjes kan vinden.
De track op de telefoon loopt namelijk dood, het pad is afgesloten.
Gelukkig vinden we het pad weer wat samengevoegd  is met het kruimelspoor van de telefoon.
We klimmen, dalen en keren door het woeste landschap op dit deel van het eiland, volgen een nieuw gedeelte van de M11 en nemen even rust bij het klooster van de heilige Ioannes.
Vanaf hier gaan we de M11 verlaten die verder naar Livadi gaat, genoeg gewandeld voor vandaan en op de vraag of mevrouw nog naar het hoger gelegen kerkje wil waarvan ik weet dat het uitzicht adembenemend is wordt een negatief antwoord gegeven. Een antwoordt waar ik mij later die dag wel in kan vinden.
Vanaf nu is het alleen maar dalen, stijgen is zwaar maar dalen voel je in de kuiten en nu nog minder dan straks.
We lopen in zuidelijk richting, de wind in de rug de hemel licht bewolkt.
Rechts Chora met het Kastro links Kapsali met de vuurtoren.
We komen tenslotte uit bij de Engelse brug in Kapsali waar we links gaan, nogmaals een kuitenbijtertje ondergaan om als laatste op de boulevard uit te komen.
Vers bier, Fix van de tap ..... ijs en ijskoud, een Griekse burger erbij en afsluitend nog twee ouzo.
De tocht zit er bijna op 15 kilometertjes kris kras door de woestenij vandaag.
Op naar “huis” de 34 trappen op naar de hoofdweg waaraan het appartement ligt.
Douchen ...........en tikken.
Niet alles, een deel en na de koffie bij Maria’s in Chora maar weer verder. .........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  in een vloek en een zucht...
Geplaatst door petra mens-omtzigt - 12 September 2019, 06:32 - Forum: De Griekse Taal - Geen reacties

"στο πι και φι"
in een vloek en een zucht, in een handomdraai.....die laatste neigt al een beetje naar een mogelijke, macabere herkomst van deze uitdrukking.

Er zijn, voor zover ik weet, twee verklaringen in omloop over de herkomst van deze uitdrukking. Beide stammen uit de Middeleeuwen.
Volgens de ene uitleg is de "πι" (de letter "p") de beginletter van het woord "παλούκι" dat "paal" betekent en in dit verband wordt er verwezen naar een uiterst lugubere wijze van het uitvoeren van de doodstraf waarbij de veroordeelde gespiest werd door een paal (!) en de "φι" (de letter "f") zou de beginletter zijn van het woord "φούρκα" dat "galg" betekent.

De tweede uitleg verwijst naar de strengheid van de leraren in de Middeleeuwen. De leraren onderwezen de scholieren dat ze de "labialen" (de βήτα, πι, φι en soortgelijke klanken) d.w.z. de medeklinkers die je met de lippen vormt, snel en nadrukkelijk moest uitspreken. Zo niet, dan volgde straf...

Bij "spies" moet ik altijd aan dat andere woordje denken "η σούβλα" (de spies) waarvan "το σουβλάκι" het verkleinwoord is, het spiesje...en dat kun je bestellen in een ψησταριά....nee, ik houd het maar op die 2e uitleg, toch?
...de reclame hangt wel aan een paal, trouwens....

Voor de Griekse taal en meer ga je naar Dàt is Grieks voor mij!

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken

  September 2019 dinsdag
Geplaatst door Japio - 10 September 2019, 21:47 - Forum: Kythira - Reacties (2)

Zeezout, puur Kythiriaanse zeezout, de bevolking hier zweert erbij.
Het zou de gemiddelde leeftijd van de bewoners op het eiland zelfs met 10 tot 15 jaar verlengen.
Onzin dacht ik, zeezout is zeezout, goed het is puur hoe het hier gewonnen wordt maar of t echt zo is.
Het zou komen omdat in het zuiden drie zeeen in elkaar “stromen” en de verschillende mineralen die alleen in dit zout zitten voor dit fenomeen kunnen zorgen.
Dus zeezout uit het noorden werkt niet, alleen uit het zuiden.
Bewijzen valt het natuurlijk niet, of het moet zijn dat ik tien jaar geleden al had moeten sterven, ja dan werkt het inderdaad.
Over tot de orde van de dag.
Deze morgen wordt ik opgeschrikt door de toeter van een enorm jacht wat probeert aan te meren aan de kade in Kapsali, een van de zeilbootjes ligt iets in de weg dus de ietwat onbeschofte kapitein toetert de kapitein van het kleine zeilbootje uit zijn hangmat.
Als ik er al van wakker schrik om 8.00 uur in de morgen dan vrees ik voor de levenspompjes van de bemanning van het kleine zeiljacht.
Wat gaan we vandaan doen?
Een wandelingetje Felotti maar, de baai aan de west kust iets ten noorden van Chora.
Chora waar ik gisteravond nog even een wandelingetje heb gemaakt door de kleine smalle straatjes en ik moet zeggen in de avonduren, net als de zon onder is, toont het veel gezelliger als overdag.
We zijn op zoek gegaan naar Tony’s Pizza, op aanraden van de kajak gids van Pyrgos House, je zou er een geweldig uitzicht hebben en de pizza’s waren ook echt pizza’s vertelde hij.
Dus slenterend vanaf de parking liepen we door de straten van de hoofdstad.
Weet je niet waar Tony zit dan loop je er zo voorbij en dat zou zonde zijn want de pizza’s zijn inderdaad echte pizza’s en dus geen brooddeeg met bijpassend overdreven beleg.
Het uitzicht, ja dat is schitterend zeker richting het verlichte Kastro.
Het voedsel was voldoende, we hadden een lunch gehad die dag die duurde van twee tot vijf volgens mij.
Vis, uhhh zeebaars en papagaaivis.
Ja nee geen onzin die blijkt echt te bestaan, voor mij als vleeseter is vis vis, net zoals kip kip is.
Thaise kip, Chinese kip......weet ik veel allemaal kip.
Maar de vis smaakte uitstekend, zeker met de citroensaus en het nodige vocht om het weg ge spoelen.
Ik merk dat ik enorm afwijk van mijn verhaal, we gingen naar Felotti.
Na het buitenshuis ontbijt op naar Chora en wie weet waar Kapsali ligt en hoe men in Chora geraakt, weet dat het nogal een hoogteverschilletje is.
We gaan, met genoeg water mee en als we nog meer willen in Chora kunnen we inslaan.
Al vlak na het eerste steile klimmetje vanaf de boulevard ontstaat er een discussie, we willen wel allebei vanaf onder omhoog via het pad links van het Kastro maar de onenigheid ontstaat hoe bij het beginpunt te geraken.
Het duurt niet lang want ik geef mij over.
We lopen de asfaltweg een stukje af en slaan vlak na de engelse brug gelijk linksaf de steile weg in omhoog, ik wilde via het strand en dan omhoog maar het compromis wat gesloten was is dat we dat op de terugweg zouden doen.
Aan de overzijde van de diepe kloof staat al jaren een prachtig groot huis leeg, buitenkant verwaarloosd van binnen geen idee, volgens de bekende wandelgids ontbrak het aan de nodige bouwvergunningen en staat het bouwsel daar illegaal.
Maar ach voor geld is alles te koop en het is vandaag de tiende dus misschien kunnen we morgen even langs de autoriteiten voor de  nodige stempels.
Dromen houden je jong.
O excuus ik moet gaan, even iemand op halen van dansles in Fratsia, we spreken elkaar weer later.
Ben ik weer, na de dansles vandaag maar even blijven hangen bij het plaatselijke restaurant........gerookte porkshop uit Kreta.......jongens jongens om je vingers bij af te likken.
Goed waar waren we.... O ja Felotti.
Omhoog langs het Kastro, het steile smalle pad richting het dorp ehhh stad.
Het pad begint langzaam te wennen en van hoogtevrees is geen sprake meer.
Bovenaan steken we de stad door en nemen plaats bij het gezellige cafeetje in de hoek van het centrale plein, 2 Fraphe.......
Klaarblijkelijk is er een bus toeristen leeggetrokken want het wordt ineens heel druk en luidruchtig.
We blijven gezellig zitten, een beetje te lang want we moeten eigenlijk wel op pad.....jaja Felotti.
Als mijn vriendin binnen betaald heeft gaan we verder, de bedienende ober die ziet dat wij weglopen komt ons achterna, hij denkt dat we niet betaald hebben, ik stel hem gerust en hij verdwijnt weer in de rumoerige menigte.
Wij zijn bijna de stad uit als ik een oude jeep zie staan, tenminste wat er van over is.
Als ik effe te lang staar spreekt de bijrijder mij aan....”Hello mate”
Een Australiër en ik begin te lachen en antwoord hen in het engels, “er is niet veel meer over van wat eens een Jeep was” hij moet er zelf om lachen.
Van de 40 jaar oude Suzuki mist het complete dak, de deuren en de voorruit, inclusief de raamstijlen.
Hij verteld mij dat hij er drie heeft, dit is de enige die nog rijdt, de andere dienen als onderdelenmagazijn.
Nou gewapend met twee calipoos zijn we eindelijk de stad uit, passeren het oude bamboevlot wat weg ligt te rotten langs de kant van de weg en steken links het weiland in, volgen het bord Felotti en de aanduiding dat de weg alleen geschikt is voor 4x4.
Na een klein kort klimmetje is het nu alleen maar naar beneden en flink en lang ook.
Rechts naast ons ontstaat de hoge bergrug met ergens er bovenop de Aghia Ellesa.
Het is niet druk op het kiezelstrand er ligt een stel dat ons eerder met een gehuurd pandaatje voorbij ging en er staat een oude landrover met mensen uit Tsjechië.
Het is ondanks dat er een lichte bries waait warm, een of meer verkoelende duiken in zee zijn goed tegen de warmte.
Op de vraag aan mijn vriendin of ze weet waar ik me duikbril heb gelaten krijg ik als antwoordt dat ie waarschijnlijk in me laatje in het appartement ligt.
Ik kan me echter niet herinneren dat hij er vanmorgen lag dus ik ga op onderzoek uit in de rugzak en twee tellen later ben ik zo blij als een kind, ik ga op zoek naar de papagaaivis.
Er zit wel vis maar meer guppies dan de exemplaren die gisteren op het bord lagen, opdrogen dan maar.
Twee uur tijd om weer naar boven te gaan, een oud monopahtie pad waarvan ik weet dat ie stijl lang en vermoeiend is.
Net voordat we het strand verlaten kom ik een oud engels stel tegen die we op de heenweg hebben ingehaald en een praatje met ze hebben gemaakt.
Ik denk zal ik vragen of ze zeezout gebruiken van hier...
De eerst volgende geklokte kilometer gaat in 45 minuten, de oorzaak hiervoor is een zoektocht dicht langs de kust met mooie zandsteen rotsformaties waarin te zien is dat met hier in oude tijden grote blokken steen zaagde.
Ook vind ik zeezout gedroogd in natuurlijke kommetjes, ik neem in ieder geval wat mee, je kan nooit weten.
Dan beginnen we aan het pad naar boven, het oude oorspronkelijke ezelspad wat naar de baai lijdt.
In het begin is het pad nog goed zichtbaar maar later niet meer en loop ik mijn telefoon te vervloeken omdat in het zonlicht het scherm niet goed afleesbaar is.
Met korte pauze lopen we naar boven, we drinken want het is nu op t heetst van de dag.
Bovenaan gekomen op het brede pad zijn we echter nog niet boven maar rustig lopen we verder.
Na de klim dalen we de hoofdstad opnieuw in, ik denk dat de Turkse piraten ieder moment kunnen binnenvallen want Chora blijkt totaal verlaten rond de klok van vier.
Gelukkig is het cafeetje in de hoek nog open, tijd voor een bier en een verse Jus.
Het koude bier is voelbaar als het de maag instroomt, het eerste glas is zo leeg,  met het tweede uit de fles doe ik wat langer.
Het is al laat, we moeten nog douchen en om half zes alweer op weg naar Fratsia voor de dansles.
We besluiten de doorsteek route te nemen die de slingerende asfaltweg doorkruist.
Een half uurtje later zijn we in Kapsali, een koude douche en een begin van een nieuw verhaal wat ik nu afsluit.........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Dit onderdeel afdrukken