Oríste! - jóuw Griekenland forum
September 2019 Zondag - Afdrukversie

+- Oríste! - jóuw Griekenland forum (https://www.wageral.nl/oriste)
+-- Forum: Griekenland per regio (https://www.wageral.nl/oriste/forumdisplay.php?fid=54)
+--- Forum: Ionische eilanden (https://www.wageral.nl/oriste/forumdisplay.php?fid=58)
+---- Forum: Kythira (https://www.wageral.nl/oriste/forumdisplay.php?fid=73)
+---- Discussie: September 2019 Zondag (/showthread.php?tid=7228)



September 2019 Zondag - Japio - 09 September 2019

Ik weet niet wat het is maar dit begint steeds meer op een geur vakantie te lijken, alleen nu in de positieve zin van het woord.
Als ik op het balkon zit komt de aroma van een gerecht met uien mij om 9.00 uur in de morgen voorbij.
De grieken die links en rechts naast ons zitten koken blijkbaar zelf op het te kleine 2 pits elektrische bakplaatje, het ruikt heerlijk.
Gisteravond hebben wij het diner overgeslagen, de afsluitende lichte lunch na afloop van de georganiseerde wandeling van die zaterdag was van een dusdanige omvang dat we voor de rest van de dag waren voorzien.
Onder het genot van twee ouzootjes had ik op het heerlijke terras ruim de tijd om even een verhaaltje te tikken van die dag.
Het was leuk om weer eens in te stappen in een georganiseerde wandeling en alhoewel de paden ons bekend zijn blijft het toch ieder keer weer mooi om een tocht nog eens te doen en dingen te herkennen van de vorige wandelingen.
Maar goed nu is het zondag, zondag in het zuiden, niets aan de hand en wat gebeurd komt morgen wel in de krant.....
Eerst een  douche dan de koffie en het uitzicht waarvan ik elke dag weer geniet.
Met wat zwemmers en een enkel vissersbootje wat langs de rotsen vaart probeer ik u een voorbeeld te schetsen.
Vandaag maar eens rustig aan, alhoewel van enige inspanning is nog niet echt sprake geweest maar goed wat niet is kan nog komen.
Zo eerst ontbijt aan de boulevard en dan op naar de markt in het noorden.
Ik ga voor nu sluiten we spreken elkaar later.
Zo weer thuis en nee niets spannends gebeurd dus wie op avontuur zit te wachten stop maar, de rest kan verder lezen.
Het ontbijt bestaat voor mij uit toast met twee gebakken eieren, spek en twee stukken tomaat, aangevuld met koffie en iets van een vruchtenmix, mijn partner yoghurt in plaats van de eieren.
De bak yoghurt zit overdreven vol met allerlei vruchten en de beide magen zijn dan ook goedgevuld na afloop.
We lopen nog even naar de tweede baai om te kijken of we ergens een boot kunnen huren, onderweg stappen we even het kantoor binnen van Panayotis de autoverhuurder, het stoffige gebouw is eindelijk een keer open en staat vol met fietsen en brommers, aan de muur hangt een oude witte solex.
Ik vraag of hij ook kajaks verhuurt, ik zie namelijk dagelijks kajaks uit de baai vertrekken en die moeten toch ergens vandaan komen.
“No my friend but wait” hij laat ons een oude surfplank zien die we voor free mogen gebruiken, hij heeft zelfs nog wel een peddel.
Ik probeer niet te lachen en bedank hem vriendelijk voor het aanbod.
Loop nog even door naar de twee baai maar zie weinig boten, dus of ze zijn verhuurd of ze zijn gezonken.
Als we teruglopen kom ik de appartement eigenaar tegen en vraag of hij weet wie er boten verhuurd.
Hij stuurt ons naar een restaurant waar de botenverhuurder zit.
Ik herken onmiddellijk de persoon die ons vorige keer flink in de maling heeft genomen door de door ons gereserveerde boot voor onze neus met iemand anders weg te laten varen.
Hij verhuurd geen boten meer verteld hij en dat is jammer want het waren leuke motorbootjes om een tripje mee te maken.
Het oponthoud met de bootverhuur heeft te lang geduurd waardoor wij veel te laat op de markt te Potamos verschijnen waar het ook nog eens stervensdruk is.
Alle parkings zijn vol, de enige mogelijkheid die ik zie is het oude verlaten ziekenhuis waar ik het huur autootje parkeer.
Als we de hoofdstraat omhoog lopen is het nog echt druk en bots ik bijna tegen het Amsterdamse stel dat net uit de Souvlakitent komt.
“Nu al aan de Giros” vraag ik?
Het blijkt een halve kip voor vanmiddag.
De markt lijkt enorm maar dat komt meer door het aantal bezoekers dan het aantal stalletjes.
Bij een stand met wandelstokken worden wij vriendelijk begroet door alexis, de kanogids van Pyrgos House, hij trekt een brede glimlach van oor tot oor en gebaard ons te gaan zitten.
De vriendelijke gids heeft een seizoen overgeslagen voor werkzaamheden elders maar is nu weer volop bezig in de prachtige kanotochten rond het eiland.
Hij vraagt honderduit naar de wandelingen die we gedaan hebben en nog moeten doen en onder het genot van zwarte Fraphe praten we verder.
Nog even naar Pelaghia voor het droppen van wat vooruit bestelde stroopwafels bij een ouder vrouwtje aan de tweede boulevard van het dorp.
Haar auto staat er dus ze moet er zijn, wat mij beangstigd is dat het restaurant nu gesloten is.
In een gesprek dat volgt verteld ze ons dat ze het restaurant gesloten heeft, ze kan het in haar eentje niet meer bolwerken dus het staat te koop.
Als de visite voorbij is en wij haar bezweren later terug te komen als we in Pelaghia zitten nemen we afscheid en gaan eindelijk richting het strand.
Daar valt verder weinig over te vertellen behalve dat er onderweg een huurscooter op zijn kop in een greppel ligt, ik me oorbel tijdens het zwemmen verlies en tijdens het snorkelen spijt heb van de dure aanschaf van de duikbrillen omdat het water te troebel is.
Het is 16.30 uur als de maag begint te knorren en het tijd wordt om een restaurant op te zoeken.
Skandia wordt uiteindelijk de plek waar gegeten, wordt.
Ondanks het feit dat er slechts 3 tafeltjes bezet zijn is het er druk, diverse obers slepen borden en glazen over de rijen tafels.
Als ik vraag of we wat kunnen eten wordt een tafeltje in de schaduw geplaatst.
Een kwartier later zitten we aan de inktvis en de pork shop......
Er is een bruiloft op komt vandaar de bedrijvigheid in het restaurant.
Een van de eerste gasten is adolfje, adolfje de wit kat met het Hitler snorretje is er altijd wel, hij komt bij ons zitten en geniet mee van wat stukjes inktvis en het geaai over zijn bol.
De diertje geniet zichtbaar van de aandacht als er plotseling een slanke herder naast me staat, een mooi exemplaar, een Mechelse.
De huisdieren zijn blijkbaar gewend aan elkaar want ze geven geen kick.
De herder komt niet zozeer op het eten af maar vindt meer dat hij nu zijn tijd is om vertroeteld te worden.
Brutaal steekt hij zijn kop tussen mijn handen en als ik op zijn kop begin te krabbelen, is aan zijn ogen te zien dat hij geniet.
“Afra Spiti” een van de obers roept de hond en verontschuldigd zich en tegelijkertijd schud hij ons vriendelijk te hand als hij ons herkent.
De hond moet naar huis voordat de gasten arriveren voor het bruiloftsfeest, niet elke griek is namelijk gecharmeerd van het hondenras.
Afra heeft er eigenlijk niet zo een zin in maar besluit toch maar mee te gaan.
Voldaan vragen we om de rekening waarvan weer van alles  is weg gekrast en het eindbedrag is aangepast.
We keren langzaam terug naar Kapsali begeleidt door een zon die langzaam begint te doven.
Die avond lopen we nog even langs de gezellige boulevard, nemen we plaats bij een barretje waar live muziek is maar na 1 ouzo hebben we het wel gezien, de band , een trio loopt meer te klooien aan de apparatuur dan dat er muziek wordt geproduceerd.
Verderop ontmoeten we een Armeense uit Californië, en onder het genot van nog maar een ouzo en twee dikke glazen met Fatourado vertellen wij ronduit over het eiland en heeft zij enorme spijt dat ze hier maar een week is.


RE: September 2019 Zondag - jacq1970 - 09 September 2019

Heerlijk zo een rustig en relax dagje.. ook daar moet je van genieten.


RE: September 2019 Zondag - Viviane - 09 September 2019

Heel leuk om elke dag zo'n vakantieverhaal te lezen.
Viviane