Docu '4.1 Miles' wint oscarnominatie
#1
keeptalkinggreece schreef:Filmmaker Daphne Matziaraki and her documentary “4.1 Miles” is the second Greek nomination for Oscars 2017 in the category Best Documentary Short Subject.
She directed, produced, photographed and edited the award winning “4.1 Miles”, a documentary about refugees.



Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Quote
#2
Aangrijpend!
Quote
#3
Je zou Heraclis toch zo willen vasthouden. Wat heeft die man het moeilijk en wat een held. 
En die kinderen...

En als je dan weet dat Turkije die mensen moedwillig liet doorgaan.
Goed dat dit soort beelden vastgelegd zijn.
En daarna in zo'n kamp.....omdat Europa Griekenland tegenwerkt.
Quote
#4
Ik ben er stil van.
Quote
#5
Lesbos September 2015
 
In het plaatsje Petra langs de weg die naar de hoofdstad  Mitelini  gaat.
De temperatuur is al 28 gr.
Een vader moeder en twee kleine kinderen(jongen en meisje)
Vader vraagt of ze de goede weg naar de stad volgen.
Jazeker en ik vraag hem in het Engels waar ze vandaan komen.
Uit een vluchtelingenkamp in Turkije is het antwoord.
Zijn vannacht met een bootje overgevaren.
Was zwaar en we waren bang maar zijn heel blij dat alles goed gegaan  is.
Na de bombardementen op onze stad Homs in Syrië ,maanden lang zijn we gevlucht .
Mijn vrouw werkte als eerstehulparts in het ziekenhuis daar en ik werkte als Advocaat .
Op een gegeven ogenblik werd onze wijk volledig weggebombardeerd en ook het ziekenhuis waar mijn vrouw werkte .  Daarbij is een groot gedeelte van onze familie gedood.
Moeder van de vrouw ligt nog onder het puin van het ingestorte huis.
Aan de ene kant het leger van de regering en aan de andere kant de opstandelingen .
Ook IS was in de buurt .Onze enige kans was weg te gaan . Ik wil dat onze kinderen redelijk veilig kunnen zijn.
Waarom zijn jullie dan uit Turkije weggegaan?. In het kamp daar zaten 70.000 mensen . er zijn maar een paar toiletten en douches. Met zeer velen in een tent en weinig eten. Altijd opletten ,niet normaal slapen. Kan best voor een aantal weken maar niet voor misschien wel jaren.
Waar willen jullie heen? Liefst ergens waar Engels gesproken word, dan kan ik me verstaanbaar maken.
Als mijn kinderen naar school kunnen en wij, mijn vrouw en ik wat kunnen doen.(werken}
Als de oorlog voorbij is gaan we weer terug om het land op te bouwen en de doden te begraven.
Is het nog ver lopen naar de Mitelini?. Nou uhh nog 60 km door bergen en bij intussen 32 gr.
Hebben jullie eten en drinken ?Ja hebben vanmorgen een broodje gehad en flesjes water.
Ik ga in de supermarkt in Petra eten en drinken kopen en wat lekkers voor de kinderen.
Vader en moeder bedanken uitgebreid en de kinderen smikkelen van het snoep.
Ondertussen lopen we samen naar de juiste weg . Ze moeten verder anders wordt het te warm.
Vader  p akt de 2 kinderen op en zegt , nou dan gaan we maar. Ik wens ze succes en ga wer naar ons huisje om te ontbijten  in gereedheid te brengen voor  een dagje strand.
 Wat is de wereld toch hard raar en vreemd.
Quote


Ga naar forum:


Gebruikers die deze discussie lezen: 1 gast(en)

Jouw forum-permissies
Je mag geen discussies starten.
Je mag geen reacties plaatsen.
Je mag geen bijlagen posten.
HTML staat aan.
MyCode staat aan.
Smilies staan aan.
[img]-code staat aan.