Dag 3 2018
#1
Het is woensdag ochtend, vroeg.
Licht flitsen schieten door de Camara van de Pyrgos.
Ik draai mij nog eens om, het bed waarin ik lig daar krijg je mij met geen honderd man uit, er zal wel ergens een feest zijn, denk ik bij mezelf en sluit mijn ogen.
Dan wordt het erger en bemoeid ook de donder zich ermee.
Samen met de bliksem maken ze er een spannende nacht van.
Als het begint te regenen staan er honderd en een man aan mijn bed.
De donder en de bliksem hebben elkaars hand gevonden en zijn wel heel dichtbij en ook het geluid van sterk stromend water wijst erop dat er weer kleine riviertjes zijn gevormd die hun weg via de smalle steegjes van het dorp naar het dal proberen te vinden.
Ik ga er uit, ehh wij gaan eruit, er staan nog ramen open en er hangt nog was buiten.
Bovendien moet dit natuurgeweld prachtig zijn om te zien en dat klopt.
We gaan een dag terug, de dinsdag.
Als je er vroeg uit wilt moet je de wekker zetten, heb je geen plannen dan ben ik altijd vroeg wakker......pfffff.
Het is 7.45 uur, ik wip even onder de douche door en spoel even later het destilaat van wijn en ouzo door.
Een nieuwe dag een frisse start.
Kwiek bestijg ik de trappen van de Pyrgos naar boven, althans dat dacht ik.
Sterk protesterende bovenbenen doen het verhaaltje iets anders beschrijven, zeker als ik nog een keer terug moet om mijn sokken te pakken.
De kilometertjes van de maandag zijn in de benen gezakt en dat is nu duidelijk voelbaar, even rustig aan dus maar.
Vandaag wordt het zowieso rustig aan want mijn wandelmaatje gaat vanavond naar de Griekse dansles in Pelaghia.
Om daar nu helemaal afgepeigerd aan te komen is ook niet de bedoeling.
Rustig aan dus maar, een dagje naar de “hoofdstad” even kijken bij de Blokker en de Mediamarkt en daarna even naar de MCDonalds in Kapsali.
Maar eerst naar de apotheek voor medicijnen en daarna brood halen bij Manthi.
“Kalimera ti kanete?” Maria de vriendelijke apothekers assisente begroet ons en vraagt waarmee ze ons van dienst kan zijn, ik ga voor de Voltaren 100 Mg een stevige pijnstiller voor het geval mijn rug weer eens niet mee wil werken en een medicament tegen een allergie voor mijn wederhelft, de medicijnen die exact hetzelfde zijn als in Nederland kosten in Griekenland slechts een fractie als van die in ons thuis landje.
Nu nog even brood en we kunnen rustig aan het ontbijt.
Manthi, de goedlachse medewerkster van de bakkerij volgt ons als we op het eiland zijn dagelijks via feestboek en vraagt altijd waar we die dag heen wandelen.
Ze is zelf inmiddels ook een fervent wandelaarster geworden en kan niet wachten tot het seizoen over is en Pyrgos House weer begint aan zijn winterwandelingen op de zondag.
Net voordat we afscheid willen nemen valt mijn oog op een grote foto aan de muur, het is iemand die ik ken, nou ja ken.
Hij werkt in de bakkerij en ook op straat kwam ik hem dagelijks tegen, een jonge vent.
Als ik vraag wat ik denk wordt mijn gedachte bekrachtigd, overleden.
De neef van de bakker, een gemis voor het bedrijf.
We gaan aan het ontbijt op het voor-balkonnetje van de torenwoning als we even later een vertrouwde stem in het engels horen praten.
O ja kookcursus, dat is vandaag, op de achtergrond luisteren we mee naar een verhaal wat we reeds kennen.
Een van de engelse gasten vraagt na de uitleg over de Pyrgos woning of hij even de trap op mag lopen om een foto te maken, twee tellen later staat de man ietwat geschrokken mij aan te staren en verontschuldigd zich.
We gaan op pad naar Chora, de capital of the Island.
Chora is druk, door de straten kruipt de inhoud van twee touringcar bussen aangevuld met tientallen Drakakis huurders.
De inhoud van de bussen zijn oudere grieken die duidelijk moeite hebben met de steile hoofdstraat die door de stad voert.
Een van de genodigden is reeds geveld en ligt languit op een bank met zijn mond wijd open te slapen.....heerlijk! 
In de kleine souvenirs winkeltjes is het een drukte van belang getuige het vele gekakel.
Op het dorpsplein gaan we aan de koude koffie, nog voor 12.00uur gaan er twee ouzootjes achteraan en genieten wij van al het volk wat langs strompelt.
Nog even de hoofdstraat heen en weer en op naar Kapsali voor de lunch.
Ook de mondaine badplaats Kapsali is ondanks het naseizoen gewoon druk, de bedden op het strand zijn bezet en de restaurantjes zitten vol.
Als ik de auto parkeer voor hotel Afrodite groet ik de eigenaar en praat met hem over het seizoen, juli was goed en augustus iets minder en nu zat alles weer gewoon vol, Yannis heeft niets te klagen.
Bij restaurant Vanilia gaan we aan de lunch die bestaat uit een clubsandwich waar ik de rest van de dag wel op kan teren.
Nog even lopen we naar de tweede baai om te kijken of we de man van de bootverhuur kunnen vinden maar helaas niemand.
We gaan richting huis, om 17.30 uur begint de dansles in Pelaghia.
Als ik om iets voor half zes mijn wandelmaatje afzet bij het danslokaal zeg ik “ om half zeven pik ik je weer op”.
“Nee half acht!” Oeps de danslessen duren twee uur, even vergeten.
Ruim twee uur later zijn we weer kompleet en genieten van een heerlijk ouzootje terwijl de zon aan de andere kant van het eiland in de zee zakt.
In Pelaghia zijn de tafeltjes ruim bezet, een plekje zoeken hoeven we niet, we zitten immers nog vol van de lunch, misschien een koffietje en een klein stukje gebak bij Sempreviva.
Dat kleine gebakje wat ik aanwees bleek achteraf veel te groot, mierzoet en ontzettend machtig, baklava.
Ik zat vol er kon echt niets meer bij dus op naar de Pyrgos.
Bij restaurant Kaleris zitten Rolf en Loes voor het gebouw, het gezellige Amsterdamse stel komt al jaren op het eiland, volgens mij nog voordat de Romeinen  ooit kwamen kijken of er hier iets te halen viel, als wij gedag zeggen draait de eigenaar zijn hoofd en gebaard dat wij onmiddellijk moeten gaan zitten.
Eten, we moeten eten maar als ik uitleg dat er echt niets meer aan voedsel bij kan dan moet er gedronken worden.
Biertje dan maar, en nog een en nog een.
Het is gezellig ondanks het feit dat het restaurant in rouw is en vanaf vandaag drie dagen de deuren sluit, de grootmoeder is overleden.
Nog net voor middernacht duik ik mijn heerlijke bedje in, van het plan om vroeg op te staan komt morgen denk ik niets.

Woensdagmorgen is er van het onweer van die nacht niets meer terug te vinden en gaat het gewone leven verder.
Broodje bij de bakker en ontbijtje op het balkon.
Vandaag doen we Kalamos, het zuiden en wel het gebied wat ze de kako Plaka noemen.
Daar ergens in de diepte had ik op satellietbeelden een strandje gezien, of er ook een manier was om er te komen, dat was om uit te vinden deze dag.
De streek Kalamos heeft bij mij iets mystieks, geheimzinnigs, ik weet niet waarom maar er overkomt mij altijd iets van angst als ik door de vallei loop.
Je komt er nooit een mens tegen en het landschap is omringt door ruig rotswerk.
Olijfboomgaarden en hier en daar een druivenplantage sieren het landschap.
De hol klinkende roep van de kraaien boven ons maakt het allemaal een beetje luguber.
Maar goed ik parkeer de auto langs de kant van de weg, een waakhond die ons ziet slaat niet echt aan maar zijn ogen volgen slechts waar we heen gaan.
Door de diverse olijfboomgaarden voert het onverharde pad ons langzaam omhoog.
Wij zijn hier meerdere malen geweest, een wandeling uit het bekende wandelboekje voert hier onder andere naar het mooie strand van Steno Avlaki.
Wij slaan echter van de doorgaande route af, een pad in wat eerst iets stijgt en daarna afdaalt om vervolgens te stoppen om de bergkam van een heuvelrug.
In de verte duidelijk zichtbaar Anti Kythira.
Het waait hier behoorlijk en we hebben moeite om ons staande te houden.
De vorige keer was dit het eindpunt van de wandeling maar nu wilde ik toch echt kijken of ik het strandje diep in de verte kon bereiken.
Eerst maar eens naar beneden, er liep wel iets van een spoor maar scherpe struiken versperde soms de weg, een geitenpad.
Het eerste gedeelte leidde tot een ruïne van iets, ik denk een oude kalksteen oven, vanuit daar was het gedeelte vlak en bestond de grond uit rood gesteente.
Even verderop was het witte gesteente recht  vanuit zee omhoog gestuwd getuige de grond die bezaaid lag met grote schelpen.
Liepen we rechtdoor naar de kust die hoog boven de zee eindigde, links de mooie grotten waar wij eerder met een kanotocht geweest waren en beneden mij de angstige diepte, even gauw een foto en snel weer terug.
Hoogte vrees, nog steeds en ik moest even lachen om een opmerking van iemand die ik eerder deze week gesproken had, de gegoede burger had het over hoogtevrees in het water.....ieder mens zijn bijzonderheden.
Water, even een slokje uit de watervoorraad van 4 liter.
De volgende ingestorte kalkoven ligt een kleine 300 meter zuidwaarts, slingerend bereiken we het bouwsel om vervolgens een weg te zoeken naar het strandje.
In de diepte ligt het strandje nu duidelijk zichtbaar.
Het kost tijd, veel tijd de vele geitenpaden eindigen vaak in hoge scherpe struiken, dan klimmen we weer omhoog, dan weer naar beneden maar uiteindelijk eindigen we toch in het kleine kloofje dat naar het strand voert.
De kleine baai is wel mooi maar ligt bezaait met allemaal troep, veel hout en plastic, oude netten en altijd schoenen, waarom weet ik niet maar er liggen altijd wel schoenen op de verlaten strandjes.
Zwemmen wordt niets, het nodigt niet echt uit.
De missie is volbracht, nu nog even uit zien te vogelen hoe het hier heet en weer zijn we een wandeling rijker, niet dat ik hier ooit terugkom, dit gedeelte was wel mooi maar t strand was niet bijzonder.
Met pauzes klimmen we terug de steile rotswand omhoog, de door ons gestapelde steentjes, ook wel mannetjes genoemd helpen ons de weg terug te vinden naar boven.
We genieten nog even van het uitzicht en lopen terug naar de auto waar de waakhond niet meer te zien is.
Als ik fluit komt het beest vanuit het autowrak vandaan ietwat verbaasd kijkt hij ons weer aan.
15.00 uur, tijd voor de warme maaltijd, op naar Kale Jopie in Mylopotamos.
Daar onder de grote plataan genieten we van het echte Griekse voedsel.
Klaar voor vandaag, op naar de Pyrgos en beginnen aan dit verhaal........

Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Quote
#2
Prachtig verhaal met prachtige foto's!
Quote
#3
Ik stel voor dat je tot het voorjaar elke dag een mooi verhaal met foto's plaatst om ons door de Hollandse winter heen te helpen!!
Quote


Lijst met mogelijk verwante discussies
Discussie Auteur Reacties Weergaven Laatste bericht
  Dag 8 2018 Japio 1 25 2 uren geleden
Laatste bericht: jacq1970
  Dag 9 2018 Japio 1 21 2 uren geleden
Laatste bericht: jacq1970
  Dag 10 2018 Japio 1 20 2 uren geleden
Laatste bericht: jacq1970
  Dag 7 2018 Japio 1 177 21 September 2018, 10:44
Laatste bericht: jacq1970
  Dag 6 2018 Japio 1 196 17 September 2018, 11:13
Laatste bericht: jacq1970
  Dag 5 2018 Japio 3 257 15 September 2018, 21:02
Laatste bericht: Kosta
  Dag 2 2018 Japio 3 306 13 September 2018, 08:13
Laatste bericht: Japio
  Dag 1 2018 Japio 5 315 12 September 2018, 21:59
Laatste bericht: WillemP

Ga naar forum:


Gebruikers die deze discussie lezen: 1 gast(en)

Jouw forum-permissies
Je mag geen discussies starten.
Je mag geen reacties plaatsen.
Je mag geen bijlagen posten.
HTML staat aan.
MyCode staat aan.
Smilies staan aan.
[img]-code staat aan.