'Typisch Griekenland'
#1
Nadat ik onderstaande anekdotes las dacht ik: "Die wil ik er meer lezen".  Big Grin
Heeft iemand nog meer van deze ervaringen, plaats ze hier aub.

Marian55 schreef:

Griekse variant op de retourzending naar de webwinkel: ik sta in de rij in een Cycladisch postkantoortje. 

Voor me in de rij staat een man met een verpakte doos om te versturen. Wanneer hij aan de beurt is ontspint zich een uitvoerig gesprek. Iedereen wacht kalm en begroet ondertussen de vrienden en familie in de langer wordende rij. 
Ik versta er niet veel van maar begrijp dat t over de inhoud van de doos gaat. 

Op enig moment gaat de verpakking en de doos open. Ik ben benieuwd...de man achter de balie haalt een paar schoenen uit de doos en bekijkt ze goedkeurend. En past vervolgens de schoenen. Geduldig staan wij te wachten. Inmiddels staan er ook al mensen op de stoep te wachten, binnen staat t kleine kantoortje vol mensen.

Een aantal mensen steken hun hoofd over de balie en geven ook hun goedkeuring. De baas van t postkantoortje beslist dat de schoenen goed zitten en houdt ze. De verpakking verdwijnt in de vuilnisbak en er wordt geld uit de broekzak gerukt. Enfin..zo hoeven de schoenen niet terug naar Athene maar blijven op het eiland.

Nanny schreef:

Herkenbaar verhaal trouwens met die schoenen op t postkantoor.
Vorige week kwam hier iemand op t postkantoor met een xxl flatscreen tv om ff te verturen naar zn dochter.....
Niet ingepakt of niks......duurde ook n eeuwigheid....en dan hebben ze weer geen adres moet er eerst weer gebeld worden....
Zulke dingen bedenk je toch van te voren.....zou je zeggen.
Quote
#2
Dit vertelde mij een vriend enkele jaren terug. 

Deze Nederlandse vriend welke sinds kort op een Grieks eiland woonde reed met zijn auto van de havenstad naar zijn dorp in de bergen. Normaal een ritje van 25 minuten. Net buiten de stad wordt hij staande gehouden door een oud mannetje. Zijn Grieks was nog niet goed maar hij begreep dat het mannetje een lift wilde. Onze vriend vond het geen probleem, dus het mannetje nam, samen met diverse plastic tasjes, naast hem plaats.
Al snel begon het mannetje een heel verhaal. Onze vriend legde uit dat hij er weinig van begreep omdat hij de taal nog niet machtig was. Het mannetje knikte begripvol en zette zijn verhaal weer voort. Dit heeft hij heel de rit gedaan. Onze vriend had geen idee waar het over ging. Smile
Na een paar kilometer gebaarde het mannetje om te stoppen. Hij stapte uit maar liet het portier open. Hij klopte aan bij een huis, gaf één van de tasjes af en praatte wat. Na een tijdje stapte hij weer in.
Weer wat verderop moest er weer gestopt worden en voltrok zich hetzelfde ritueel. 
Dit gebeurde daarna nog diverse malen en soms kreeg hij een ander tasje terug. 
Vlak voor het dorp van onze vriend stapte het mannetje weer uit, groete vriendelijk en wandelde weg. 
Onze vriend deed over deze 'DHL rit' 3 kwartier langer dan normaal.  Big Grin Big Grin Big Grin
Quote
#3
2 voorbeelden die misschien de Griekse "filoxenia" typeren:

Een 10-tal jaren terug hadden we een verblijf (enkel overnachtingen) geboekt voor een week in een hotel in Leptokarya. Bij aankomst bleek dat we de enige gasten waren die daar verbleven in die periode.
Na 2 dagen kwam de eigenaar vertellen dat zijn dochter in het ziekenhuis lag in Thessaloniki en zijn vrouw daar was om voor de kleinkinderen te zorgen. En toen had hij een vraag: "Of het een probleem was dat hij een 2-tal dagen weg was van het hotel om zijn vrouw en dochter te bezoeken?". Toen wij hem vertelden dat dit voor ons helemaal geen probleem was, kregen we de sleutels van het hotel en hij vertrok.... Om 3 dagen later terug te komen. Als dank kregen we 5 liter wijn en een volle mand olijven Smile 

En enkele jaren geleden in Lipi ging ik 's morgens naar de bakker. Ik had wel wat geld op zak maar veel minder dan ik dacht. Op de terugweg van de bakker liep ik nog even binnen in de minimarket en stelde aan de kassa, met de nodige schaamte, vast dat ik geen geld genoeg bij me had om mijn boodschappen te betalen. "Geen probleem" zei de eigenaar. Betaal gewoon het tekort als je hier de volgende maal voorbijkomt.
Quote
#4
Internet probleem/geen probleem

Als we even afzien van de vele merkwaardige administratieve regelingen in ons geliefde Griekse land moeten er wel zat voor Noord-Europeanen onbegrijpelijke handelingen zijn. Hier is niets moeilijk bij de Grieken, maar alles moeilijk als je het meemaakt als nieuwe bewoner.
Een van de eerste noodzaken: we moeten internet hebben. Onze dochter die al lang in Griekenland woont ging mee naar de winkel van Germanos, een keten die mede alle telefoonbusiness van OTE vertegenwoordigt. Aardige technisch expert daar blijkt ook Engels te spreken, nadat hij in het Grieks van dochter begrijpt wat de vraag is. Dus Engelse uitleg welke abonnementen er zijn en wat dat kost. Tja, gewoon koperen telefoondraad in ons Veroia, dus de internetsnelheid zal niet geweldig zijn. Maar geen nood, voor een paar euro extra kan het mobiele telefoonnet erbij gekoppeld worden. OK, doen! Aardige jongen duikt achter de toonbank een modem op, kunnen we zo meenemen. Een nota komt later wel.
Ja, voor het internet. Dat niet snel gaat. Maar hoe doen we dat met het extra mobiele netwerk erbij halen? Terug naar de winkel. "Oh, dan moet je een ander modem, neem deze mee. De andere die je al hebt breng je maar eens terug als het je schikt." Top, ander modem met inderdaad een SIM telefoonkaartje erin. Dat moet geactiveerd, daarover zou dochter gebeld worden hoe en wat.
Niet dus. Tweede modem werkt, maar niet met mobiel netwerk erbij. Terug naar Germanos, waar de aardige jongen die Engels spreekt er vandaag niet is. Meteen dat eerste modem mee om terug te geven. Dame die ook wat Engels spreekt heel verbaasd: hoe komt u dan aan dit modem, en heeft u een modem met SIM kaart hier gekocht? Eh, nee, gewoon meegekregen. Oh, maar u moet dat tweede modem terugbrengen, want dat met mobiel netwerk bijschakelen kan voor u helemaal niet.
Dus huiswaarts met groot vraagteken op het gezicht, en met dat niet teruggenomen eerste modem. Het tweede modem werkt toch zo al iets beter, dus dat hebben we nu nog. En het eerste ook. Maar geen mobiel-net-ondersteuning waarom we aan het begin van dit verhaal toch duidelijk hadden gevraagd. Voor drie euro per maand extra, gaat nergens over dus. Meevaller, die drie euro staat ook niet op de maandelijkse nota. Tegenvaller, internetsnelheid nog steeds heel matig.
Nog maar eens een keer terug met assistentie van dochter, zal dat worden. Kan dat eerste modem terug, waarom kan dat met die SIM kaart niet in het tweede modem, moesten we een modem eigenlijk kopen? Heel vriendelijk en behulpzaam, die Grieken, maar onnavolgbaar hoe ze werken Huh
NederGriek's signature zwaaivlag NederGriek Peter
Quote
#5
Hoe eenvoudig
Om een nl paspoort aan te vragen voor onze nl/gr dochter stuurde de nl ambassade ons naar Marousi (Athene) om een  uittreksel van het geboorteregister. In Marousi worden veel kinderen geboren omdat daar van die kraamklinieken zijn.  Thuisbevallen gebeurt hier niet. 
Wij naar de juiste afdeling in t gemeentehuis daar. Grote ouderwetse bureaus, en heel heel veel dossiers aan de wand.
Dat is trouwens vaak zo in gr, overheidsinstanties doen daarom ook vaak stoffig aan.  Wij naar t juiste bureau en vertellen wat we nodig hebben, dochter is van 1997...
Meneer draait zich om naar de vele dossiers....ja hoor  daar staan ze en in nog geen halve minuut juiste dossier.
De juiste pagina, destijds grotendeels met hand geschreven ook zo gevonden.
Kopietje....en nog n stempeltje...en we konden weer gaan.
De pc had t niet sneller gekund.
Quote
#6
Zelf meegemaakt in Petra op Lesbos, lang geleden.
We waren er met vrienden op vakantie en huurden een auto. 
Op een dag gingen we met z'n vieren eten in Petra. Langs de kade stond het vol auto's en na een tijdje op en neer rijden vonden we één plekje.
We zaten in een leuke taverne. Op een gegeven moment staat er een politieagent op, welke er zelf wat dronk, ging naar buiten en blies een paar keer op zijn fluitje. Hij kwam niet terug. 
Na het eten gingen we terug naar de auto. Vreemd, hij was de enige welke er nog stond. De hele kade was verder leeg. 
Bij de auto aangekomen zat er een papiertje achter de ruitenwisser. 
Wij lieten dit aan onze hoteleigenaar zien en hij vertelde dat dit een bekeuring voor fout parkeren was. Toen we hem de situatie uit legden moest hij lachen. Dat fluitje was een waarschuwing om je auto weg te halen. Big Grin
Hij drukte ons op het hart de bekeuring wel te betalen op het gemeentehuis. 
Dus mijn vrouw de volgende dag al vroeg naar het gemeentehuis van Petra. Binnen was er echter niemand te vinden. Ze klopte op wat deuren maar geen reactie. Eén deur stond open en daar zat een man. Ze legde uit wat ze kwam doen , in het Engels, en liet de bekeuring zien. De man lachte vriendelijk en gaf aan dat ze wel bij hem kon betalen. Mijn vrouw gaf het geld en kreeg een handgeschreven nota en een hand.
Hij informeerde nog naar ons verblijf en of we het naar de zin hadden op het eiland.
Toen mijn vrouw afscheid nam stelde hij zich nog even keurig voor. 
Hij was de burgermeester.  Big Grin

We hebben hier veel lol om gehad. 

Jaren later zaten we op een terrasje  aan de haven van Sivota. Een politieagente kwam ergens naar buiten en blies op haar fluitje. Alle Grieken stonden op en liepen naar hun auto en verplaatste hem of gingen weg. De auto's welke achterbleven kregen een bekeuring van haar. 'Domme toeristen!'  Big Grin Big Grin
Quote
#7
Dat blazen op een fluitje van de lokale hermandad gebeurt in ons dorp ook. Ongeveer maandelijks..
Schitterend om dat af te kijken vanaf een terrasje: iedereen gaat zijn auto verzetten en een uurtje later staat het weer ramvol meet veelal dezelfde auto's........
Quote
#8
In november heb ik een pellet-kachel besteld. De winkel is ongeveer een uurtje rijden van onze woonst.
Enkele dagen later werd de kachel geleverd maar de leverancier had geen tijd voor onmiddellijke plaatsing want hij moest nog een chauffagebrander leveren in de hoofdstad die meer dan uur rijden is van bij onze locatie.
Wij hadden reeds zelf het gat in de muur voorzien waardoor de schouwbuis diende te komen en de ruimte binnenshuis vrij gemaakt waar de kachel zou komen. Ik vroeg me af wat de plaatsing in ging houden en hoeveel werk dit zou meebrengen?
2 dagen later kwam de leverancier opnieuw langs na een rit van een uurtje, de 2e maal dus. De plaatsing was louter 3 buizen van 8cm doorsnee in elkaar schuiven (totale lengte ongeveer 2m) en de kachel binnen op zijn plaats zetten waar de buis binnen kwam. Dit duurde ongeveer 15 minuten. De bevestigingsring voor de muur was hij vergeten. Alles werd dan maar voorlopig vastgemaakt met een geïmproviseerde bevestiging met wasdraad.
Ik heb hem een 3e rit van een uur enkel traject bespaard en heb bij de lokale zelfbouwwinkel zelf een ring gekocht.
Uiteindelijk dus ongeveer 4 uur heen en weer rijden voor een klus van 15 minuten die we gemakkelijk zelf konden klaren.
Quote
#9
(10 February 2020, 22:21)jjohn schreef:
Forummededeling: De links in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Zelf meegemaakt in Petra op Lesbos, lang geleden.
We waren er met vrienden op vakantie en huurden een auto. 
Op een dag gingen we met z'n vieren eten in Petra. Langs de kade stond het vol auto's en na een tijdje op en neer rijden vonden we één plekje.
We zaten in een leuke taverne. Op een gegeven moment staat er een politieagent op, welke er zelf wat dronk, ging naar buiten en blies een paar keer op zijn fluitje. Hij kwam niet terug. 
Na het eten gingen we terug naar de auto. Vreemd, hij was de enige welke er nog stond. De hele kade was verder leeg. 
Bij de auto aangekomen zat er een papiertje achter de ruitenwisser. 
Wij lieten dit aan onze hoteleigenaar zien en hij vertelde dat dit een bekeuring voor fout parkeren was. Toen we hem de situatie uit legden moest hij lachen. Dat fluitje was een waarschuwing om je auto weg te halen. Big Grin
Hij drukte ons op het hart de bekeuring wel te betalen op het gemeentehuis. 
Dus mijn vrouw de volgende dag al vroeg naar het gemeentehuis van Petra. Binnen was er echter niemand te vinden. Ze klopte op wat deuren maar geen reactie. Eén deur stond open en daar zat een man. Ze legde uit wat ze kwam doen , in het Engels, en liet de bekeuring zien. De man lachte vriendelijk en gaf aan dat ze wel bij hem kon betalen. Mijn vrouw gaf het geld en kreeg een handgeschreven nota en een hand.
Hij informeerde nog naar ons verblijf en of we het naar de zin hadden op het eiland.
Toen mijn vrouw afscheid nam stelde hij zich nog even keurig voor. 
Hij was de burgermeester.  Big Grin

We hebben hier veel lol om gehad. 
Dat is een mooie bijverdienste voor die burgemeester, wat wel gunstig is dat als je de bekeuring binnen 10 dagen betaald het maar de helft is, zo krijgt de staat of in dit geval de burgemeester toch nog wat geld.
Arthur's signature Almost all old truckers survive cancer, till now me too.
Quote
#10
Wat een heerlijke verhalen!Helaas heb ik als alleen maar een vakantieganger nog nooit zoiets meegemaakt.Z'n ervaring zou vanaf dag één de hele vakantie goed gemaakt hebben!Ik kijk uit naar de volgende berichten...heel leuk om te lezen....kom maar op...?
Quote
#11
Gelukkig hebben wij in onze vakanties ook genoeg leuke dingen meegemaakt.
Wij waren op Ithaki, er viel een oudere in zwart geklede dame met al haar boodschapjes, wij snel van de scooter af en de dame helpen opstaan, ik met mijn 4 woorden grieks gevraagd hoe het ging en of we haar ergens heen konden brengen of iemand konden bellen.. bellen dat kon, daar kwam haar zoon aan die ons heel dankbaar was en we moesten mee naar hun huis, helemaal lief natuurlijk maar wij wilde gaan wandelen dus sloegen het beleefd af.
Dezelfde avond zaten we op het balkon van de accommodatie en werd er op de deur geklopt , was het een andere zoon van de dame, ze hadden een soort van zoektocht gedaan naar ons, mijn vriend is nogal groot en aanwezig en duidelijk een Nederlander dus waren ze de accommodaties die Nederlanders onderbracht gaan vragen in het dorp en zo kwamen ze bij ons uit.
Wij moesten mee, nee was niet acceptabel, gelukkig sprak deze meneer goed engels, wij mee werden ontvangen als familieleden en hebben heerlijk gegeten, zelfs mijn vega eetstijl was geen enkel probleem... diep in de nacht gingen we weer naar huis. De rest van de vakantie kwamen we nog flink wat familieleden overal en nergens tegen op het eiland waar we iets mee moesten drinken of fruit kregen of lekkere koekjes, of er stond in ene heerlijk gigantes met chorta voor de deur en voor mijn vriend een vleespastei.
Quote
#12
Toen wij op Paros verbleven (2008?) kreeg mijn vriendin een medisch probleempje. Wij togen naar het ziekenhuis/medische post in Parikia. We komen daar binnen in een hal met een aantal balies naast elkaar. Een drukte van jewelste. we moesten een formulier invullen waarop de naam van de vader van mijn vriendin moest worden genoteerd waarna we 3 euro moesten betalen. Wij namen plaats in de veronderstelling dat we zouden worden geroepen als we aan de beurt waren. De deur ging continue open en dicht maar er gebeurde niks. Tot er een Engelse vrouw die al langer in Griekenland woonde ons aansprak. Ze zei dat we gewoon naar binnen moesten gaan en moesten laten zien aan een dokter wat er aan de hand was. Dus dat deden we dan maar. Achter een bureau zat een man in een witte jas, we lieten hem zien wat er mis was, hij keek even schreef wat op een papiertje en daarmee konden we naar een apotheek. Voor we het wisten stonden we weer buiten, een ervaring rijker. Met veel dank aan de Engelse dame anders hadden we er heel lang gezeten denk ik.
Quote
#13
@Arnold
Big Grin Wij hebben een vergelijkbare ervaring op Karpathos gehad toen mijn vrouw ziek werd. 
Het was druk in de wachtruimte. 
Je moest rennen naar die deur, tenminste dat deden sommige Grieken. 
Mijn vrouw moest ook aan een infuus ivm een allergische reactie en kwam een paar uur op een kamer bij de ingang van het ziekenhuis te liggen. 
Er kwamen steeds mensen informeren hoe het ging. We dachten eerst dat dit verplegend personeel en doktoren waren. Bleken het gewoon passanten te zijn.........  Big Grin Big Grin Big Grin
Quote
#14
Ons huis staat aan een doodlopende straatje en "na" ons komen enkel nog de buren. De waterleiding in de straat is denk ik al een keer of 8 kapotgegaan. Zo erg zelf dat je het water hartje zomer gewoon ziet borrelen in een almaar groter wordende plas.
Na een week of twee komen ze dan met vol materieel aan en wordt eea weer provisorisch gemaakt; het asfalt wordt opengebroken en nooit meer hersteld, de weg is inmiddels één grote gaten en hobbelzooi. Op het idee komen om de boel nu eens goed aan te pakken? Kansloos !
We hebben andere mensen in de straat wel eens gevraagd waarom het zo lang duurt voordat er actie wordt ondernomen.... Het antwoord luidt steevast dat er iemand melding moet maken en dat iedereen denkt dat een ander dat wel zal doen.........
Op onze opmerking dat de hele gemeenschap dit water verspillen betaald antwoorden ze veelal dat dat niet zo is want er staat niets op de rekening die men krijgt....
Tsja, een apatische "TINA KA NOUME houding. ( Vert. WAT KUNNEN WE ERAAN DOEN?)
Quote
#15
Begin jaren '90 werden op de promenade in Nea Makri parkeerautomaten geplaatst. Toen wij daar 2 jaar later terugkwamen waren ze terug verdwenen. De uitleg die ik hoorde was dat er toch niemand geld in stopte, dus werden de parkeerautomaten weer weggehaald.

En om het bij parkeren te houden: vorige jaar september werden we bij de luchthaven in Thessaloniki opgehaald door de eigenaar van onze accommodatie. Hij verontschuldigde zich dat er weinig parkeerruimte was in de straat en reed een bredere straat in waar ook geen enkele parkeerplaats vrij was. Geen nood, hij plaatste zijn wagen gewoon voor 3 geparkeerde auto's en legde een briefje op het dashboard. Toen ik hemù naar het briefje vroeg was het antwoord simpel: "Mijn mobiel nummer staat op het briefje. Als iemand weg moet dan zal hij mij wel bellen."
Quote
#16
Das ook een oplossing: gewoon bellen!
Quote
#17
Ik weet niet of het typisch Grieks of dat het in meerdere landen zo is, dit is als je iets privé verkoopt.
Stel je wilt je auto of scooter (meer als 50cc) verkopen, je moet dan eerst naar het belasting kantoor, die controleert of je nog open staande vorderingen hebt, het zij wegen of andere belastingen, daar krijg je een formulier natuurlijk met stempels mee, die heb je nodig bij de verkoop, daarna ga je met de koper naar de PanCretanbank, daar betaald de nieuwe eigenaar iets van €135, (ligt aan het voertuig) daarna in mijn geval naar het provinciehuis waar je meerdere formulieren moet invullen en je door kantoren en stempels moet worstelen, op het einde zet de grote baas een stempel en handtekening op het nieuwe kenteken. Als het meezit en er is niemand voor je met wat problemen ben je klaar in een halve dag. Een Grieks geregistreerde boot verkopen is nog moeilijker.
Andersom als je iets koopt is makkelijker maar ben je de zelfde tijd kwijt.
In NL gaat de koper met de verkoper (omdat er geen postkantoren meer zijn) naar zeg maar de Jumbo, betaald €10,10 en klaar, sta je in 10 min weer buiten, binnen 2 dagen ligt het nieuwe kenteken in creditkaart formaat in de brievenbus. 
Arthur's signature Almost all old truckers survive cancer, till now me too.
Quote
#18
Een jaar of 7 geleden waren wij in Kokkari op vakantie toen de pinautomaten wegens een storing niet werkten.
De eigenaresse van onze accomodatie zei dat we wel geld van haar konden lenen. We kwamen daar inmiddels 7 jaar achter elkaar.
Anders zouden we naar Samos stad moeten om daar te pinnen.
De verwachting was dat de storing snel zou zijn verholpen.
Toen wij 7 dagen later terug vlogen was de storing nog niet voorbij.
Al met al hadden wij € 350.- geleend. We zeiden dat we graag het rekeningnr van de eigenaresse kregen zodat we thuis gelijk het geld konden overmaken.
Haar reactie was dat we het wel terug konden geven als we het volgende jaar terug kwamen.
Dit wilden wij niet en we hebben het geld thuis over gemaakt.

In Kokkari kon je in die periode overal eten met de belofte dat je de volgende dag ergens anders ging pinnen en daarna kwam betalen.

In één van de restaurantjes waar wij regelmatig aten kon je pinnen. Wij vroegen of het mogelijk was dat we extra zouden pinnen om zo contant geld te hebben. Dat was niet mogelijk maar ze boden ons gelijk aan dat we wel geld konden lenen.
Harma's signature Pluk de dag 
                         gremo
Quote
#19
Enkele jaren geleden moest onze tuin in het voorjaar omgeploegd worden alvorens over te gaan tot het planten van de groentjes.
Komt mijn Griekse vriend langs met een grondfrees in de laadbak van zijn Toyota pick-up om dit ding te vervoeren. Om de grondfrees af te laden maakte hij gebruik van 2 dikke houten balken met een lengte van ongeveer 4 meter.
De werken werden uitgevoerd en de grondfrees werd netjes terug achteraan op de pick-up gereden. Nu de balken nog...
Boven de bestuurderscabine van de pick-up is een bagagerek voorzien dus vastmaken met koord is geen probleem.
Toen kwam de Griekse logica... Tongue
Na een hele operatie, legde mijn vriend de balken uiteindelijk gewoonweg achteraan in de laadbak van de pickup. Hierdoor staken ze ongeveer 2 meter achter de pick-up uit.
Ik bekijk het ganse laadspektakel en stel hem voor om de balken IN de laadbak te leggen waardoor ze vooraan met wat koord kunnen worden vastgesjord aan het bagagerek.
Hij kijkt me aan, denkt eventjes na en reageert: "Eigenlijk heb je gelijk, dit is te veel inspanning en trouwens is het toch niet ver".
Na heel wat keerwerk in het smalle straatje (door jullie gekend) is hij dan maar vertrokken met 2 balken die 2 meter achteraan buiten de laadbak staken.

Ik heb sedert enkele jaren een woonst in Griekenland in een authentiek vissersdorpje met oudere bewoners.
Naarmate de jaren verstrijken wordt je langzamerhand gekend bij de locals en geraak je vertrouwd met hun inwoners en mentaliteit.
De postbode komt dan ook regelmatig langs voor zijn praatje en koffietje in de kafenieon.
Overhandigt hij plots mijn waterrekening. Ik bekijk hem en vraag hoe hij weet dat ik dit ben vermits hij mijn achternaam totaal niet kent.
Antwoord: "Niet moeilijk, dit is de enige naam die ik niet uitgesproken krijg". Big Grin
Quote
#20
Ja, we zijn weer in Griekenland zeggen we steeds tegen elkaar als :
We bij aankomst op het vliegveld in de rij staan voor EEN toilet, geen slot op de deur, geen toiletbril, geen licht en geen toiletpapier.   Wink
Vervolgens bij de eerste lunch een Alpha bier bestellen en een Fix gebracht krijgen (ook niks mis mee overigens), knoflookbrood en Tzatziki erbij bestellen, en na tig keer vragen nog altijd niet gebracht krijgen, en bij vragen voor de rekening na een tijdje gevraagd krijgen wat we eigenlijk hebben gegeten en gedronken. ?
Heerlijk toch !!!
Quote
#21
In 1992 waren wij voor het eerst in Petra op Lesbos er waren toen niet veel restaurantjes aan de boulevard en hadden een leuke avond bij taverne Christos het werd laat mijn toenmalige vriend ging naar binnen om te betalen Christos zat met zijn familie te eten en zei kom morgen of later maar betalen kijk maar wanneer ja typisch Grieks.
Quote
#22
Ja, goede avond allemaal
In de 13 jaar dat ik op Kreta in Roumeli gewoond heb, kan ik wel een boek over schrijven.
Arthur heeft gelijk,  eindelijk bij de verkoop van het huis, onze 16 jaar oude Suzuki Wagon R,  bij het huis cadeau gegeven, had nog maar 130000 km gereden, veel dingen op zijn Grieks met ijzerdraadjes en schroeven bij elkaar gehouden, maar kwam toch iedere keer door de KTEO....
Maar wat een bureaucratie. , stempels bij het belastingkantoor, daarmee naar de notaris, want hij moest WEL in het contract komen.... totaal € 175 aan kosten om een auto WEG te geven. 
En zo is er nog veel meer,  als je nu naar Ik vertek kijkt,  mensen die Nederland ontvluchten voor de regels.... in het buitenland is het net of zelfs erger.....
alleen niemand houdt zich eraan... de lokale    als jij als buitenlander komt.... krijg je er wel mee te maken.... en dan denk je wel eens..... tja... het is overal WAT.

Toch heerlijk,  bij de raki stokerij in september.... de politie komt de vergunning controleren, drinkt en eet net zo veel mee.  Om 21.45 uur terug naar de post, dienst zit er op
wat denk je.  om 22.15 uur de nieuwe ploeg....  Uhhhh.. vergunning... Hik, he... dat is lekker.....

Op het Kruispunt van de wegen van Rethymon - Herhalkion en Panormo - Perema… zo'n illegale ingevoerde oude Kip grilauto uit Duitsland , nu Souvlaki taverne....
Politie... ja gezellig hé,  eten, Drinken... Raki, … Ohhh.. moeten nog Alcohol controle doen,  gaan wij aan de overkant doen.... Ja  Yassas, ik ga ook naar huis...
JA,  doe je voorzichtig... wij kijken NIET naar die weg... 

Ongelukje met mede Hollander in Magarites….  zoon lief, geen rijbewijs, niet zijn auto... rijd de Hollander aan,  stapt uit, loopt naar het dorp, gaat de kafenion in,
even later komt zijn vader, die verklaart doodleuk bij de politie dat die buitenlanders fout zijn, omstanders beweren nog dat zijn zoon gereden heb.....
politie doet niks, gaat niet vragen,,papieren invullen en daarmee klaar... 
En dan denk je weer.....  wat en waar is het nu goed.....

Ik laat het hierbij....  anders is het boek al verschenen... hahahaha
Groetjes, van Flakkee…  ja toch weer een eiland....
Maar ik blijf naar Griekenland gaan, nu naar andere bestemmingen,,... het heeft toch wat.....
Quote


Lijst met mogelijk verwante discussies
Discussie Auteur Reacties Weergaven Laatste bericht
  Typisch Griekse gewoontes KarenAnna 32 23.291 01 July 2018, 10:30
Laatste bericht: Nanny
  Ook typisch grieks Bouboulina 4 2.285 30 November 2015, 23:49
Laatste bericht: Tzimis Bazoukas

Ga naar forum:


Gebruikers die deze discussie lezen: 1 gast(en)

Jouw forum-permissies
Je mag geen discussies starten.
Je mag geen reacties plaatsen.
Je mag geen bijlagen posten.
HTML staat aan.
MyCode staat aan.
Smilies staan aan.
[img]-code staat aan.