Juni 2024 10
#1
Daar ben ik nog even…..voetbal voetbal en dat trekt helaas meer de aandacht dan het schrijven van een verhaaltje.
Zondag staat in het teken van de EK voetbal, om 16.00 uur Griekse tijd trappen we af.
We kunnen dus nog even naar de levendige markt in Potamos en daar een plaatselijke ronde doen en dan aan de voetbal.
Goed plan.
Er zijn er meer die het idee hebben opgevat om de wat grotere noordelijk gelegen plaats op te zoeken.
Het is drukker dan anders op het plein met de kraampjes met honing, fruit en drankjes.
Ik neem uitsluitend koffie voor de verandering en geniet van de laatste zondag voor ons deze vakantie op het plein.
Aftellen, we hebben nog een paar dagen maar als je met je ogen knippert is het alweer voorbij en sta je weer in de garage mensen uit te leggen hoe hun auto werkt en wat ze wel en niet moeten doen.
De techniek gaat vaak sneller dan de kennis van de mensheid.
Er sluiten zich 4 wandelaars bij ons aan tafel aan en wandelaars ja dat zijn gezellige mensen.
Aan hun frisheid en het ontbreken van een enkel zweetspoortje vraag ik overbodig “helemaal komen lopen?”
Ze zijn per automobiel en gaan te voet naar beneden richting kust.
Ik denk ja dat kan natuurlijk ook, ik was van plan t rondje uit t boekje te doen vanaf het plein hier maar dat kan een andere keer ook nog wel toch.
“Mogen wij meelopen?” Vraag ik beleefd.
Er wordt kort overleg gepleegd tussen het wandelvolk en besloten dat we aan kunnen haken.
Na de koffie volgen de flessen met zonnebrand,  een vast ritueel bij de groep, een dikke laag anti zon wordt op die lichaamsdelen gewreven, daar waar de zon mogelijk schade aan kan brengen.
We gaan op weg….4 wandelaars plus wij twee maakt 7.
7 wacht effe, ja er loopt er nog een mee, een frivool manneke, iets gekromde benen en een hoedje van stro.
Hij loopt een stukje mee, sandaaltjes aan dus dat zal niet lang zijn.
Het is hij van de bekende dorpelinguitspraak Arie E de plaats nabij Mylopotamos.
Bij het huis met de twee zwanen slaan we rechts en de plezante wandelaar groet ons vriendelijk en gaat rechtdoor.
We steken de rondweg over en vervolgen het dalende pad richting de oost-kust naar Pelaghia.
Terwijl de groep doorloopt meld ik even een sanitaire stop.
Ik sta bij een geitenboerderij en het vee staat ietwat vreemd te kijken waar ik allemaal mee bezig ben, ik sluit af en loop verder.
Voor mij het oude kerkje, daar kunnen we heen alleen de rest is er allang voorbij en ik denk ook dat ze er al geweest zijn…..alhoewel?
Door de warmte passen we het tempo aan en als dit gebeurd zie je ineens veel meer.
Zo ligt er in de verte hoog in de heuvels de afschuwelijke bungalow, drie stuks uit een science fiction serie, ooit ben ik er vlak langs gelopen en voelde toen al de afkeur.
We nemen rust bij het waterhuisje en de optie om een andere weg te kiezen.
Er lopen hier twee paden, de rechter langs het waterhuisje en een linker iets stijgend maar zeker zo mooi.
Munt…. Het groeit hier in het wild en de smaak is nog sterker dan dat we thuis gewend zijn.
Als ik vraag waar het geplukt is wordt ik naar het waterhuisje gestuurd.
Tussen het hoge gras groeit de munt waarvan ik een blaadje zachtjes opkauw.
De munt is goed voor mijn maag het verlaagd het zuur niveau wat ontstaat door een kleine beschadiging in mijn maagwand.
Ik pluk een bosje, heerlijk voor de thee en af en toe een blaadje voor de maag.
We slingeren verder naar beneden en komen langs het huis met De Duif, althans dat was in voorgaande edities zo.
Niet dat de stenen duif verdwenen is maar het heeft nu niet echt meer de vorm van een vliegende rat.
Het verlaten huisje vervalt iedere keer dat we erlangs komen verder.
Er woont niemand meer, het huisje ligt vol oude computer diskettes, harde schijven en andere rommel.
Volgens een van de medewandelaars is het ‘t huis van de filosoof.
In een van onze eerste tochten ben ik dit persoon wel eens bij het waterhuisje tegen gekomen, hij sprak Duits en blaakte rare verhalen naar buiten dat we gevaarlijk bezig waren.
Een van de andere wandelaars vertelde een verhaal dat het door hem verboten werd hier zu spazieren.
We dalen verder door de vallei en daar waar dit pad weer aansluit op het stijgende pad naar Potamos ga ik even in conclaaf met de voorzitter van de tocht.
Ik weet namelijk nog een andere route en het zou zomaar kunnen dat die niet bekend is bij het overige kwartet.
Nee dus…
We slaan links het veld in en volgen een moeilijk zichtbaar pad door een olijfboomgaard.
Langs een oude rotswand nog steiler naar beneden staan we voor een geïmproviseerd hek om het vee tegen te houden.
Ik ontsluit en sluit de hindernis keurig en als we verder gaan horen we belgerinkel.
Een nieuwsgierig schaap komt even poolshoogte nemen welke indringer zich op zijn erf heeft gewaagd.
Ahhhhh wat zielig …. Hoor ik naast me heeft ie wel water?
Het schaap staat vlak bij me, ik pak een fles water en giet wat in mij handen maar het schaap heeft helemaal geen interesse.
Hij vindt het zweet op de palm van mijn hand interessanter en begint te likken.
Ik tel 5 zichtbare schapen die zich tegen de zon beschut hebben opgesteld.
Als we verder dalen komen we door een klein naaldbomen bos waar het beduidend koeler is.
Het laatste stuk afdalen komt uit bij een oude watermolen, midden in het riet.
Vandaar volgen we de bamboe richting Pelaghia.
We plukken wat vruchten om te kijken of ze al rijp zijn maar ze zijn nog niet “te pruimen”.
De pruimen zijn geel en nog niet rijp.
Langs de gerenoveerde watermolen in Pelaghia komen we uit bij de kust.
Wandeling finito.
Terug met een auto naar Potamos om onze en nog een andere auto op te halen …. Carpoolen heet dat toch?
Ik stap uit bij het bejaardentehuis in Potamos en loop via een van de oude straatjes het dorp in waar de markt is verdwenen en waar het lijkt alsof iedereen ligt te slapen.
Om 16.00 Griekse tijd ergens in een café langs de boulevard van Pelaghia een aantal in oranje gekleurde fans.
Bier en nog meer bier, niet voor de dorst maar meer om de zenuwen te verbijten.
Met de hakken over de sloot zullen we maar zeggen al hebben we daar in Nederland ongeveer 16 miljoen bondscoaches voor die hun mening wel klaar zullen hebben.

Maandag wordt effe rekenen…. Ik spreek af met t wandelgroepje om 11.00 uur onder het dorp Viaradika net voorbij het hoger gelegen Mitata.
Dat is een half uurtje rijden vanaf hier en dan zet ik de auto nabij de Paliokastro en dan moeten wij ongeveer een uurtje terug lopen, kunt u het nog volgen? Ik moet gewoon zorgen dat we om 9.30 uur in de auto zitten richting Mitata dan komt het goed.
Om tijd te besparen halen we brood in Karavas, doen ontbijt met hetgeen wat we nog hebben aan beleg want het wordt schaars en we maken ons op om naar het zuiden te rijden.
O nee wacht effe ik heb nog twee mensen die jarig zijn, even felicitaties plaatsen op Facebook.
Zo we gaan, een half uurtje dat moet lukken.
Het wordt al gauw krap tijd als er voor mij op de weg naar Potamos een pickup truck rijdt met daarvoor een kudde schapen en een herder.
Het lijken wel voetbalfans…breed uit over het asfalt en zich nergens iets van aan trekkend.
Daar nog een bloemetje en hier een plukje gras nee dat duurt nog wel effe.
Gelukkig zie ik een gaatje en langzaam passeer ik de schapen en de vriendelijke herder.
Gassen dan maar…. Verderop weer een vrachtwagen….. o nee hè.
Mitata is verlaten, ik passeer het dorp en neem de slingerende asfaltweg met de vele scherpe haarspeldbochten naar beneden.
Steek de onzichtbare boogbrug over en ga aan de andere kant weer omhoog.
Ik passeer de afgesproken plek van 11.00 uur om even over 10 en rij voorzichtig het dorp Viaradika in.
Sla in het midden van het dorp links en vervolg al rijdend de dalende betonweg richting Paliopoli.
De wandeling start vlak onder Viaradika en we lopen via een kerkje in het veld via dezelfde asfaltweg door naar de Paleokastro de enorme puist gesteente nabij Paleopoli.
Daar ergens staat mijn huurautootje zodat we niet dat hele zware stuk weer terug moeten….. hopelijk is het nu duidelijk?
In een van de bochten zet ik het autootje stil, schop wat stenen onder wielen en we lopen terug richting Viaradika.
Het is wederom warm 32 graden geeft de apparatuur aan.
De asfaltweg stijgt en gaat over in slecht beton, als je hier naar beneden rijdt met de auto en je remt moet je rekening houden dat je een aantal meters doorglijdt.
Aangekomen in het dorp hebben we nog ruim tijd dus doen we even nieuwsgierig.
Kijken brutaal de huizen in en snuffelen wat rond.
Bij een van de huizen zie ik een bruine vogel zitten een met laarzen aan, een schitterende kerkuil kijkt mij recht aan, z’n kop gaat heen en weer maar zijn ogen zijn strak op mij gericht.
Verd.mme de camera zit in mijn tas, als ik hem nu pak is de vogel gevlogen en hij zit daar o zo prachtig midden in het oude raamkozijn, een schitterende foto voor thuis aan de muur.!
Ik roep mijn vriendin want die heeft een iPhone om haar nek hangen maar het muurtje is net even te hoog voor haar om de wijsheid zelf te spotten.
En als ik aanstalten maak om toch een poging te doen om de camera te pakken gaat hij er van door…….wat een prachtbeest!
Ik loop nog om de afgesloten ruïne heen maar spot de vogel nergens meer.
Ik heb er duidelijk de pest in.
Om even over 11 verschijnt er een auto met Nederlands kenteken en een kwartet aan wandelliefhebbers.
De jarige Job tovert een doos gebak tevoorschijn met heerlijke mierzoete sinaasappel cake waar de honing van af druipt.
Daarna volgt het smeer en schoenen ritueel, wandelschoenen zijn blijkbaar alleen geschikt om mee te wandelen en niet om auto te rijden, ik heb duurdere schoenen die kunnen dat wel.
Ik loop voor de tweede keer het gehucht Viaradika in gevolgd door de meute, bij het huis van de uil heb ik een stille hoop maar nee ik heb mijn kans gehad.
We vervolgen de doorgaande weg en laten de eerder met de auto genomen betonweg links liggen.
Verderop wel links, een smal pad wat langs oude huizen gaat en uiteindelijk wel weer aansluit op dezelfde weg.
Waar gaan we eigenlijk heen?
Ja vertel ik mijn team, ik wil naar de Soterius, een kerkje en wijs in de verte naar een kale rots met daarop het heilgdommetje.
Je moet maar weten dat daar een kerkje ligt… en ja dat weet ik.
“Maar goed als je dan zo slim bent waarom loop je dan de afslag voorbij opschepper….”.
Ehh we moeten even terug rechts een dalend pad in en ik moet even opletten, in oktober van het vorig jaar ben ik ook verkeerd gelopen.
Gps er dan maar even bij, tweede afslag links net over het betonnen bruggetje.
Het pad gaat door mooie velden met mooie bomen en slingert omhoog.
Door de warmte, leeftijd en inspanning staan we gaande weg meerdere malen stil om even te drinken en af te koelen in de schaduw van wat bomen.
Eindelijk is dan het Gods huisje zichtbaar.
Een prachtplek met mooi uitzicht, onderlangs loopt een droge rivier.
“Hee moeten we straks terug via dat pad”
Vanaf de kerk is een ander pad zichtbaar waar we eerder vanaf gebogen waren.
Ik weet waar het heen gaat maar ook wat voor schade het toebrengt.
Aan het einde van dat pad is rechts een diep kloofje waar nog een andere droge rivier op uitkomt en links de heuvel op de ruïne van een heel oud kerkje.
Ik stel voor om er heen te gaan en bijna iedereen heeft er animo voor.
Er blijft er een achter bij het kerkje waar we nu zijn, hij kan ons straks terug zien komen en dan weer aansluiten.
De vijf stervelingen gaan verder, vanaf hoogte wordt ons toegeschreeuwd dat er een bok op het pad loopt, de achterblijver heeft hem zien lopen.
Alles wat wij opmerken is de geur van het beest, hij zal zich wel ergens in de struiken verstopt hebben.
Het pad wordt smaller en scherpe doornstruiken vragen om aandacht.
Daar waar het pad eindigt een kleine primitieve waterplaats voor de dieren, afgezet met allerlei hekken, water is er schaars en stinkt bovendien.
Naar het kerkje dan maar, een echt pad is er niet, het is domweg een paar geitensporen volgen, door de dorens hoor ik achter mij regelmatig auw en auch en worden de wonden gedept.
Niemand komt hier ooit, laat staan dat men weet dat hier een kerkje staat.
Na drie terrassen is het dak zichtbaar.
Het is een vervallen doch mooi oud kerkje, byzantijns volgens mij met een zichtbare fresco van Joris en de draak al is hij slechter dan de voorgaande keren.
Na de bezichtiging herhaalt de geseling zich wederom voordat we weer op het pad staan.
Vandaar terug naar het eerste kerkje, ik fluit, fluit nog eens maar zie of hoor geen teken van leven.
Misschien in slaap gevallen maar al gauw benauwd mij een tweede gedachte.
Ik ga terug naar het kerkje maar vind niemand, dan een bericht dat hij al is teruggelopen richting de asfaltweg.
Het is warm en ik denk is dat wel slim?
Ja hoor De wandelaar is oud en wijs genoeg en zal de schaduw van de bomen gebruiken voor verkoeling.
Als we de afdaling vanaf het kerkje gedaan hebben en weer even op het vlakke komen zit hij links onder een oude olijfboom.
Het is een mooi gezicht zoals hij daar zit en eigenlijk was ik hem zo voorbij gelopen.
Hans heeft rustig op ons zitten wachten, niet alleen want hij kreeg in de tussentijd visite van een geit met jong en een slang die achter een hagedis aan ging.
We gaan verder en klimmen naar de asfaltweg, het gaat moeizaam maar het gaat.
En nu?
Overleg.
Het tweede kerkje stond niet in de planning maar nu dus wel gedaan, ik wilde nog onderlangs de paliokastro een klein maar o zo mooi kloofje in maar besluit dit laatste maar te laten schieten…..
We gaan de verjaardag vieren van een van de vrouwelijke wandelaars die mee is.
Bij scandeia het restaurant dat zijn naam te danken heeft aan het gebied aldaar.
Er wordt een lange tafel gedekt.
De cadeautjes komen op tafel en de jarige voelt zich een koningin te rijk.
De hoofdpersoon wil vis, ik ben de naam even kwijt maar hij ligt in de keuken kom maar even kijken………..
Als ze zegt dat ze ook konijn heeft vraag ik of we die ook even mogen zien maar dat gaat niet……..
Het wordt een gezellige namiddag met een complete lunch. Het avondeten laten we  maar schieten.

Morgen, dinsdag, rustdag.



Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.






Forummededeling: De links en/of foto's in dit bericht zijn alleen zichtbaar voor leden van dit forum.
Ben je (nog) geen lid registreer je dan eerst en word lid. Ben je al lid meld je dan aan.




Quote


Lijst met mogelijk verwante discussies
Discussie Auteur Reacties Weergaven Laatste bericht
  Juni 2024 11 Japio 5 836 23 June 2024, 14:23
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 09 Japio 0 472 15 June 2024, 16:36
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 09 Japio 0 392 15 June 2024, 16:33
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 08 Japio 0 461 11 June 2024, 16:33
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 07 Japio 0 351 11 June 2024, 15:24
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 06 Japio 0 347 08 June 2024, 19:11
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 05 Japio 0 383 07 June 2024, 09:34
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 04 Japio 0 437 06 June 2024, 06:42
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 03 Japio 0 420 06 June 2024, 06:37
Laatste bericht: Japio
  Juni 2024 02 Japio 0 410 05 June 2024, 18:18
Laatste bericht: Japio

Ga naar forum:


Gebruikers die deze discussie lezen: 1 gast(en)